Refleksja nad przyjaźnią na podstawie słów „Stajesz się na zawsze odpowiedzialny za to co oswoiłeś" z „Małego Księcia" Antonie Saint-Exupery’ego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.08.2024 o 11:47

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 12.08.2024 o 11:37

Refleksja nad przyjaźnią na podstawie słów „Stajesz się na zawsze odpowiedzialny za to, co oswoiłeś" z „Małego Księcia" Antonie Saint-Exupery’ego

I. Wprowadzenie

„Mały Książę” autorstwa Antoine’a Saint-Exupéry’ego jest jednym z najbardziej wpływowych dzieł literatury, które trafiło do serc milionów czytelników na całym świecie. Książka ta, choć napisana w formie bajki, porusza głębokie tematy takie jak samotność, miłość, przyjaźń oraz odpowiedzialność. Przybliżenie tych tematów pozwala na zrozumienie znaczenia relacji międzyludzkich i ich wartości.

Głównym bohaterem jest kilkunastoletni chłopiec, który mieszka na asteroidzie B 612 – małej, samotnej planecie, której jedyny mieszkaniec to właśnie Mały Książę. Mimo iż chłopiec wydaje się być beztroski, w rzeczywistości jest pełen refleksji nad sensem życia.

Celem tego wypracowania jest analiza znaczenia słów „Stajesz się na zawsze odpowiedzialny za to, co oswoiłeś” w kontekście przyjaźni w oparciu o wydarzenia z książki. Przyjrzymy się, jak Mały Książę odkrywa istotę przyjaźni i jak odpowiedzialność za oswojenie kształtuje jego relacje z innymi.

II. Główna część

Życie Małego Księcia na asteroidzie B 612 jest spokojne, ale i pełne samotności. Każdego dnia chłopiec spędza czas, oglądając zachody słońca – jest to jego sposób na ucieczkę od codziennej monotonii i samotności. Asteroida jest mała, więc Mały Książę może wielokrotnie oglądać zachody słońca w ciągu jednego dnia, co daje mu pewne pocieszenie, ale nie wypełnia jego potrzeby bliskości i wspólnoty.

Życie Małego Księcia zmienia się, gdy pojawia się róża. To piękne, kapryśne i wymagające stworzenie szybko zdobywa serce chłopca. Róża, z jednej strony, rozkazywała Księciu, domagając się ciągłej uwagi i pielęgnacji, z drugiej zaś kryła swoją miłość do niego za zasłoną dumnych kaprysów. Dopiero przy rozstaniu, gdy Mały Książę wyrusza w podróż, róża ujawnia swoje prawdziwe uczucia, mówiąc cicho „Kocham cię”.

Podróż Małego Księcia obejmuje spotkania z różnymi postaciami, takimi jak Pijak, Próżny, Bankier, Król, Geograf oraz Latarnik. Każda z tych postaci prezentuje swoje podejście do życia, ale żadna z nich nie jest w stanie nawiązać prawdziwej relacji z chłopcem. Są zbyt zajęci swoimi zwyczajami, troskami i obowiązkami, by poświęcić czas i zaangażowanie w budowanie przyjaźni. To właśnie na podstawie tych spotkań Mały Książę uczy się, że przyjaźń wymaga czasu, poświęcenia i prawdziwego zainteresowania drugą osobą.

Pobyt na Ziemi okazuje się kluczowym momentem w życiu Małego Księcia. W ogrodzie pełnym róż, chłopiec doznaje szoku, uświadamiając sobie, że jego róża nie jest jedyna w swoim rodzaju. W tym momencie pojawia się lis, który staje się symbolem mądrości i doświadczenia życiowego. Proces oswajania lisa jest stopniowy – Mały Książę codziennie zbliża się do zwierzęcia, poświęcając czas i uwagę.

