Zmagania z polskością i Polską Cezarego Baryki. Interpretując fragment „Przedwiośnia” zwróć uwagę na rozterki bohatera związane z określeniem własnej tożsamości.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.03.2024 o 10:59

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Cezary Baryka, główny bohater "Przedwiośnia" Stefana Żeromskiego, staje przed skomplikowanym zadaniem określenia własnej tożsamości w burzliwych czasach odrodzonej Polski. Syn emigrantów, wychowany na opowieściach o heroicznym i idyllicznym kraju nad Wisłą, powraca do ojczyzny, która z trudem odradza się z popiołów I wojny światowej i rewolucyjnych zmagań.

Rzeczywistość, z którą Cezary się mierzy po powrocie do Polski, jest daleka od wyobrażeń wyhodowanych na obczyźnie. Brutalne kontrasty społeczne, konflikt między nową elitą a masą ubogiego ludu, są elementami, które kształtują kontury jego polskości. Wyidealizowany obraz Polski, przekazany przez ojca, który nie znał swojej ojczyzny inaczej jak z opowiadań, rozmija się z codziennością młodego Baryki.

Cezary przybywa do kraju jako młodzieniec pełen ideałów, poszukujący miejsca dla siebie w nowej, trudnej rzeczywistości, która podkopuje jego poczucie tożsamości narodowej. Rozdarcie między idealizmem młodości a cynizmem, który powoli zaczyna go otaczać, jest źródłem jego dylematów moralnych i światopoglądowych.

Dyskrepancja między oczekiwaniami a rzeczywistością jest dla Cezarego powodem głębokich rozterek. Praca w Baku, strata przyjaciela, czy spotkanie z wizją świata formującego się na nowo po rewolucji, to wszystko ukształtowało jego rozterki związane z własną tożsamością. Baryka na początku odczuwa obcość w kraju przodków, stopniowo jednak dojrzewa do konfrontacji z nieidealną Polską.

Cezary próbuje znaleźć własną drogę, angażując się w ruchy społeczne i pielęgnując nadzieję na przyszłość kraju budowaną w oparciu o ideały rewolucyjne. Swoje zmagania z odbudowaniem tożsamości i miejscem w społeczeństwie wiąże nierozerwalnie z działalnością rewolucyjną. Niestety, konsekwencje jego działań są mieszane, a zderzenie z rzeczywistością ujawnia trudności w dopasowaniu ideałów do warunków panujących w kraju.

Decyzja o udziale w wojnie polsko-bolszewickiej jest przełomowa dla Cezarego. To moment, w którym określa swoje stanowisko wobec ojczyzny; czy jest to przejaw patriotyzmu czy raczej desperacji, pozostaje przedmiotem interpretacji.

Podróż Baryki przez kontury tożsamości od obcości w obrębie własnej kultury do aktywnego uczestnictwa w jej życiu jest trajektorią ewolucji jego postawy. Za akceptacją kraju, który nie spełnia młodzieńczych oczekiwań, stoi proces dojrzewania i bunt wobec nałożonych ze względu na pochodzenie oczekiwań.

Podsumowując, rozterki tożsamościowe Cezarego mogą być interpretowane jako zmagania z własną polskością, zbudowaną na fundamentach mitycznych opowieści i konfrontowanych z trudną po odzyskaniu niepodległości rzeczywistością. Bohater "Przedwiośnia", w ramach swoich poszukiwań miejsca w społeczeństwie, staje się symbolem dylematów naszej tożsamości narodowej, która wciąż jest wystawiana na próby czasu. Rozwój bohatera oraz jego ostateczne ustosunkowanie się do pojęcia polskości pozostaje przestrogą i przewodnikiem w zrozumieniu uniwersalnych kwestii, z jakimi borykały się i nadal borykają kolejne pokolenia Polaków. Cezary Baryka, jakkolwiek zagubiony na początku, staje się w ostateczności postacią, która definiuje swój własny obraz polskości, nie tylko przez pryzmat marzeń i romantycznych opowieści, ale przez ciężką pracę nad sobą i swoją rolą w społeczeństwie.