Zabawa aktywizująca dzieci na powitanie- znaczenie.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.06.2024 o 10:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 17.06.2024 o 20:32

Zabawy aktywizujące dzieci na powitanie pełnią kluczową rolę w procesie edukacji i socjalizacji. Zarówno w literaturze pedagogicznej, jak i w badaniach psychologicznych, podkreśla się, że takie zabawy nie tylko wprowadzą atmosferę zaangażowania, ale również są fundamentem skutecznego kształtowania relacji międzyludzkich oraz stymulowania rozwoju intelektualnego i emocjonalnego dzieci. Niniejsze wypracowanie analizuje różne koncepcje i przykłady tych zabaw, odwołując się do faktycznych wydarzeń i teorii zawartych w literaturze.

Jednym z czołowych autorytetów w zakresie pedagogiki, który dużo uwagi poświęcał interaktywności zabaw w grupach, jest niemiecki pedagog Friedrich Fröbel, twórca idei przedszkola. Fröbel w swoich pracach położył nacisk na znaczenie wolnej gry i aktywnej interakcji w procesie nauczania dzieci. Jego metoda, znana jako "Fröbelowskie skole", opierała się na aktywnościach, które angażowały zmysły dzieci, rozwijały ich kreatywność oraz umiejętność współpracy. Gry w kręgu, śpiewanie i wspólne rozwiązywanie problemów miały na celu wprowadzenie dzieci do grupy oraz budowanie poczucia przynależności i akceptacji.

Przykładem zabawy, która wywodzi się z idee Fröbla, jest popularna gra "Kółko graniaste". Zabawa ta wprowadza dzieci poprzez wspólne śpiewanie i ruchy rytmiczne, co sprzyja szybszemu zapoznaniu się i integracji. Rymowane teksty i powtarzające się ruchy tworzą atmosferę bezpieczeństwa, w której dzieci mogą łatwiej pokonać początkową nieśmiałość i lęk przed nowym otoczeniem.

Inny przykład pochodzący z bardziej współczesnych źródeł literatury dotyczy badań prowadzonych przez amerykańskiego psychologa, Jean Piageta, który zasłynął ze swoich badań nad poznawczymi aspektami rozwoju dzieci. Piaget uznawał zabawę za kluczowy element, który pozwala dzieciom na eksplorowanie świata i zrozumienie relacji przyczynowo-skutkowych. W swoich badaniach obserwował, że wspólne gry na powitanie, które wymagają od dzieci rozwiązywania problemów i podejmowania decyzji, mają bezpośredni wpływ na rozwój ich myślenia operacyjnego.

Jedną z takich zabaw jest "Znajdź swojego partnera". Dzieci otrzymują połówki różnych obrazków lub słów i muszą znaleźć drugą część, którą ma inna osoba z grupy. Ta zabawa nie tylko aktywizuje dzieci, ale również uczy ich współpracy, rozwija umiejętności językowe i podstawy logiki poprzez kojarzenie elementów. Zabawa "Znajdź swojego partnera" wychodzi naprzeciw postulatom Piageta, ponieważ zachęca do aktywnego myślenia oraz angażuje dzieci fizycznie i emocjonalnie.

Pedagogika XXI wieku również dostarcza licznych dowodów na to, jak aktywizujące zabawy mogą wpłynąć na proces adaptacji dzieci w nowych grupach. W literaturze polskiej w tym kontekście wyróżnia się koncepcje autorstwa Hanny Numerowicz, która w swoich pracach podkreślała, że zabawy integracyjne na powitanie powinny kłaść nacisk na indywidualne potrzeby każdego dziecka, odwzajemniające zaufanie i budujące otwartość. Jej prace wskazują, że takie działania kreują atmosferę wzajemnego szacunku i akceptacji, co w efekcie prowadzi do skuteczniejszego nauczania i lepszego przystosowania społecznego.

Przykładem inspirowanym teoriami Numerowicz jest zabawa "Imię i gest". Każde dziecko po kolei przedstawia się imieniem, dodając do swojego imienia gest lub ruch, który jest przez grupę powtarzany. Ta gra nie tylko pomaga w zapamiętywaniu imion nowych kolegów i koleżanek, ale również buduje poczucie własnej wartości i przynależności, gdyż każdy z uczestników staje się na chwilę centrum uwagi grupy.

W tym kontekście warto przywołać także teorię wielości inteligencji Howarda Gardnera, która podkreśla, że każde dziecko jest inne i rozwija się w kilku różnych wymiarach. Praktyczne zastosowanie tej teorii w zabawach na powitanie pozwala na dostosowanie aktywności do indywidualnych profilów inteligencji dzieci. Wprowadzenie zabaw takich jak "Taneczny krąg", gdzie dzieci poruszają się w rytm muzyki, odpowiada potrzebom dzieci o rozwiniętej inteligencji kinestetycznej, a zabawy oparte na opowiadaniu krótkich historii lub naśladowaniu, jak na przykład "Zgadnij, kim jestem", angażują dzieci o wysokim poziomie inteligencji werbalnej i interpersonalnej.

Podsumowując, zabawy aktywizujące na powitanie pełnią wieloaspektową funkcję w rozwoju dzieci. Znaczenie tych zabaw jest dobrze udokumentowane zarówno przez klasycznych, jak i współczesnych teoretyków pedagogiki i psychologii. Od idei Fröbla, przez badania Piageta, aż po współczesne koncepcje Numerowicz i Gardnera, wszystkie podkreślają, że wspólne gry i aktywności są fundamentalnym narzędziem wprowadzenia dzieci do nowego środowiska społecznego i edukacyjnego, stymulując ich rozwój emocjonalny, poznawczy oraz społeczny.