Wiersz „W Weronie” autorstwa Cypriana Kamila Norwida

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.07.2024 o 13:00

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.07.2024 o 12:38

I. Wprowadzenie

Norwid, choć przynależał do epoki romantyzmu, niejednokrotnie krytykował nadmierne skupienie swoich rówieśników na cierpieniach związanych z sytuacją ojczyzny. W "Promethidionie" (1851) proponował nowe ujęcie sztuki jako pracy uwznioślonej i użytecznej społecznie. W jego najwybitniejszym tomie "Vademecum" (1858-66) znajdują się takie perełki literackie jak "Fortepian Szopena" i "Klaskaniem mając obrzękłe prawice". Norwid był orędownikiem poezji intelektualnej, której zadaniem miała być odnowa społeczna, a nie tylko wyraz uczuć.

II. Wprowadzenie do wiersza „W Weronie”

Dystans czasowy, który zastosował Norwid, pozwala mu na analityczne podejście do tragicznych wydarzeń, które w literackim świecie Shakespeara miały miejsce w Weronie. Symbolika tej historii ma charakter uniwersalny, a tragiczna miłość Romea i Julii staje się pretekstem do rozważań nad konfliktem, przemijaniem i pogłębionymi problemami ludzkiej egzystencji.

III. Analiza treści wiersza

W pierwszej strofie wiersza Norwid opisuje ciszę, która panuje nad domami Capulettich i Montecchich, rodów znanych z "Romea i Julii". Malowniczy obraz "ciszy" zostaje przerwany przez deszcz – symbol łez, oraz gromy – symbol konfliktu. Obydwa te elementy są personifikacją smutku i żalu, które wydają się wiecznie obecne nad ruinami domów znanych z dramatycznej historii miłości. Niebo, które "patrzy" na ruiny, staje się świadkiem tych wydarzeń, ale także symbolem obecnej tam wieczności i przemijania ludzkiego życia.

Druga strofa: Konflikt i zniszczenie

W drugiej strofie Norwid przechodzi do obserwacji zrujnowanych grodów i bram. Nie tylko domy są zniszczone; cały krajobraz Werony nosi ślady konfliktu. Personifikacja nieba, które "zrzucona gwiazda" oznacza, to symbol niszczącego konfliktu. Zniszczenie nie dotyka tylko materii, ale także uczuć i wartości, które były niegdyś tam obecne.

IV. Analiza końcowych strof: Romantyzm vs. Klasycyzm

W trzeciej strofie wiersza cyprysy stają się świadkami tragicznej historii; przywołują na myśl "łzy dla Romea i Julietty". W romantycznej perspektywie przyroda jest ożywionym organizmem, który współodczuwa z ludźmi. Kometa, widziana jako łza nieba, staje się symbolem żalu, który nie odchodzi z czasem – trwa w pamięci świata i przyrody.

Czwarta strofa: Klasyczna perspektywa

Czwarta strofa wprowadza naukową perspektywę. Kiedy romantyczne uczucie każe widzieć kometę jako łzę, racjonalna analiza widzi w niej jedynie meteoryt, "kamień". Impas między romantycznym uczuciem a racjonalnym podejściem zostaje uwidoczniony – Norwid pokazuje, że obie te perspektywy mają swój sens i miejsce w ludzkim doświadczeniu.

V. Interpretacja wiersza

Wiersz Norwida niesie ze sobą odwieczny dylemat: co jest ważniejsze – uczucie czy rozum? Można go porównać do ballady Adama Mickiewicza „Romantyczność”, w której również pojawia się konflikt między czuciem i wiarą a rozumem (symbolizowanym przez „szkiełko i oko”). Norwid, podobnie jak Mickiewicz, stawia pytanie o wyższość jednego nad drugim, lecz pozostawia je otwartym, nie dając jednoznacznej odpowiedzi.

Symbolika w utworze

W utworze Norwida można dostrzec bogatą symbolikę. Gruzy i rozwalone bramy to symbole zniszczenia i przemijania. Perełka gwiazdy, choć widziana różnie przez różne perspektywy, jest symbolem tragicznej miłości i wieczności uczuć. Norwid pokazuje, jak te symbole wpływają na nasze postrzeganie rzeczywistości, jak różnorodne mogą być ich znaczenia w zależności od kontekstu i perspektywy.

VI. Zakończenie

Wiersz „W Weronie” jest znaczący w literaturze, ponieważ Norwid jako poeta intelektualny wprowadza do niego głęboko wieloznaczne treści. Jego krytyczne spojrzenie na romantyzm i jednoczesne korzystanie z jego narzędzi literackich stawia go w nieco nietypowej roli. Norwid, podczas gdy używa romantycznych obrazów i symboli, często podważa narzucane przez romantyzm wartości, stawiając je w nowym, intelektualnym kontekście.

Podsumowanie analizy

Wiersz „W Weronie” Cypriana Kamila Norwida jest pełen różnorodnych znaczeń, które zawarte są w kilku zaledwie strofach. Poeta dokonuje refleksji nad trwałością miłości i kultury duchowej, kontrastując je z przemijaniem i fizycznym zniszczeniem. Poprzez swoje dzieło Norwid zmusza do zastanowienia się nad wartością różnych perspektyw – romantycznej oraz klasycznej, uczuciowej i racjonalnej, co czyni jego twórczość wyjątkowo głęboką i ponadczasową.

Warto zaznaczyć, że wiersz Norwida, mimo że wydaje się skromny objętościowo, kryje w sobie bogactwo znaczeń i symboli, które wciąż są aktualne i potrafią skłonić do refleksji nad naturą ludzkiego doświadczenia i przekonań, co czyni poetę jednym z najważniejszych przedstawicieli literatury polskiej.