Charakterystyka pana Tomasza, bohatera noweli ,,Katarynka" pióra Bolesława Prusa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.08.2024 o 21:52

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.08.2024 o 21:35

„Katarynka” autorstwa Bolesława Prusa to jedna z tych nowel, które pozostają w pamięci na długo po przeczytaniu. Zadziwiająca siła małych zdarzeń i spotkań potrafi zmieniać życie, a postać pana Tomasza jest tego doskonałym przykładem. Celem tego wypracowania jest przedstawienie charakterystyki pana Tomasza, bohatera noweli „Katarynka”, oraz ukazanie, jakie przemiany zaszły w jego życiu za sprawą nieoczekiwanego spotkania z niewidomą dziewczynką.

Nowela „Katarynka” to pozytywistyczne dzieło opisujące życie pana Tomasza, zamożnego mecenasa, który wiedzie monotonne i uporządkowane życie. Fabuła koncentruje się na chwilach, gdy jego codzienne rytuały zostają przerwane przez spotkanie, które otwiera go na empatię i zmienia jego podejście do świata. Pan Tomasz staje się symbolem tego, jak małe, pozornie nieistotne wydarzenia mogą wpłynąć na życie człowieka, wprowadzając do niego nowe wartości i uczucia.

Na początku noweli poznajemy pana Tomasza jako człowieka o eleganckim wyglądzie. Jest opisywany jako starszy pan o siwych włosach i bokobrodach, zawsze noszący elegancki strój oraz lśniące buty. Jego sylwetka, choć nieco pochylona, emanuje pewną dostojnością. Pan Tomasz porusza się powoli, spokojnie, a na jego twarzy maluje się rumiany wyraz. Jego łagodne, siwe oczy zdają się być odbiciem spokojnego wnętrza i bogatego życia wewnętrznego. Codziennie spaceruje z laską lub jedwabnym parasolem, podkreślając swoją elegancję i wyrafinowanie.

Pracując jako prawnik, pan Tomasz spędził wiele lat, broniąc ludzi w sądzie. Był to czas intensywny, pełen zawodowych wyzwań i odpowiedzialności. Po przejściu na emeryturę, pan Tomasz kontynuuje swoje codzienne spacery po ulicy Miodowej, na których spędził ostatnie trzydzieści lat. Jego młodość była pełna energii: był wesoły, rozmowny, żywiołowy i interesował się sztuką. W owym czasie stał prosto, miał bujną czuprynę oraz wąsy zakręcone ku górze. Pan Tomasz nie ożenił się nigdy, choć jego zainteresowania często skupiały się na kobietach i sztuce. Jego związki nie spełniały jego oczekiwań, a późniejsza świadomość, że jest już za późno na założenie rodziny, utwierdziła go w wyborze samotnego życia.

Jego charakter jest zdominowany przez pedantyzm i nawyki, które skrupulatnie kultywuje. Codziennie nosi cylinder, a jego buty zawsze lśnią. Spacery odbywa ustaloną trasą, a jego styl życia jest przepełniony rutyną. W stosunku do kobiet traktuje je jak dzieła sztuki – podziwia je na dystans, nie angażując się emocjonalnie. Mimo dostrzegania wad u kobiet, pan Tomasz nigdy ich nie obraża. Jest dżentelmenem, zawsze uprzejmym i kulturalnym, nawet w sytuacjach, gdy gra aktorów w teatrze nie spełnia jego oczekiwań – nie krytykuje ich. Jego życie cechuje się pewnym dystansem od innych ludzi, lecz jednocześnie nie brakuje mu szacunku dla otoczenia.

Sytuacja zmienia się diametralnie, gdy pan Tomasz zaczyna dostrzegać swoje sąsiadki – ubogą kobietę i niewidomą dziewczynkę. Obserwowanie losem dziecka wywołuje u niego wzruszenie, co stanowi pierwszą oznakę zmiany w jego charakterze. Momentem przełomowym staje się dla niego hałas kataryniarza, który narusza jego spokój. Zaskoczeniem dla pana Tomasza jest radość, jaką muzyka katarynek wywołuje u niewidomej dziewczynki. Ta odkrycie sprawia, że jego wcześniejsza nienawiść do katarynek ustępuje miejsca zrozumieniu i radości płynącej z radości dziecka. Postanawia pomóc dziewczynce, poszukując dla niej najlepszych okulistów, licząc, że wspólnie znajdą sposób na przywrócenie jej wzroku.

Od tego spotkania pan Tomasz zaczyna doświadczać pozytywnych przemian. Jego życie przestaje być pedantyczne i jednostajne, a on sam otwiera się na innych, szczególnie na niewidomą dziewczynkę. Jego codzienny rytuał zmienia się: zaczyna organizować przyjęcia, koncerty w galerii i zaprasza nawet kataryniarzy, aby cieszyć dziewczynkę muzyką, którą tak kocha. Transformacja, jaką przechodzi pan Tomasz, jest głęboka. Z pedantycznego estety staje się człowiekiem pełnym empatii, otwartym na potrzeby innych i zdolnym do cieszenia się małymi rzeczami.

Postać pana Tomasza jest doskonałym przykładem pozytywnej przemiany. Ukazuje, jak małe wydarzenia mogą wywrócić życie człowieka do góry nogami i jak takie zmiany mogą mieć ogromny wpływ na jakość życia, przynosząc radość i satysfakcję. W kontekście noweli pozytywistycznej, pan Tomasz staje się symbolem ideałów tego nurtu: empatii, otwartości na potrzeby innych i wsparcia bliźniego. Z jego przemiany płynie morał: zmiana perspektywy życiowej może przynieść korzyści nie tylko najbliższemu otoczeniu, ale również samemu bohaterowi.

Warto zauważyć, że nowela „Katarynka” ukazuje również, jak ważne są dla nas małe, codzienne radości i jak wiele możemy nauczyć się od innych. Pan Tomasz, będąc człowiekiem zamożnym i kulturalnym, zrozumiał, że prawdziwa wartość życia leży w dawaniu radości innym i otwieraniu się na ich potrzeby. Jego przemiana jest dowodem na to, że nigdy nie jest za późno, aby zmienić swoje życie i stać się lepszym człowiekiem.

Rekapitulując, postać pana Tomasza w noweli „Katarynka” przechodzi znaczącą przemianę. Od dobrze ułożonego i pedantycznego mężczyzny, który trzyma dystans od innych, po empatycznego człowieka, który otwiera swoje serce na potrzeby niewidomej dziewczynki. Jego przemiana jest dowodem na to, jak małe spotkanie może zmienić cały światopogląd i sposób życia. Pan Tomasz staje się symbolem pozytywistycznych wartości, takich jak empatia, pomoc bliźniemu czy otwartość na innych, a jego historia stanowi inspirujący przykład dla każdego z nas.