"Komu bije dzwon" E. Hemingway’a - apologia wojenna czy utwór pacyfistyczny?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.01.2024 o 22:02

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.01.2024 o 11:37

Ernest Hemingway, w swojej powieści "Komu bije dzwon", przedstawia nam skomplikowany obraz wojny domowej w Hiszpanii, opowiadając historię Roberta Jordana, amerykańskiego ochotnika walczącego po stronie republikańskiej. Książka ta stanowi płaszczyznę do rozważań na temat natury konfliktu zbrojnego: czy jest to dzieło pacyfistyczne, potępiające wszelką przemoc, czy też niejako apologia wojny, przedstawiająca ją jako nieuniknione zło w obronie wyższych wartości? Celem niniejszego wypracowania jest analiza powieści w celu odpowiedzi na pytanie o pacyfistyczny lub wojowniczy charakter utworu.

Pacyfizm to ideologia, która głosi, że wszelka wojna i przemoc są niesłuszne i że konflikty powinny być rozwiązywane pokojowo. Historia literatury pokazuje, że autorzy często wykorzystywali swoje dzieła do wyrażenia pacyfistycznych przekonań, czy to poprzez dramatyczne opisy koszmarów wojny, czy przez kreowanie bohaterów, którzy aktywnie opierają się przemocy.

Kontekst historyczny powieści to wojna domowa w Hiszpanii, okrutny konflikt między republikanami a nacjonalistami, który wybuchł w 1936 roku i skończył się w 1939 roku zwycięstwem sił generała Franco. Robert Jordan, główny bohater książki, jest refleksją samych doświadczeń i przemyśleń Hemingwaya, który był korespondentem wojennym w tym czasie i sympatyzował z republikańską sprawą.

Robert Jordan to dywersant, którego misją jest zniszczenie ważnego mostu. Postać ta stoi między oddaniem sprawie a wewnętrznym konfliktem związanym z humanistycznymi przekonaniami. Jego działania - wysadzanie pociągów, planowanie ataków - na pierwszy rzut oka wydają się sprzeczne z ideałami pacyfizmu.

Okrucieństwo wojny jest przedstawione w książce poprzez losy postaci pobocznych. Anselmo, starzec-weteran, który jest pacyfistą w sercu, Maria, młoda kobieta, której życie zostało zniszczone przez wojnę, i Pabla, weterana, który staje się okrutnym i brutalnym wskutek konfliktu, ukazują negatywny wpływ wojny na jednostkę i społeczność. Hemingway nie szczędzi szczegółów, przedstawiając surową rzeczywistość wojenną, jej wpływ na moralność oraz trudne wybory, jakie stają przed bohaterami.

Wizja wojny Hemingwaya wydaje się być potępieniem jej jako zjawiska destrukcyjnego, mimo że w pewnej mierze uzasadnia ona przemoc jako środek obrony ważnych wartości. Autor analizuje odpowiedzialność za wojenne czyny, a jego postaci toczą wewnętrzne boje, by pogodzić konieczność działania z przestrzeganiem moralności.

"Komu bije dzwon" to nie tylko opowieść o wojnie, to także przestroga i świadectwo. Przykłady takie jak niecelowość wysadzenia mostu czy tragiczne losy bohaterów są znamiennymi dla bezsensu konfliktów zbrojnych. Tytuł książki stanowi uniwersalny symbol żałoby i cyklicznie powracającej konieczności pamięci o śmierci - dzwonu, który bije dla wszystkich ofiar konfliktu.

Ostatecznie analiza wydarzeń i postaw bohaterów prowadzi do wniosku, że "Komu bije dzwon" jest pacyfistycznym utworem, potępiającym wojnę, choć równocześnie dającym do zrozumienia, że czasami wojna jest mniejszym złem w obliczu okropności, którym stawia czoła. Hemingway przedstawia dylematy moralne ogromnej wagi, które pozwalają czytelnikowi na zrozumienie ludzkiej natury w obliczu konfliktu.

Podsumowując, "Komu bije dzwon" wyraźnie potępia wojnę jako zjawisko, ale również jest świadectwem czasów, kiedy przemoc wydawała się uzasadniona obroną demokracji i wolności. Hemingway używa swojej powieści, by skłonić do refleksji nad wojną jako uniwersalnym problemem ludzkości, kontynuując dyskusję na temat tego, jak my, jako ludzie, powinniśmy reagować w czasie kryzysów moralnych. Refleksja pisarza nad wojną w kontekście "Komu bije dzwon" pozostaje aktualna i istotna dla zrozumienia przyrody humanitarnej problemów związanych z konfliktem.