Przemówienie na temat, jak zyskać uznanie i podziw innych

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.01.2026 o 9:47

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.04.2025 o 9:22

Szanowne koleżanki i koledzy!

Dziś chciałbym porozmawiać z Wami na temat, który niejednokrotnie przewija się zarówno w naszym codziennym życiu, jak i w lekturach, które czytamy na lekcjach języka polskiego. Chodzi o uzyskanie uznania i podziwu innych. Wiele osób marzy o tym, by być podziwianym i szanowanym, ale czy zastanawialiście się, co tak naprawdę stoi za tym, że niektórzy ludzie cieszą się szacunkiem otoczenia, a inni nie? Choć każdy z nas jest inny i ma różne talenty, istnieje wspólny mianownik, który prowadzi do uznania – jest nim ciężka praca i zaangażowanie.

Pozwólcie, że przytoczę kilka przykładów z literatury, które mogą Was przekonać, iż uznanie to nie dar losu, a efekt wysiłku i determinacji.

Weźmy na początek postać Stasia Tarkowskiego z powieści „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza. Staś to młody chłopiec, który w obliczu kryzysowej sytuacji - porwania przez zbuntowane plemię - musiał wykazać się ogromną odwagą, sprytem i odpowiedzialnością. Dzięki swojemu zaangażowaniu w poszukiwanie wyjścia z trudnej sytuacji i niezwykle dojrzałemu podejściu do problemów, zyskał nie tylko podziw ze strony swojej towarzyszki Nel, ale i całej społeczności, gdy został bohaterem, który uratował ich życie. Staś nie osiągnął tego dzięki szczęściu ani przypadkowi – na jego uznanie złożyła się zaplanowana strategia działania, pracowitość oraz gotowość do poświęcenia.

Kolejnym przykładem niech będzie postać Ebenezera Scrooge’a z „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa. Scrooge, początkowo człowiek samolubny i skąpy, nie cieszył się ani sympatią, ani szacunkiem ze strony innych. To dopiero jego przemiana – wynikająca z przemyśleń i refleksji nad życiem podczas wigilijnej nocy – sprawiła, że zmienił swoje podejście do ludzi i zaczął na nowo budować swoją reputację. Jego ciężka praca nad sobą przyniosła owoce w postaci uznania ze strony społeczności i stała się dowodem na to, że nawet najbardziej zatwardziała osoba może, dzięki wysiłkowi i refleksji, zasłużyć na podziw.

Również w „Małym Księciu” Antoine de Saint-Exupéry'ego, wiele możemy się nauczyć o prawdziwej wartości uznania. Tytułowy bohater przemierzając różne planety, spotyka osoby, które pragną uznania – króla, który chce być podziwiany, czy próżniaka żyjącego tylko dla poklasku. Przez kontrast do nich, Mały Książę uczy nas, że prawdziwe uznanie wynika z bycia prawdziwym i autentycznym wobec siebie i innych – co w jego przypadku symbolizuje przyjaźń z lisem, której wartość objawia się poprzez cierpliwość i poświęcenie czasu. Dzięki codziennym staraniom możemy osiągnąć prawdziwe relacje oparte na szczerym podziwie i szacunku.

Te przykłady pokazują, że uznanie i podziw, jakich pragniemy, nie przychodzą same. To nasz codzienny wysiłek, chęć kształcenia się i rozwoju, jak również gotowość do poświęcania czasu innym, są kluczowymi elementami w budowie prawdziwego autorytetu. Bez ciężkiej pracy i zaangażowania, żadna z tych postaci nie zyskałaby miejsca w naszej pamięci ani w sercach tych, którzy ich otaczali.

Dlatego zachęcam Was, abyście każdego dnia starali się nie tylko odkrywać swoje talenty, ale także i rozwijać je z pełnym zaangażowaniem. Pamiętajmy, że uznanie innych nie jest czymś, co można otrzymać na zawołanie – to zasługa codziennego trudu i determinacji. Inwestujmy w siebie i nasze relacje, a owoce naszego wysiłku bez wątpienia przyjdą w formie szacunku i podziwu, jak w historiach bohaterów, o których dziś wspomniałem.

Dziękuję za uwagę!