Nie doszło do powstania szkody – analiza orzecznictwa i pismo procesowe

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.02.2026 o 12:21

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.02.2026 o 13:05

Przygotowując pismo procesowe w sprawie dotyczącej naprawienia rzekomej szkody wskazanej przez biegłą jako niezaistniałej, konieczne jest odniesienie się do bogatego orzecznictwa zarówno Sądu Najwyższego, jak i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Te orzeczenia posłużą za podstawę do argumentacji dotyczącej ewentualnego rażącego naruszenia norm prawnych przez sąd.

W ramach prawa cywilnego odpowiedzialność odszkodowawcza opiera się na spełnieniu trzech kluczowych przesłanek: istnienia szkody, związku przyczynowego pomiędzy określonym działaniem a szkodą oraz bezprawności działania, które szkodę wywołało. Gdy biegła stwierdza brak szkody, uzasadnienie nakazu sądu dotyczącego jej naprawienia staje się problematyczne.

Polskie orzecznictwo, w tym orzeczenia Sądu Najwyższego, wyraźnie akcentuje konieczność ścisłego przestrzegania definicji szkody. W wyroku SN z dnia 8 listopada 2013 r. (sygn. akt III CZP 72/13) sąd zwrócił uwagę, że szkoda musi mieć charakter rzeczywisty i konkretnego wymiaru, co wyklucza możliwość naprawienia czegoś, co de facto nie istnieje.

Kolejne istotne orzeczenie to wyrok z dnia 18 grudnia 2002 r. (sygn. akt IV CKN 1475/00), w którym Sąd Najwyższy podkreślił, że odszkodowanie ma za zadanie przywrócenie stanu sprzed szkody i nie może prowadzić do bezpodstawnego wzbogacenia. To podejście zostało potwierdzone także w wyroku z dnia 19 marca 2009 r. (sygn. akt IV CSK 438/08), w którym wyrażono pogląd, że nałożenie obowiązku naprawienia nieistniejącej szkody narusza podstawowe zasady prawa odszkodowawczego.

Podobne poglądy wyraża Trybunał w Strasburgu. W wyroku ETPC z dnia 28 października 1999 r. w sprawie Beyeler przeciwko Włochom (nr 33202/96) podkreślono szczególną wagę ochrony własności i bezpieczeństwa prawnego w kontekście szkód. Również w orzeczeniu z dnia 22 listopada 1995 r. w sprawie Tolstoy Miloslavsky przeciwko Zjednoczonemu Królestwu (nr 18139/91) Trybunał skrytykował nadmierne i bezpodstawne roszczenia odszkodowawcze.

W zakresie zasady proporcjonalności ETPC wyraził swoje stanowisko w wyroku z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie Jahn i inni przeciwko Niemcom (nr 46720/99), podkreślając że wszelkie ingerencje w prawa jednostki muszą być proporcjonalne do celu publicznego. Nakaz naprawienia nieistniejącej szkody bez wątpienia narusza tę zasadę.

Na podstawie tych aspektów można skonstruować następujące uzasadnienie:

Do Sądu Okręgowego w [miasto] Powód: [imię i nazwisko powoda] Pełnomocnik powoda: [imię i nazwisko pełnomocnika] Pozwany: [imię i nazwisko pozwanego] Sygnatura akt: [sygnatura akt]

W imieniu [imię i nazwisko powoda] wnoszę o uchylenie wyroku nakazującego naprawienie nieistniejącej szkody z uwagi na rażące naruszenie przepisów prawa cywilnego oraz zasad wynikających z konwencji międzynarodowych, w tym Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Uzasadnienie:

1. Raport biegłej jednoznacznie wskazuje na brak powstania szkody u powoda, co uniemożliwia realizację odszkodowania, zgodnie z definicjami zawartymi w Kodeksie cywilnym. Przesłanka ta znajduje potwierdzenie w wyroku SN z dnia 8 listopada 2013 r. (sygn. akt III CZP 72/13).

2. Wyrok SN z dnia 18 grudnia 2002 r. (sygn. akt IV CKN 1475/00) podkreśla restytucyjny charakter odszkodowania i eliminację bezpodstawnego wzbogacenia, co w tym przypadku nie miałoby miejsca.

3. Orzeczenia ETPC, w tym Beyeler przeciwko Włochom (nr 33202/96) oraz Jahn i inni przeciwko Niemcom (nr 46720/99), jednoznacznie podkreślają naruszenie zasady proporcjonalności i ochrony praw jednostki w kontekście wadliwej decyzji.

4. Orzeczenie sądu narusza podstawowe zasady logiki oraz sprawiedliwości społecznej, co stawia decyzję w sprzeczności z innymi wyrokami SN oraz ETPC, np. Tolstoy Miloslavsky przeciwko Zjednoczonemu Królestwu (nr 18139/91).

5. Na tej podstawie wnioskuje się o całkowite uchylenie wyroku i unieważnienie nakazu zapłaty odszkodowania, które nie spełnia przesłanek definiujących jego zasadność.

Na podstawie powyższych argumentów, [imię i nazwisko powoda] domaga się uznania wyroku za nieważny oraz umorzenia roszczenia.

Podpis pełnomocnika powoda: [podpis] Data: [data]