Czynniki wpływające na podejmowanie zachowań ryzykownych przez młodzież w spektrum autyzmu: Praca z przypisami literatury naukowej

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.12.2024 o 12:36

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.12.2024 o 12:13

Zachowania ryzykowne wśród młodzieży są od dawna przedmiotem zainteresowania badaczy zajmujących się psychologią rozwojową oraz psychiatrią. Szczególną uwagę zwrócono na te zachowania w kontekście młodzieży w spektrum autyzmu, u której podejmowanie decyzji może być złożonym procesem z uwagi na specyficzne interakcje neurobiologiczne, społeczne i poznawcze. Istnieje szereg czynników, które mogą wpływać na zwiększone prawdopodobieństwo angażowania się w działania ryzykowne przez młodzież autystyczną, a ich zrozumienie jest kluczem do skutecznej interwencji i wsparcia.

Po pierwsze, jednym z głównych czynników wpływających na podejmowanie zachowań ryzykownych przez młodzież w spektrum autyzmu są trudności w zakresie teorii umysłu. Teoria umysłu odnosi się do zdolności do rozumienia i przewidywania myśli, uczuć i intencji innych ludzi. Badania pokazują, że osoby w spektrum autyzmu często mają trudności z rozwijaniem tej kompetencji, co może prowadzić do nieporozumień społecznych i zwiększonej podatności na społeczne wyzwania[^1^]. Brak umiejętności odczytywania subtelnych sygnałów społecznych może sprawiać, że młodzież autystyczna jest bardziej narażona na manipulację lub angażowanie się w sytuacje potencjalnie niebezpieczne.

Kolejnym istotnym czynnikiem jest często występująca współwystępująca choroba psychiczna, taka jak lęk czy depresja. Badania wykazały, że młodzież w spektrum autyzmu jest bardziej niż ich neurotypowi rówieśnicy narażona na zaburzenia psychiczne[^2^]. Wysoki poziom lęku i stresu może prowadzić do kompulsywnego poszukiwania nowych doświadczeń w celu złagodzenia napięcia, co często przybiera formę zachowań ryzykownych, takich jak nadużywanie substancji czy podejmowanie niebezpiecznych działań.

Kolejnym czynnikiem, który musi być uwzględniony, jest deficyt funkcji wykonawczych. Funkcje wykonawcze obejmują szereg procesów poznawczych, takich jak planowanie, organizacja, elastyczne myślenie oraz kontrola impulsów. Badania sugerują, że nieprawidłowości w obrębie tych funkcji są częste u osób z autyzmem i mogą prowadzić do trudności w przewidywaniu konsekwencji swoich działań[^3^]. Brak umiejętności przewidywania skutków zachowań ryzykownych sprawia, że młodzież może być bardziej skłonna do podejmowania takich działań.

Społeczne i środowiskowe czynniki również odgrywają kluczową rolę. Na przykład, młodzież autystyczna często doświadcza wykluczenia społecznego lub jest ofiarą prześladowań, co może prowadzić do prób adaptacji poprzez naśladowanie ryzykownych zachowań rówieśników, w celu zdobycia akceptacji[^4^]. Dodatkowo, brak odpowiedniego wsparcia społecznego i edukacyjnego może zwiększać ryzyko nieprzystosowawczych zachowań.

Z perspektywy biologicznej, badania neurobiologiczne wykazały różnice w działaniu układu nagrody w mózgach osób z autyzmem, co może wpływać na podejmowanie przez nich decyzji dotyczących ryzykownych zachowań. Baza neurologiczna autyzmu wskazuje na odmienności w przetwarzaniu nagród i kar, co może prowadzić do nieoptymalnego podejmowania decyzji[^5^].

Aby skutecznie przeciwdziałać angażowaniu się młodzieży w spektrum autyzmu w ryzykowne zachowania, konieczne jest stosowanie zindywidualizowanych strategii wsparcia. Programy wsparcia powinny zawierać elementy wzmacniające zdolności społeczne i umiejętności komunikacyjne, a także uwzględniać potrzebę integracji różnych podejść terapeutycznych, takich jak interwencje behawioralne i terapia poznawczo-behawioralna[^6^]. Współpraca pomiędzy specjalistami, nauczycielami, rodziną oraz samymi osobami w spektrum autyzmu jest niezbędna do stworzenia środowiska sprzyjającego rozwijaniu zdrowych i bezpiecznych zachowań.

Podsumowując, podejmowanie zachowań ryzykownych przez młodzież w spektrum autyzmu jest złożonym zjawiskiem, uwarunkowanym przez szereg czynników neurobiologicznych, społecznych oraz psychologicznych. Zrozumienie tych opcji jest kluczowe w opracowywaniu skutecznych strategii interwencji, które pomogą młodzieży w lepszym zarządzaniu swoimi zachowaniami i w podejmowaniu bardziej przemyślanych decyzji.

[^1^]: Baron-Cohen, S. (200). Theory of mind and autism: A fifteen-year review. *Understanding Other Minds: Perspectives From Developmental Cognitive Neuroscience*. [^2^]: Simonoff, E., et al. (2008). Psychiatric disorders in children with autism spectrum disorders: Prevalence, comorbidity, and associated factors in a population-derived sample. *Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry*. [^3^]: Hill, E. L. (2004). Evaluating the theory of executive dysfunction in autism. *Developmental Review*. [^4^]: Kasari, C., Rotheram-Fuller, E., Locke, J., & Gulsrud, A. (2012). Making the connection: Randomized controlled trial of social skills at school for children with autism spectrum disorders. *Journal of Child Psychology and Psychiatry*. [^5^]: Dichter, G. S. (201). Functional magnetic resonance imaging of autism spectrum disorders. *Dialogues in Clinical Neuroscience*. [^6^]: White, S. W., Keonig, K., & Scahill, L. (2007). Social skills development in children with autism spectrum disorders: A review of the intervention research. *Journal of Autism and Developmental Disorders*.