Czy miejsca, w których przebywamy, mają wpływ na naszą postawę wobec życia? Rozprawka z odwołaniem do lektur

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.11.2025 o 18:21

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.11.2025 o 7:56

Miejsca, w których spędzamy czas, mają znaczący wpływ na naszą postawę wobec życia. Przebywanie w określonych miejscach może kształtować nasze emocje, zachowania oraz sposób myślenia. Literatura polska oferuje wiele przykładów postaci, których życie zostało w istotny sposób ukształtowane przez otoczenie i miejsca, w których przebywały. W tej rozprawce przyjrzę się temu zagadnieniu, analizując dwie znane lektury: „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego oraz „Lalkę” Bolesława Prusa.

„Kamienie na szaniec”, napisane przez Aleksandra Kamińskiego, to opowieść o młodych ludziach, którzy w okresie II wojny światowej angażują się w działalność konspiracyjną przeciwko okupantowi. Główni bohaterowie – Rudy, Zośka i Alek – przebywają w Warszawie, mieście pogrążonym w wojennej zawierusze. Miejsce to ma ogromny wpływ na ich postawę wobec życia. Codziennie widząc zniszczenia, cierpienie ludności i brutalność niemieckich okupantów, bohaterowie czują, że muszą działać. Mimo młodego wieku podejmują decyzję o walce z wrogiem i poświęcają swoje życie dla ojczyzny. Warszawa staje się symbolem oporu i walki, a przebywanie w tym mieście kształtuje ich postawy patriotyczne i determinację do działania. Rudy, Zośka i Alek podejmują trudne decyzje, ryzykują własnym życiem, ich postawa staje się heroiczna. Bez wątpienia, gdyby przebywali w spokojnym, nieobjętym wojną miejscu, ich życie mogłoby potoczyć się inaczej, być może nie odczuliby potrzeby tak radykalnego działania. Miejsce, w którym żyli, ukształtowało ich i nadało ich życiu konkretny sens.

Z kolei „Lalka” Bolesława Prusa ukazuje, jak miejsce może wpływać na jednostkowe losy i postawy życiowe. Główny bohater, Stanisław Wokulski, jest przedsiębiorczym i ambitnym człowiekiem, który przez większość życia mieszka w Warszawie. To miasto pełne kontrastów – bogactwa i biedy, nowoczesności i tradycji – odgrywa kluczową rolę w jego życiu. Wokulski, jako przedsiębiorca, widzi w Warszawie miejsce możliwości. Przez lata pracuje na sukces, wykorzystując sprzyjające warunki miejskiego życia do rozwijania swojej kariery. Jednocześnie Warszawa, jako miejsce spotkań różnych grup społecznych, daje mu szansę na poznanie Izabeli Łęckiej, w której się zakochuje. Wpływ miejsca na życie Wokulskiego jest złożony; z jednej strony motywuje go do działania, rozwijania swojego majątku, a z drugiej strony konfrontuje go z niespełnionymi ambicjami i nieosiągalnymi marzeniami. Wokulski przeżywa wewnętrzny konflikt, wynikający z presji społecznej, niespełnionej miłości oraz świadomości, że pomimo sukcesów materialnych nie potrafi znaleźć prawdziwego szczęścia. Warszawa staje się dla niego miejscem zarówno możliwości, jak i rozczarowań.

Jak widać na przykładach „Kamieni na szaniec” i „Lalki”, miejsca, w których przebywamy, mają ogromny wpływ na naszą postawę wobec życia. Warszawa podczas II wojny światowej kształtuje postawy młodych konspiratorów, którzy poświęcają się dla ojczyzny, natomiast Warszawa końca XIX wieku wpływa na losy Wokulskiego, determinując jego ambicje, ale i rozczarowania. Miejsca te, będąc pełne wyzwań, kontrastów i wpływów zewnętrznych, oddziałują na bohaterów, formując ich życia i postawy.

