Inwestycje w OZE w Unii Europejskiej w latach 2020-2023

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: wczoraj o 9:39

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: przedwczoraj o 15:19

Inwestycje w odnawialne źródła energii (OZE) w Unii Europejskiej w latach 202-2023 odgrywały kluczową rolę w kształtowaniu polityki energetycznej i klimatycznej regionu. Przyjęcie ambitnych celów w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz promocji zrównoważonego rozwoju sprawiło, że OZE stały się nieodłącznym elementem strategii energetycznej UE.

Rok 202 rozpoczął nową dekadę z jasnym przesłaniem: Unia Europejska zamierza przejść na niskoemisyjne źródła energii w celu przeciwdziałania zmianom klimatycznym. Kluczowym dokumentem w tej kwestii była Europejska Zielona Gospodarka (European Green Deal), przyjęta w 2019 roku, która wyznaczyła cel osiągnięcia neutralności klimatycznej do 205 roku. W ramach tej inicjatywy UE zobowiązała się do zwiększenia udziału OZE w swoim miksie energetycznym.

Pierwszym poważnym krokiem była aktualizacja dyrektywy RED II (Renewable Energy Directive), która ustaliła cel 32% udziału energii z OZE do 203 roku [1]. W latach 202-2023 państwa członkowskie intensyfikowały swoje działania, aby sprostać tym wymaganiom. Przykładami takich działań były m.in. masowe inwestycje w farmy wiatrowe na morzu, rozwój fotowoltaiki oraz wsparcie dla biogazowni.

Jednym z najbardziej spektakularnych projektów był Borssele 1 & 2, największa morska farma wiatrowa w Holandii, która rozpoczęła swoją działalność pełną mocą w 202 roku. Farma, zlokalizowana na Morzu Północnym, składa się z 94 turbin wiatrowych o łącznej mocy 752 MW, co pozwala na zaopatrzenie w energię ok. miliona holenderskich gospodarstw domowych [2]. Projekt ten stanowił istotny krok w kierunku zaspokojenia zapotrzebowania na energię OZE w Europie Zachodniej.

W tym samym roku Niemcy kontynuowały swoją ekspansję w sektorze energetyki wiatrowej, odpalaną farmą wiatrową Arkona na Morzu Bałtyckim, o mocy wynoszącej 385 MW, mogącą zasilać blisko 400 tysięcy gospodarstw domowych [3]. Niemcy, będący liderem w produkcji energii z wiatru, podwoili swoje wysiłki, aby osiągnąć swoje cele klimatyczne.

Rozwój technologii fotowoltaicznej również zyskał na znaczeniu. Hiszpania, wykorzystując swoje naturalne zasoby słoneczne, zainwestowała w projekty fotowoltaiczne, takie jak farma fotowoltaiczna Núñez de Balboa, która stała się największą w Europie. Projekt o mocy 500 MW został ukończony w 202 roku i jest zdolny do zasilania energią ponad 250 tysięcy gospodarstw domowych [4]. Inwestycja ta nie tylko wzmocniła pozycję Hiszpanii w sektorze OZE, ale również przyczyniła się do zmniejszenia emisji CO₂ o 215 tysięcy ton rocznie.

W ramach Europejskiego Zielonego Ładu, w marcu 2021 roku Komisja Europejska wprowadziła pakiet "Fit for 55", mający na celu dalsze obniżenie emisji o co najmniej 55% do 203 roku. Działania te obejmowały m.in. promowanie zielonych inwestycji, w tym projektów OZE, z funduszy Next Generation EU [5]. Fundusze te miały wesprzeć państwa członkowskie w przekształceniach energetycznych i rekonstrukcji gospodarczej po pandemii COVID-19.

W latach 202-2023 zauważalny był również rozwój technologii magazynowania energii, która jest kluczowa dla stabilności sieci energetycznej opartej na OZE. W 2021 roku Niemcy uruchomiły w Schwarze Pumpe największy w Europie akumulator litowo-jonowy o mocy 53 MWh [6]. Technologia ta umożliwia magazynowanie nadwyżek energii i jej wykorzystanie w okresach zwiększonego zapotrzebowania, co jest niezbędne dla integracji niestabilnych źródeł jak energia z wiatru czy słońca.

Ostatecznie rok 2022 przyniósł wzrost zainteresowania energetyką wodorową jako przyszłościowym rozwiązaniem magazynowania i przekształcania energii. Unia Europejska wprowadziła strategię wodorową, wspierając produkcję zielonego wodoru z OZE oraz inwestycje w niezbędną infrastrukturę [7]. Przykładem może być projekt NortH2 w Holandii, który zakłada budowę gigantycznego zakładu produkcji zielonego wodoru z energii wiatrowej z Morza Północnego o mocy do 10 GW do 204 roku [8].

Podsumowując, lata 202-2023 były kluczowym okresem dla inwestycji w OZE w UE. Dzięki różnorodnym inicjatywom i znaczącym projektom w zakresie energetyki wiatrowej, fotowoltaicznej i wodorowej, Unia Europejska nie tylko zbliża się do realizacji swoich celów klimatycznych, ale również pokazuje, że transformacja energetyczna jest możliwa i korzystna ekonomicznie.

---

Przypisy: [1] Energy.eu. (2018). Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council of 11 December 2018 on the promotion of the use of energy from renewable sources. [2] Ørsted. (202). Borssele 1 & 2. [3] Siemens Gamesa. (2019). Arkona Offshore Wind Farm. [4] Enel Green Power. (202). Núñez de Balboa Photovoltaic Plant. [5] European Commission. (2021). Fit for 55: delivering the EU's 203 Climate Target on the way to climate neutrality. [6] Energiequelle GmbH. (2021). Schwarze Pumpe Battery Storage. [7] European Commission. (2022). Hydrogen Strategy. [8] NortH2. (2022). NortH2 Project.