Model pielęgnowania pacjenta wg Henderson

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.08.2024 o 16:19

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.08.2024 o 16:30

Model pielęgnowania pacjenta według Virginii Henderson jest jednym z najbardziej wpływowych i stosowanych na całym świecie modeli w dziedzinie pielęgniarstwa. Henderson, będąca amerykańską pielęgniarką, teorertystką i autorką, swoimi badaniami oraz teoriami wnosiła istotny wkład do medycyny i praktyki pielęgniarskiej. To, co wyróżnia jej model, to skoncentrowanie się na niezależności pacjenta oraz na holistycznym podejściu, obejmującym fizyczne, psychiczne, społeczne i duchowe aspekty zdrowia.

Model Henderson opiera się na koncepcji, że główną rolą pielęgniarki jest wspieranie pacjenta w osiągnięciu niezależności we wszystkich aspektach życia. Teoria składa się z czternastu fundamentalnych potrzeb, które muszą być zaspokojone, aby pacjent mógł funkcjonować w sposób maksymalnie niezależny. Są to:

1. Oddychanie. 2. Jedzenie i picie. 3. Wydalanie. 4. Utrzymywanie odpowiedniej postawy i ruchu. 5. Sen i odpoczynek. 6. Ubranie i ochrona ciała. 7. Utrzymywanie odpowiedniej temperatury ciała. 8. Utrzymywanie czystości ciała oraz ochrona skóry. 9. Unikanie zagrożeń i unikanie krzywdzenia siebie samego. 10. Komunikowanie się z innymi w celu wyrażenia emocji, potrzeb, obaw, opinii. 11. Kultywowanie wiary zgodnie z własnym przekonaniem. 12. Praca i wykorzystanie w produktywny sposób czasu wolnego. 13. Rozwój oraz inspirowanie innych do rozwoju. 14. Uczestnictwo w różnych formach rekreacji.

Te potrzeby obejmują zarówno aspekty związane z ciałem (takie jak oddychanie, jedzenie, higiena), jak i z umysłem (komunikacja, poczucie bezpieczeństwa), co pozwala na całościowe podejście do pacjenta. Według Henderson, brak zaspokojenia którejkolwiek z tych potrzeb może prowadzić do problemów zdrowotnych, co uzasadnia potrzebę wszechstronnej i zindywidualizowanej opieki.

Pielęgniarka według Henderson powinna pełnić trzy główne role: zastępcę, pomocnika i partnera pacjenta. Jako zastępca, pielęgniarka wykonuje za pacjenta te czynności, które on sam nie jest w stanie wykonać z powodu choroby lub innego ograniczenia. W roli pomocnika wspiera pacjenta w stopniowym osiąganiu zdolności do samodzielnego działania. Jako partner współpracuje z pacjentem, dzieląc odpowiedzialność za proces leczenia.

W kontekście opieki nad pacjentem w praktyce oznacza to, że pielęgniarka powinna dokładnie oceniać poziom niezależności pacjenta w odniesieniu do każdej z czternastu potrzeb. Następnie powinna skupić się na wspieraniu pacjenta w osiągnięciu maksymalnej samodzielności poprzez edukację, zachęcanie do aktywności oraz dostosowywanie interwencji medycznych do indywidualnych potrzeb i możliwości pacjenta.

Przykład zastosowania modelu Henderson w praktyce można zaobserwować w opiece nad osobami starszymi oraz chorymi na przewlekłe choroby. Na przykład pacjent po udarze może mieć trudności w samodzielnym jedzeniu czy poruszaniu się. Pielęgniarka, stosując model Henderson, skoncentruje się na ocenie zdolności pacjenta do spożywania posiłków i poruszania się, a następnie zaproponuje interwencje mające na celu przywrócenie tych zdolności. Może to obejmować zarówno ćwiczenia fizyczne, jak i techniki usprawniające samodzielne spożywanie posiłków, takie jak użycie specjalnych narzędzi i naczyń.

Henderson podkreśla również znaczenie edukacji pacjentów i ich rodzin. Dzięki temu pacjenci są lepiej przygotowani do samodzielnego radzenia sobie z chorobą i codziennymi wyzwaniami po opuszczeniu szpitala. Edukacja obejmuje zarówno informacje dotyczące choroby i leczenia, jak i praktyczne wskazówki dotyczące zdrowego stylu życia oraz radzenia sobie z codziennymi czynnościami w sposób bezpieczny i skuteczny.

Model Henderson ma także wykładnicze znaczenie w kontekście pracy zespołowej i interdyscyplinarnej. Efektywna opieka nad pacjentem wymaga współpracy wielu specjalistów, w tym lekarzy, fizjoterapeutów, dietetyków i pracowników socjalnych. Pielęgniarka, korzystając z modelu Henderson, działa jako koordynator wszystkich działań nakierowanych na zaspokojenie potrzeb pacjenta, zapewniając, że opieka jest spójna i we wszystkich aspektach zorientowana na pacjenta.

Podsumowując, model pielęgnowania pacjenta według Virginii Henderson to kompleksowe i holistyczne podejście do opieki zdrowotnej, które koncentruje się na zaspokojeniu fundamentalnych potrzeb pacjenta oraz dążeniu do jego maksymalnej niezależności. Poprzez ocenę i interwencje dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, pielęgniarki mogą skutecznie wspierać proces rekonwalescencji oraz jakość życia pacjentów.