Oba utwory pokazują, że miejsca mogą stać się zarówno źródłem inspiracji, jak i przyczyną frustracji. Bohaterowie, zmagając się z realiami otaczającego ich świata, muszą znaleźć swoją własną drogę, często przechodząc przez trudne życiowe próby. W końcowym rozrachunku to właśnie te miejsca kształtują ich tożsamość i sposób, w jaki postrzegają życie. Przebywanie w określonym miejscu może zatem mieć decydujący wpływ na nasze postawy, determinując nasze zachowania, emocje i działania.

Temat 2: "Napisz opowiadanie o przygodzie związanej z niezwykłym przedmiotem, która się przydarzyła bohaterowi wybranej lektury obowiązkowej."

Witajcie, drodzy Czytelnicy! Dzisiaj chciałabym podzielić się z wami jednym z najbardziej niezwykłych wydarzeń, które przydarzyło się mojej ulubionej postaci literackiej. Przeniesiemy się do świata "Chłopów" Władysława Reymonta, by opowiedzieć wam historię, która wstrząsnęła nie tylko Lipcami, ale również i mnie samą.

Historia rozpoczyna się w mroźny, zimowy wieczór, gdy mieszkańcy Lipiec zbierają się w karczmie u Jagustynki. Gwoździem programu jest przybycie tajemniczego wędrowca, który przynosi ze sobą niezwykły przedmiot: mały, srebrny klucz, rzekomo posiadający magiczne właściwości. Według wędrowca, klucz ten potrafi otworzyć drzwi do skarbca w każdym domu, ale tylko wtedy, gdy jego właściciel ma czyste serce.

W miarę jak wieść o niezwykłym przedmiocie rozchodzi się po wsi, klucz zaczyna budzić coraz większe zainteresowanie wśród mieszkańców, w tym głównego bohatera powieści - Macieja Borynę. Boryna, bogaty chłop i gospodarz, nie może oprzeć się pokusie i postanawia zdobyć klucz, sądząc, że przyniesie mu on jeszcze większą fortunę.

Jednak to, co miało być prostym planem, szybko zamienia się w serię nieprzewidzianych wydarzeń. Maciej, próbując zdobyć klucz podczas ciemnej nocy, przypadkowo wywołuje zamieszanie. Wędrowiec znika, a klucz trafia w ręce młodego Janka, syna sąsiadów Boryny. Chłopiec, w przeciwieństwie do dorosłych, nie pragnie bogactwa i postanawia użyć klucza do celów bardziej szlachetnych.

Klucz nie tylko otwiera drzwi do skarbca, ale również staje się narzędziem, które łączy mieszkańców wsi w niespotykany dotąd sposób. Janek odkrywa, że klucz potrafi leczyć drobne rany i choroby, co sprawia, że wzrasta jego popularność i zaufanie wśród sąsiadów. Mieszkańcy Lipiec zaczynają się zastanawiać, czy klucz naprawdę ma magiczne właściwości, czy też magia leży w dobrych intencjach, które dzięki niemu się ujawniają.

Konflikt dotyczący klucza prowadzi do zaskakującego finału. Podczas wielkiego zgromadzenia w karczmie, Janek ujawnia wszystkim tajemnicę klucza: na każdym klucz znajdowała się inskrypcja - "Miłość i dobroć są kluczem do każdego serca". Okazuje się, że wędrowiec był jedynie katalizatorem, który pozwolił mieszkańcom Lipiec odkryć prawdziwe wartości i zrozumienie, że to nie klucz, lecz oni sami byli źródłem niezwykłej magii.

Maciej Boryna, który początkowo kierował się chciwością, nauczył się cenną lekcję. Zrozumiał, że prawdziwe skarby to rodzina, przyjaźń i wzajemne wsparcie. Wędrowiec, obserwując przemianę mieszkańców, opuszcza Lipce pewny, że jego misja została zakończona, a Janek pozostaje bohaterem, który zapisał się na zawsze w sercach wsi.

Tak kończy się ta niezwykła przygoda, która nie tylko odmieniła życie mieszkańców Lipiec, ale również pokazała, że niezwykłe przedmioty mogą kryć w sobie głębokie lekcje o wartościach, które w codziennym życiu tak często bywają zapomniane.