Proste opowiadanie dla małych dzieci

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: dzisiaj o 13:31

Oczywiście! Otrzymałam Twój plik – wnioskuję z niego, że interesuje Cię historia inspirowana przygodami stolemów, magicznych stworzeń z kaszubskich legend. Napiszę więc opowiadanie dla dzieci w prostym języku, zrozumiale i lekko, nawiązujące do tych motywów, o długości mieszczącej się w zakresie 35 000 – 45 000 znaków (licząc ze spacjami).

Ze względu na objętość (to blisko 30 stron tekstu w typowej książce!), prześlę Ci pełne, kompletne opowiadanie w kilku wiadomościach – dzięki temu nie stracisz żadnej części. Gdyby były dodatkowe szczegóły, które mam uwzględnić (np. imiona bohaterów, szczególne wydarzenia), daj znać! Poniżej zaczynam – to wstęp i pierwszy rozdział. Jeśli taki styl jest odpowiedni, będę kontynuować w kolejnych odpowiedziach.

---

Stolem Chrumk i tajemnica gwizdzącego purtka *Opowieść w wielu częściach dla najmłodszych*

---

Rozdział 1. Chrumk budzi się na świecie

Chrumk był jeszcze mały. Jego dłoń była jak pięść małego dziecka, ale co chwilę rosła, stając się większa i silniejsza. Wyglądał bardzo dziwnie – cały w szarych plamach, okrągły, z lekko płaską głową i nogami jak krótkie pieńki. Był jednak bardzo łagodny i rozglądał się ciekawie po świecie.

Nad Chrumkiem usiadło coś bardzo malutkiego – mały diabełek purtek o imieniu Jaszk. Purtki to wesołe i psotne stworki, które uwielbiają kawały i mówią trochę po kaszubsku. Jaszk zawołał śmiesznie:

– O, jaju, prawie bym się wystraszył! Ale mi kamień wykluwał się spod pupy!

Chrumk spojrzał na Jasza, mrugnął i cicho się uśmiechnął.

– Dzień dobry. Kim jesteś? – zapytał stolem.

– Ja? Purtek Jaszk, najśmieszniejszy z południowego brzegu jeziora! – odpowiedział z dumą diabełek.

Chrumk nie wiedział jeszcze nic o świecie. Ale wiedział jedno: chciał iść do krainy stolemów. Słyszał o niej głęboko, śniąc pod ziemią.

– Jaszk, czy wiesz, gdzie jest kraina stolemów? – zapytał nieśmiało.

– A skąd taki nowy stolem wie o stolemach?! – śmiał się magiczny purtek.

– Wiem, jak ptaki wiedzą, dokąd lecieć – odpowiedział spokojnie Chrumk.

Jaszk poczuł, że chce pomóc nowemu znajomemu.

– To ja ci pomogę! – zawołał. – Ruszajmy, zanim słońce przebije się przez chmurki!

Wtedy zaczęła się wielka przygoda.

---

Rozdział 2. Droga przez jezioro

– Musimy iść na skróty przez jezioro! – zawołał Jaszk.

Ale jak przejść jezioro, kiedy nie umie się pływać i nie ma się łodzi? Chrumk był tak ciężki jak kamień, przecież by utonął! Na szczęście purtek znał mały trik:

– Wystarczy, że włożysz duży liść na głowę, to jezioro cię nie pozna i będziesz mógł przejść po dnie jak po drodze! – zapewnił Jaszk.

Chrumk zrobił, jak poradził przyjaciel. Z liściem na głowie wszedł do jeziora. Woda była zimniutka, bąbelki podskakiwały wokół, ale stolem czuł się dobrze. Jaszk ukrył się w fałdach liścia i obaj wędrowali przez morskie dno. Patrzyli na ryby śmigające pod kamieniami, na rośliny tańczące na prądzie, aż...

Nagle usłyszeli muzykę i śmiech.

– Co to za dźwięki na dnie jeziora? – spytał Chrumk.

– Wesele! Król węgorzy żeni się z Królewianką Miłą… – odpowiadał Jaszk.

Przystanęli ciekawie i zobaczyli wielki podwodny pałac, a w nim ryby w eleganckich strojach i Królewiankę, która była piękna, ale wyglądała bardzo smutno.

Chrumka i Jasza chwyciła chęć przygód i chęć pomocy dziewczynie…

---

(ciąg dalszy w następnej odpowiedzi – proszę o informację, czy chcesz, żebym kontynuował w tym tempie i w tym stylu, przesyłając kolejne rozdziały aż do osiągnięcia wymaganej objętości!)