Ustrój polityczny w USA i Wielkiej Brytanii

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.05.2024 o 17:03

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.05.2024 o 16:44

Stany Zjednoczone Ameryki oraz Wielka Brytania to dwa kraje, które wypracowały unikalne systemy polityczne, wynikające z ich historii, tradycji oraz warunków społeczno-politycznych. Pomimo że oba kraje uważane są za ważne demokracje globalne, charakteryzują się istotnymi różnicami w strukturze systemów politycznych.

Stany Zjednoczone: System Demokracji Prezydenckiej

Stany Zjednoczone Ameryki stosują system polityczny oparty na zasadach demokracji prezydenckiej, ustanowiony przez Konstytucję USA, najstarszą konstytucję na świecie, przyjętą w 1787 roku.

W ramach tego systemu obowiązuje trójpodział władzy, zgodnie z doktryną Monteskiusza, która dzieli władzę na trzy niezależne i równorzędne gałęzie: ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą.

Władza ustawodawcza w USA składa się z dwóch izb Kongresu: Izby Reprezentantów oraz Senatu. Izba Reprezentantów składa się z 435 przedstawicieli wybieranych na dwuletnią kadencję, reprezentujących okręgi wyborcze, podczas gdy Senat składa się ze 100 senatorów, dwóch z każdego stanu, wybieranych na sześcioletnią kadencję. Kompetencje Kongresu obejmują uchwalanie ustaw, kontrolę budżetu i zatwierdzanie nominacji prezydenckich.

Władza wykonawcza w USA spoczywa w rękach prezydenta, który jednocześnie pełni funkcję głowy państwa, szefa rządu i naczelnego dowódcy sił zbrojnych. Prezydent jest wybierany na czteroletnią kadencję i może pełnić ten urząd przez maksymalnie dwie kadencje. Posiada on szereg uprawnień, takich jak prawo weta wobec ustaw Kongresu czy ostentacyjne nominowanie sędziów Sądu Najwyższego.

Władza sądownicza w USA działa niezależnie od pozostałych władz. Sąd Najwyższy pełni kluczową rolę, interpretując Konstytucję i dbając o zgodność ustaw z jej postanowieniami. Sędziowie Sądu Najwyższego są mianowani przez prezydenta i zatwierdzani przez Senat, a ich kadencja jest przyznawana dożywotnio.

Wielka Brytania: Monarchia Konstytucyjna i Parlamentaryzm

Wielka Brytania opiera swój system polityczny na monarchii konstytucyjnej i parlamentaryzmie, ukształtowanym w wyniku długotrwałego procesu ewolucji politycznej, sięgającego średniowiecza, z kluczowymi momentami, takimi jak Wielka Karta Swobód w 1215 roku czy Habeas Corpus Act w 1679 roku.

Monarchia w Wielkiej Brytanii jest dziedziczna i ceremonialna. Monarcha pełni funkcję głowy państwa, ale jego władza jest ograniczona przez konstytucję, rozumianą jako zbiór aktów prawnych, konwencji i precedensów. W praktyce większość obowiązków monarchy jest wykonywana przez rząd, a monarsze pozostaje wyłącznie rola poważania tradycji państwowych.

Władza ustawodawcza w Wielkiej Brytanii składa się z dwóch izb: Izby Gmin i Izby Lordów. Izba Gmin to niższa izba parlamentu, wybierana co pięć lat w wyborach powszechnych, podczas gdy Izba Lordów, jako izba wyższa, składa się z lordów duchownych, świeckich i dziedzicznych, którzy nie są wybierani, lecz mianowani.

Władza wykonawcza w Wielkiej Brytanii należy do rządu, którego zwierzchnikiem jest premier. Premier, lider partii rządzącej, mianowany jest przez monarchę na podstawie poparcia w Izbie Gmin. Rząd składa się z ministrów nadzorujących różne resorty rządowe. Kluczowym elementem systemu politycznego Wielkiej Brytanii jest odpowiedzialność rządu przed parlamentem, wymagająca zaufania Izby Gmin dla rządu.

Sądownictwo w Wielkiej Brytanii jest niezależne, z różnymi szczeblami sądów, a Sąd Najwyższy, powołany w 2009 roku, zajmuje najwyższe miejsce w hierarchii. Sądownictwo odgrywa kluczową rolę w interpretacji prawa i w zapewnianiu, że działania rządu pozostają zgodne z prawem.

Podsumowując, Stany Zjednoczone i Wielka Brytania, pomimo różnic w swoich systemach politycznych, oba dążą do zapewnienia demokracji i rządów prawa. System prezydencki w USA stawia na wyraźny trójpodział władz, podczas gdy system parlamentarny w Wielkiej Brytanii opiera się na bliskiej współpracy między władzą ustawodawczą a wykonawczą, zachowując ceremonialną rolę monarchy. Oba systemy wskazują, że demokracja może przybierać różne formy, dostosowując się do określonych warunków i tradycji państw, w których funkcjonują.