Lis naucza Małego Księcia jednej z najważniejszych lekcji o przyjaźni: „widzi się dobrze tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”. Oswajając lisa, Mały Książę dowiaduje się, że przyjaźń to coś więcej niż obecność fizyczna – to głęboka więź, której istota jest niewidoczna, ale istnieje w sercu.

Lekcja przekazana przez lisa jest kluczowa: „Stajesz się na zawsze odpowiedzialny za to, co oswoiłeś”. Te słowa zmieniają perspektywę Małego Księcia wobec jego relacji z różą. Zrozumienie odpowiedzialności za oswojone stworzenie powoduje, że chłopiec uświadamia sobie, jak ważne jest bycie troskliwym i odpowiedzialnym. To zrozumienie prowadzi Małego Księcia do decyzji o powrocie do swojej róży, do uczucia miłości i troski, które stały się teraz jego priorytetem.

Przeżycia Małego Księcia mogą być bezpośrednio związane z naszym życiem. Budowanie i utrzymywanie relacji wymaga czasu, zaangażowania i przede wszystkim odpowiedzialności. Dojrzałość polega na szacunku do przyjaźni i miłości oraz na umiejętności pielęgnowania tych relacji. Trudność w budowaniu i utrzymaniu relacji wynika z wymogu odpowiedzialności – nie zawsze jest łatwo podjąć zobowiązanie, ale jest to coś, co nadaje naszym związkom prawdziwą wartość.

III. Zakończenie

„Mały Książę” jest poematem o miłości i przyjaźni, który ukazuje, jak ważne są te relacje w naszym życiu. Osoby, które oswoiliśmy, stają się wyjątkowe – tak jak róża dla Małego Księcia. Te relacje wymagają od nas troski, poświęcenia i odpowiedzialności.

Przesłanie książki jest jednoznaczne: musimy dbać o nasze relacje międzyludzkie, pielęgnować je i cenić. Przyjaźń i miłość to podstawy naszego człowieczeństwa, które dają nam siłę i poczucie sensu.

Refleksja osobista pokazuje, jak słowa Saint-Exupéry’ego wpłynęły na moje pojmowanie odpowiedzialności w relacjach. Ukochani przyjaciele i bliscy to nasz największy skarb, który zasługuje na naszą troskę i zaangażowanie. Słowa Małego Księcia uczą nas, że raz oswojone serca stają się naszą odpowiedzialnością, a dbanie o te serca jest wyrazem naszej prawdziwej dojrzałości i miłości.

IV. Dodatkowe informacje

Relacje człowieka z naturą, symbolizowane przez związek Małego Księcia z różą, wskazują na delikatność i wzajemną troskę, jaką powinniśmy otaczać naturę. Przyroda, podobnie jak relacje międzyludzkie, wymaga naszej odpowiedzialności i zaangażowania.

Życie i doświadczenia Antoine’a Saint-Exupéry’ego jako pilota miały znaczący wpływ na kształtowanie postaci Małego Księcia. Jego podróże i samotność w przestworzach stały się inspiracją do napisania książki pełnej refleksji na temat ludzkich relacji.

Literackie przerywniki, takie jak cytaty z książki, podkreślają kluczowe momenty i nauki zawarte w dziele. „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” – te proste, ale głębokie słowa, przypominają nam o istocie prawdziwie wartościowych rzeczy w naszym życiu.

V. Wnioski końcowe

„Mały Książę” jest dziełem wciąż aktualnym, pełnym życiowych lekcji, które uczą nas odpowiedzialności w relacjach. Przyjaźń i miłość kształtują naszą tożsamość i nadają sens naszemu życiu.

Proces oswajania, budowania więzi wymaga czasu, serca i zaangażowania, ale w zamian oferuje nam najcenniejsze wartości – bliskie relacje z ważnymi dla nas osobami. Najważniejsze wartości są niewidzialne, ale obecne w naszych sercach i uczą nas prawdziwej miłości i odpowiedzialności.