Co zmieniłoby się w twoim życiu, gdybyś wiedział, że dożyjesz co najmniej 100 lat?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.01.2026 o 15:54

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.01.2026 o 17:03

Myśl o długowieczności, zwłaszcza jeśli byłaby zagwarantowana przez wiedzę, że na pewno dożyję co najmniej 100 lat, wywołuje szereg refleksji i możliwych zmian w podejściu do życia. W kontekście literatury, wiele utworów ukazuje, jak perspektywa długowieczności wpływa na jednostki i społeczeństwa. Jednym z najważniejszych dzieł, które poddają analizie tę ideę, jest "Portret Doriana Graya" Oscara Wilde'a oraz "Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął" Jonasa Jonassona. Opierając się na tych tekstach, spróbuję przedstawić, jakie zmiany zaszłyby w moim życiu, wiedząc, że dożyję co najmniej 100 lat.

Przede wszystkim, perspektywa długowieczności wpłynęłaby na moje podejście do zdrowia i dbania o kondycję fizyczną. W "Stulatku, który wyskoczył przez okno i zniknął", główny bohater, Allan Karlsson, pomimo bycia stulatkiem, cieszy się relatywnie dobrym zdrowiem, co pozwala mu na niecodzienne przygody. Świadomość, że mam wiele lat życia przed sobą, skłoniłaby mnie do przykładania większej wagi do zdrowego stylu życia, regularnej aktywności fizycznej oraz zdrowego odżywiania. Chciałbym uniknąć przykrej starości, pełnej chorób i cierpienia, a przy tym móc jak najdłużej cieszyć się sprawnością, jak Allan.

Drugim, niezwykle ważnym aspektem, byłoby moje podejście do edukacji i kariery zawodowej. Zamiast ścigać się z czasem i starać się osiągnąć jak najwięcej w jak najkrótszym czasie, mógłbym zdecydować się na dłuższą ścieżkę edukacyjną, poszerzając swoje horyzonty i zdobywając różnorodne umiejętności. Mogłoby to oznaczać studiowanie kilku kierunków lub zgłębianie pasjonujących mnie dziedzin, bez presji szybkiego wybierania jednej ścieżki zawodowej. Długowieczność pozwalałaby na większą elastyczność i realizację wielu różnych pasji i zainteresowań.

W literaturze odnaleźć można również refleksję nad wartościowością czasu i jego przeznaczeniem. W "Portrecie Doriana Graya" widzimy, jak Dorian zmienia swoje zachowanie, gdy zdaje sobie sprawę z posiadania wiecznej młodości. Jego brak odpowiedzialności i podejmowanie destrukcyjnych decyzji staje się przestrogą przed życiem bez wymagań i granic. Świadomość długowieczności wywołałaby u mnie potrzebę większego zastanowienia się nad sensem i jakością mojego życia. Chciałbym unikać popełniania błędów na skutek lekkomyślności i ekscesów, zamiast tego skupiłbym się na budowaniu wartościowych relacji międzyludzkich i robieniu rzeczy, które dają prawdziwą satysfakcję.

Ta perspektywa wpłynęłaby też na moje podejście do emocji i relacji międzyludzkich. Często związki międzyludzkie opierają się na poczuciu ulotności czasu i obawy przed utratą bliskich. Pewność, że dożyję tak długiego wieku, zapewne zmieniłaby moje relacje z innymi. W książkach, takich jak "Wszystkie jasne miejsca" Jennifer Niven, widzimy, jak ograniczenie czasu (w kontekście cierpienia bohaterki) wpływa na intensywność przeżywanych emocji. Wiedząc, że mam wiele lat przed sobą, mógłbym podejść spokojniej do tych relacji, dając sobie i innym więcej przestrzeni do rozwoju i zrozumienia, co mogłoby paradoksalnie doprowadzić do głębszych i bardziej satysfakcjonujących związków.

Nie można zapomnieć także o duchowym aspekcie życia. Wielu literackich bohaterów, takich jak Gilgamesz czy Dr. Faust, poszukuje nieśmiertelności, co ostatecznie prowadzi ich do głębokich duchowych przemyśleń. Wiedza o gwarantowanej długowieczności z pewnością skłoniłaby mnie do głębszej refleksji nad sensem życia, moją rolą w świecie oraz nad kwestiami etycznymi. Długowieczność mogłaby stać się okazją do dłuższego poszukiwania duchowej równowagi i zrozumienia samego siebie.

Wreszcie, ze świadomością długowieczności, moje podejście do finansów i planowania przyszłości również uległoby zmianie. Mogłoby to oznaczać większą ostrożność i przemyślane inwestycje, ale też otwartość na długoterminowe projekty, które mogą nie przynosić natychmiastowych korzyści. Możliwość podejmowania decyzji ekonomicznych z perspektywy kilkunastu lat mogłaby być szansą na budowanie bardziej stabilnej przyszłości.

Podsumowując, wiedza o tym, że dożyję co najmniej 100 lat, wywołałaby u mnie wiele zmian w różnych aspektach życia. Dbałość o zdrowie, rozwój edukacyjny, przemyślane decyzje życiowe, wartościowe relacje międzyludzkie, duchowa refleksja oraz ostrożne planowanie przyszłości to dziedziny, które stałyby się punktem centralnym codzienności. Literatura ukazuje, że długowieczność niesie ze sobą zarówno ogromne możliwości, jak i wyzwania, które warto przyjąć z otwartym umysłem i świadomością własnych celów i wartości.