Onkologia dziecięca – charakterystyka chorób nowotworowych u dzieci

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.07.2024 o 9:33

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.07.2024 o 14:40

Nowotwory u dzieci stanowią bardziej zróżnicowaną i wymagającą grupę schorzeń niż podobne przypadki u dorosłych. Onkologia dziecięca to interdyscyplinarna dziedzina medycyny, której celem jest diagnozowanie, leczenie oraz badanie nowotworów występujących u dzieci i młodzieży. W niniejszym wypracowaniu zostaną omówione najbardziej charakterystyczne typy nowotworów dziecięcych, symptomy, metody diagnostyki oraz strategie terapeutyczne, opierając się na dostępnych danych literaturowych.

Najczęstsze typy nowotworów u dzieci

Wśród najczęściej występujących nowotworów u dzieci wyróżnia się białaczki, guzy mózgu, chłoniaki oraz nowotwory tkanek miękkich i kości. Białaczki odpowiadają za około 30% wszystkich przypadków pediatrycznych chorób nowotworowych. Kluczowym przedstawicielem tej grupy jest ostra białaczka limfoblastyczna (ALL). Inne, mniej powszechne formy to ostra białaczka szpikowa (AML) i przewlekła białaczka mielocytowa (CML)[1].

Guzy mózgu stanowią drugą co do częstości grupę nowotworów dziecięcych i obejmują różnorodne jednostki chorobowe, takie jak medulloblastoma, ependymoma, astrocytoma oraz guzy pnia mózgu. Medulloblastoma jest najbardziej powszechną spośród tych nowotworów, stanowiąc około 20% przypadków guzów mózgu u dzieci[2].

Również chłoniaki, takie jak chłoniak Hodgkina (HL) oraz chłoniaki nie-Hodgkinowskie (NHL), są istotnymi jednostkami chorobowymi. Oprócz tego warto wspomnieć o mięsakach tkanek miękkich, takich jak mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy (rhabdomyosarcoma), oraz nowotworach kości, jak kostniakomięsak (osteosarcoma) i mięsak Ewinga[3].

Symptomy chorób nowotworowych u dzieci

Rozpoznanie nowotworów u dzieci często nastręcza trudności z powodu niespecyficznych objawów, które mogą przypominać inne, mniej groźne schorzenia. W przypadku białaczek charakterystyczne objawy obejmują zmęczenie, bladość, częste krwawienia, siniaki, bóle kości oraz częste infekcje. Guzy mózgu mogą manifestować się bólami głowy, wymiotami, zaburzeniami równowagi, zmianami w zachowaniu oraz napadami drgawek. Chłoniaki mogą prezentować się jako niebolesne powiększenie węzłów chłonnych, gorączka, nocne poty oraz utrata masy ciała. W przypadku mięsaka prążkowanokomórkowego i kostniakomięsaka typowymi objawami są obrzęki, bóle oraz ograniczony zakres ruchu[4].

Metody diagnostyczne

Diagnostyka nowotworów dziecięcych opiera się na zastosowaniu różnorodnych metod, w tym badań obrazowych, laboratoryjnych oraz histopatologicznych. W przypadku białaczek podstawowym narzędziem diagnostycznym jest morfologia krwi wraz z rozmazem, a w miarę potrzeby biopsja szpiku kostnego. Guzy mózgu wymagają zastosowania zaawansowanych technik obrazowych, takich jak rezonans magnetyczny (MRI) oraz tomografia komputerowa (CT). Chłoniaki i nowotwory tkanek miękkich zwykle diagnozuje się za pomocą biopsji oraz badania histopatologicznego uzyskanego materiału[5].

Strategie terapeutyczne

Leczenie nowotworów u dzieci jest złożonym procesem, który obejmuje wykorzystanie zarówno leczenia miejscowego, jak i systemowego. Terapie miejscowe, takie jak chirurgia oraz radioterapia, mają na celu bezpośrednie usunięcie lub zniszczenie guza. Chirurgiczne usunięcie guza jest często pierwszym krokiem w leczeniu, szczególnie w przypadkach nowotworów tkanek miękkich i kości. Radioterapia jest stosowana w przypadkach, gdy chirurgia nie jest wystarczająca lub jako uzupełnienie leczenia pooperacyjnego[6].

Leczenie systemowe, takie jak chemioterapia oraz immunoterapia, jest nieodzownym elementem terapii wielu nowotworów dziecięcych. Chemioterapia jest standardem w leczeniu białaczek oraz wielu chłoniaków, a także jest stosowana jako uzupełnienie innych form leczenia w przypadkach guzów mózgu i mięsaka prążkowanokomórkowego. Immunoterapia, która wykorzystuje mechanizmy immunologiczne organizmu do zwalczania nowotworu, staje się coraz bardziej popularna, zwłaszcza w leczeniu białaczek oraz niektórych nowotworów tkanek miękkich[7].

Podsumowanie

Nowotwory dziecięce stanowią istotne wyzwanie medyczne, wymagające odpowiednich metod diagnostycznych i terapeutycznych. Dzięki postępom w technologii medycznej oraz badaniach naukowych istnieje coraz większa liczba narzędzi, które pozwalają na skuteczną walkę z tymi trudnymi chorobami. Kluczowym elementem w walce z nowotworami dziecięcymi jest wczesne rozpoznanie, które znacząco zwiększa szanse na skuteczne leczenie.

Bibliografia:

[1] Pui, C.-H., & Evans, W. E. (2006). Treatment of acute lymphoblastic leukemia. The New England Journal of Medicine, 354(2), 166-178. [2] Louis, D. N., Perry, A., Reifenberger, G., von Deimling, A., Figarella-Branger, D., Cavenee, W. K., ... & Ellison, D. W. (2016). The 2016 World Health Organization classification of tumors of the central nervous system: a summary. Acta Neuropathologica, 131(6), 803-820. [3] World Health Organization. (2018). WHO Classification of Tumours of Haematopoietic and Lymphoid Tissues, Revised 4th Edition (Vol. 2). International Agency for Research on Cancer. [4] Margolin, J. F., & Poplack, D. G. (2015). Acute lymphoblastic leukemia in children. In P. Lanzkowsky & J. M. Lipton (Eds.), Lanzkowsky's Manual of Pediatric Hematology and Oncology (6th ed., pp. 281-334). Elsevier. [5] Arceci, R. J., & Hann, I. M. (2003). Pediatric hematology. Blackwell Science Ltd. [6] Pizzo, P. A., & Poplack, D. G. (Eds.). (2015). Principles and Practice of Pediatric Oncology (7th ed.). Lippincott Williams & Wilkins. [7] Grupp, S. A., Maude, S. L., Shaw, P. A., Aplenc, R., Barrett, D. M., Laetsch, T. W., ... & June, C. H. (2013). Chimeric antigen receptor-modified T cells for acute lymphoid leukemia. The New England Journal of Medicine, 368(16), 1509-1518.