Podróże kształcą. Czego nauczył się Mały Książę podczas swojej wędrówki?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.05.2024 o 15:41

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.05.2024 o 15:17

„Każda podróż zaczyna się od pierwszego kroku” – to powiedzenie doskonale ilustruje historię Małego Księcia, bohatera książki Antoine de Saint-Exupéry'ego. Ta niezwykle mądra i pełna głębokich przemyśleń opowieść ukazuje, jak wędrówka może stać się źródłem cennych doświadczeń, wiedzy oraz zrozumienia samego siebie i świata.

Mały Książę mieszkał na swojej małej planecie B-612, gdzie dominowały trzy wulkany oraz róża, którą bardzo kochał. Jego życie na tej małej przestrzeni było dość monotonne, aż pewnego dnia opuścił ją w poszukiwaniu przyjaciół i odpowiedzi na nurtujące go pytania. Powodem jego podróży była samotność i potrzeba nawiązania więzi z innymi, co doprowadziło go do odwiedzenia różnych planet, gdzie napotkał niezwykłych mieszkańców.

Pierwszą planetą, którą odwiedził, była planeta Króla. Król był osobą, która szukała poddanych, pragnąc władzy nad każdym aspektem życia swojego królestwa. Mały Książę szybko zrozumiał, że dorośli mają irracjonalne pragnienia władzy, które czasem przyćmiewają ważniejsze wartości życia.

Następnie trafił na planetę Próżnego. Był to człowiek, który żądał od wszystkich nieustannego podziwu. Ta wizyta nauczyła Małego Księcia, że próżność jest pustą i samotną cechą charakteru, która mimo pozorów nie przynosi prawdziwej satysfakcji.

Kolejną postacią, którą spotkał, był Pijak. Ten pił, aby zapomnieć o swoim wstydzie z powodu picia. Ta cykliczność złych nawyków ukazała Małemu Księciu, jak wyniszczające i bezsensowne mogą być nałogi, które zagłuszają prawdziwe problemy.

Podróżując dalej, Mały Książę odwiedził planetę Bankiera. Bankier ciągle liczył gwiazdy, uznając je za swoje własne, materialne dobro. Dzięki niemu Mały Książę zrozumiał, że materializm odwraca uwagę od ważniejszych aspektów życia, takich jak miłość, przyjaźń czy piękno otaczającego świata.

Latarnik, spotkany na kolejnej planecie, zajmował się tylko zapalaniem i gaszeniem latarni. Choć Mały Książę docenił zaangażowanie Latarnika, dostrzegł też, jak ograniczająca może być jednostronność i monotonność pracy, która w końcu prowadzi do zmęczenia i braku satysfakcji.

Na planecie Geografa Mały Książę spotkał człowieka, który interesował się tylko trwałymi rzeczami, nie zwracając uwagi na ludzi. To spotkanie uzmysłowiło mu, że brak zainteresowania ludźmi prowadzi do izolacji i utraty tego, co w życiu najważniejsze – relacji z innymi.

Po odwiedzeniu tych planet, Mały Książę trafia na Ziemię, gdzie spotyka Pilota. To spotkanie było dla niego kluczowe, gdyż Pilot rozumiał Małego Księcia i dzielił jego wartości. Dzięki tej relacji Mały Książę zyskał głębsze przemyślenia o przyjaźni i miłości do swojej róży, która stała się centrum jego uczuć.

Żmija, którą spotkał na Ziemi, obiecała mu pomoc w powrocie do domu. Ta obietnica była dla Małego Księcia zrozumieniem metafory śmierci jako powrotu do swojej prawdziwej miłości, co dodało mu odwagi do podjęcia dalszych kroków.

Odwiedzając ogród pełen róż, Mały Książę początkowo myślał, że jego róża nie jest wyjątkowa. Jednak dzięki spotkaniu z Lisem zrozumiał, że „stajesz się odpowiedzialny na zawsze za to, co oswoiłeś”. Lis nauczył go, jak ważna jest odpowiedzialność za bliskich i jak istotne są osobiste relacje. Dzięki temu zdaniu Mały Książę dojrzał do pełniejszego zrozumienia miłości i przyjaźni.

Pod koniec swojej podróży, Mały Książę prosi żmiję o pomoc, aby mógł wrócić do swojej różyczki. Zrozumiał, że to, co najważniejsze, jest niewidzialne dla oczu i widoczne tylko sercem. Uświadomił sobie wartość prostych i oczywistych rzeczy w życiu, które mają ogromne znaczenie.

Podróże Małego Księcia nauczyły go, że dorośli często gubią się w swoich irracjonalnych pragnieniach i nałogach; że prawdziwe bogactwo życia leży w miłości, przyjaźni i odpowiedzialności za tych, których pokochaliśmy. Ta uniwersalna i ponadczasowa lekcja płynąca z książki „Mały Książę” jest drogowskazem, jak odnaleźć to, co najważniejsze w naszych codziennych życiach.