Charakterystyka Tartuffe- tytułowego Świętoszka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.03.2024 o 10:45

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Tartuffe, tytułowy bohater komedii Moliera, jest postacią, która do dziś wywołuje szereg emocji i refleksji. Powieść ta, inspirowana barokową krytyką społeczeństwa, ukazuje wadliwość ludzkich zachowań oraz zgłębia temat fałszywej pobożności, co jest w literaturze francuskiej istotnym tematem dyskutowanym od wieków.

Tartuffe zostaje wprowadzony do domu Orgona jako człowiek głęboko pobożny i skromny, ukazujący się jako asceta oddany wartościom duchowym. Wydawałoby się, że jest wzorem cnót, ubogi, pokorny i pełen miłości dla bliźnich. Jednak z biegiem fabuły komedii, pierwotne ujęcie tegorocznego posta ulega diametralnej zmianie. Tartuffe, przywdziewając maskę religijnej ortodoksji, zyskuje zaufanie i sympatię Orgona, który staje się jego gorliwym orędownikiem. Zewnętrzne przemiany bohatera, od niepozorności i skromności do bogactwa i wystawnego życia na koszt gospodarza, stają się metaforą oszustwa i manipulacji. Tartuffe wykorzystuje swój czar i rzekomą pobożność, aby móc roztaczać wokół siebie aurę autentyczności.

Psychologiczny portret głównego bohatera zdradza jego dwulicowość i fałsz. Opierając się na wyjątkach obłudy mistrzowsko przedstawionych przez Moliera, jesteśmy świadkami, jak Tartuffe używa religii jako środka do osiągnięcia osobistych celów - zdobycia władzy i majątku. Plan przejęcia majątku Orgona oraz nieuczciwe zamiary wobec Marianny, córki Orgona, i usiłowanie uwiedzenia jego żony, Elmiry, demaskują postać Świętoszka jako cynicznego manipulatora.

W kontekście relacji Tartuffe'a z innymi postaciami, ślepe zaufanie, jakim obdarza go Orgon, staje się zarzewiem konfliktu. Nie wynikające z racjonalnych przesłanek oddanie się czarowi manipulatora przynosi niemałe konsekwencje dla rodziny Orgona. W przeciwieństwie do zachwytu gospodarza, pozostali domownicy od samego początku sceptycznie podchodzą do Tartuffe'a, starając się obnażyć jego niegodziwe intencje.

Kulminacja dzieła przychodzi w momencie ujawnienia prawdziwej twarzy Świętoszka. Intryga Elmiry, ukierunkowana na demaskację obłudnika, wprowadza nie tylko elementy komizmu, ale też dramatyzm do fabuły. Scena demaskacji staje się punktem zwrotnym, w której udaje się obnażyć hipokryzje i dwulicowość zuchwałego oszusta.

Sprawiedliwość w komedii Moliera triumfuje, a Tartuffe zostaje ukarany, będąc aresztowanym za swoje czyny. Moralne przesłanie jest jasne – prawda ma to do siebie, że wcześniej czy później wyjdzie na jaw, a fałsz zostanie ujawniony i odpowiednio ukarany.

Tartuffe, jako literacka postać, stanowi odzwierciedlenie negatywnych aspektów społeczeństwa barokowego, ale jednocześnie i współczesnego. Wskazując na obłudę i hipokryzję jako wszechczasowe zagrożenia dla relacji społecznych, Molier przypomina o wartościach takich jak lojalność i uczciwość, które nigdy nie powinny być zaniedbane.

Świętoszek to postać, która pokazuje uniwersalność przesłania Moliera – w każdym społeczeństwie znajdują się ludzie gotowi wykorzystać religię i pobożność jako narzędzie do osiągania niskich celów. Szczególnie w epoce mediów społecznościowych i obliczowego społeczeństwa spektaklu, motywy rozgrywane przez bohatera komedii Moliera nadal są aktualne i mogą służyć jako ostrzeżenie przed współczesnymi "świętoszkami".

Podsumowywając, Tartuffe Moliera to postać złożona, pełna kontrastów, która funkcjonuje na wielu płaszczyznach; jako satyryczne zwierciadło dla barokowych lęków o obłudę religijną, ale też jako ponadczasowe przypomnienie, że chciwość i hipokryzja pozostają ciągłym wyzwaniem dla każdej epoki. Dzieło Moliera pozostaje ważnym elementem kultury i literatury, zachęcającym do refleksji nad duchowymi i moralnymi aspektami ludzkiego bytowania.