„Zemsta” A. Fredry: charakterystyka Papkina

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.01.2024 o 11:01

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.01.2024 o 18:25

W komedii "Zemsta" Aleksandra Fredry, jedną z najbardziej barwnych i komicznych postaci jest Papkin. To właśnie jego zachowanie, wygląd i samopoczucie stanowią fortepian humoru w tej sztuce, która z własną swadą ukazuje życie i maniery polskiej szlachty.

Papkin to postać, która działa na wyobraźnię swoim ubiorem i rysami. Jego strój, zakorzeniony w ówczesnej modzie francuskiej, zdecydowanie przyciąga uwagę. Wysoki, chudy i blady, Papkin jest fizycznym przeciwieństwem klasycznych herosów. To, wraz z jego energicznym zachowaniem i szybką mową, buduje komiczne napięcie. A przechwałki i fantastyczne opowieści, w które Papkin ubiera swoje rzekome dokonania, są niczym niezwykle sprytne pustosłowie, które wywołuje uśmiech i niedowierzanie.

W kontraście do obrazu siebie, jaki stara się kreować – jako doskonały strzelec, dosiadacz koni czy uwodziciel kobiet, Papkin często odsłania swą prawdziwą twarz tchórza. Szczególnie wyraźne jest to, gdy Cześnik szantażuje go, a Papkin ukrywa się za rogiem zamku, unikając konfrontacji. Zdaje się nie mieć ani krzty odwagi, którą tak hojnie sobie przypisuje.

Postawy życiowe Papkina, takie jak rozrzutność, lenistwo i pasożytnictwo, sprawiają, że jego sytuacja materialna jest daleka od stabilnej. Jego nielojalność i nieuczciwość wobec innych, jak i wobec siebie samego, jawią się przez postawione obietnice i zobowiązania, które nigdy nie zamierza spełnić.

W relacjach z innymi postaciami, szczególnie widać to na przykładzie jego ambicji, aby pojąć za żonę Klarę. Jego motywy, pełne złudzeń i niewielkie realne szanse, pokazują, jak bardzo żyje on w świecie własnych wyobrażeń. Stosunek Papkina do przyjaciół zmienia się wraz z jego sytuacją finansową, co najlepiej widać w interakcjach z Cześnikiem.

Papkin jest też elementem większej konstrukcji dramatycznej, a jego komizm służy urozmaiceniu akcji i przekazowi szerszych treści. Inni bohaterowie często reagują na niego z politowaniem, a może też z irytacją, co ukazuje genialny manewr Fredry, który stworzył postać o takim profilu psychologicznym, by wykpić pewne mniemania szlacheckie.

Mimo licznych wad, nie można Papkina uważać za postać wyłącznie negatywną. Jego rola komiczna i związane z nią zaburzenie porządków, nie czynią go złoczyńcą w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Jest raczej groteskowym obrazem bohatera, który nie potrafi dostosować się do realiów i żyje w swoim świecie.

Podsumowując, Papkin wnosi wielki wkład do tradycji literackiej i kultury narodowej. Jest to postać uniwersalna i aktualna, która może wiele nauczyć o naturze ludzkiej, zwłaszcza o jej słabościach i o tym, jak łatwo człowiek może stać się niewolnikiem własnych iluzji i przesadnych ambicji.