Zło i dobro istnieje obok siebie.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.04.2024 o 16:05

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Wstępem do rozważań nad problematyką dobra i zła w rzeczywistości i historii ludzkości niech będą słowa Mikołaja Gogola, który mówi: "Dobro jest spokojne, zło krzyczy", wyraźnie podkreślając dualizm i nieodłączność obu tych elementów z życia każdego człowieka. Zło często głośno ogłasza swoją obecność, podczas gdy dobro jest dyskretne, choć nie mniej obecne.

Literatura od zawsze była odzwierciedleniem dwoistości ludzkiej natury. Szekspir w swoich dramatach "Makbet" i "Hamlet" konfrontuje nas z zagadnieniem moralności i wyborów etycznych bohaterów. Makbet, który początkowo jest walecznym szlachcicem, pod wpływem ambicji i namów żony, zatracił się w zbrodni i władzy, co doprowadziło go do zguby. "Być królem, jest czymś wielkim; lecz znać, że jest się nim sprawiedliwie, jest coś więcej" - te słowa podkreślają dylemat moralny tytułowego bohatera.

Z kolei w przypadku bohaterów, którzy symbolizują dobro, mamy biblijnego Salomona, wsławionego swoją mądrością, czyli Karola Wielkiego z "Pieśni o Rolandzie", który utożsamiany jest z ideą prawego władcy. Sławomira w "Balladynie" Juliusza Słowackiego można uznać za postać, która zamiarem był obrót ku dobremu, nawet gdy losy jego miłosne zmierzają ku tragedii.

Na drugim biegunie spotykamy Lady Makbet, która wciąż kierując się ambicją, stała się symbolem zła. Z kolei w "Giaurze" Byrona zło nabiera formy w postaci Hassana, który z zawiści i pragnienia władzy prowadzi do osobistej tragedii głównego bohatera. Balladyna postępuje bezwzględnie i despotycznie, aby zdobyć władzę, wybierając ścieżkę zbrodni.

Makbet dramatycznie uosabiający zło, czyni kolejne kroki, prowadzące do całkowitej degradacji moralnej pod wpływem żądz i wpływów zewnętrznych, ostatecznie stając się postacią zatracającą wszelkie wartości. W "Giaurze" występuje też pojęcie zła jako wynik osobistych tragedii i pogoń za zemstą, przekształcająca głównego bohatera.

Analiza moralnego dylematu jest również obecna w "Balladynie" Słowackiego i "Lilijach" Mickiewicza, gdzie wybory postaci między złem a dobrem prowadzą do konfliktów i tragedii. Słynna scena rozdarcia sosny w "Ludziach bezdomnych" Żeromskiego symbolizuje rozterki Judyma - walkę z niesprawiedliwością i trudy dokonywania wyborów moralnych.

Zło w kontekście historycznym II wojny światowej pokazuje wyjątkową skrajność i wynaturzenie. "Medaliony" Zofii Nałkowskiej dokumentujący zbrodnie oraz opowiadania Tadeusza Borowskiego są świadectwem zaniku ludzkich instynktów i moralności w ekstremalnych warunkach obozów koncentracyjnych. Podłoga z ludzkich głów i postawienie pytania "Czy to człowiek?" obrazuje zbrodnie hitlerowskie i ich wpływ na tożsamość ludzką.

W podsumowaniu można wrócić do tezy o nieodłączności dobra i zła. Pomimo zła, które wielokrotnie dominuje, istnieje nieustanna możliwość obrania ścieżki dobra. Ludzka godność i rozważenia moralne są w mocy każdego człowieka, czemu dowodem są filozofie św. Augustyna czy Karola Wojtyły, które podkreślają znaczenie dobra i walki z złem w życiu jednostki i społeczeństwa. Pamięć o związku dobra ze złem odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu historii i wartości, które są nam wskazówką na przyszłość i jednocześnie ostrzeżeniem przed powtórzeniem błędów przeszłości.