Wzorce osobowe, czy ludzie walczący z własnymi słabościami? Które postawy bohaterów literackich lepiej motywują cię do działania?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.03.2024 o 14:59

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

W literaturze znajdują odzwierciedlenie najróżniejsze ludzkie charaktery, motywacje i dylematy. Niezmiennie od wieków autorzy przedstawiają nas przed wyborem – czy to wzorce osobowe, czy bohaterowie walczący z własnymi słabościami mają większą moc inspiracji? W mojej ocenie, aby odpowiedzieć na to pytanie, należy dokładniej przyjrzeć się literackim postaciom z różnych epok, takim jak Antygona, Tomasz Judym oraz Cezary Baryka.

Antygona, bohaterka tragedii Sofoklesa, to postać wyjątkowo ponadczasowa. Żyjąca w starożytnej Grecji młoda kobieta stanęła wobec tyranii i niesprawiedliwości, reprezentowanych przez postać Kreona. Determinacja i bezkompromisowość Antygony, która przeciwstawia się królowi, by godnie pochować swojego brata, uosabiają wartości takie jak stałość i wierność ideałom. Odwaga moralna i gotowość do poniesienia najwyższej ceny za obronę wartości czynią z Antygony wzór do naśladowania. W jej postawie nie ma miejsca na kompromisy, a śmierć, którą przyjmuje z godnością, stanowi wyraz najwyższego poświęcenia.

Z kolei Tomasz Judym, główny bohater "Ludzi bezdomnych" Stefana Żeromskiego, to lekarz i społecznik, który swoje życie poświęca służbie dla innych, zwłaszcza najbiedniejszych. Jego dylematy, zwłaszcza konflikt pomiędzy osobistym szczęściem a misją pomocy ubogim, ukazują głębię rozterek etycznych. Tomasz Judym inspiruje do altruizmu, pokazując, że osoba może świadomie zrezygnować z osobistego szczęścia w imię wyższych celów. Jest symbolem poświęcenia i pracy na rzecz innych, którego postawa może być uznawana za wzorcową, szczególnie w kontekście potrzeb współczesnego społeczeństwa.

Cezary Baryka, bohater "Przedwiośnia" również autorstwa Stefana Żeromskiego, to postać, która przemierza trudną drogę do samopoznania i akceptacji. Jego życie, naznaczone doświadczeniami rewolucyjnych przemian i osobistych błędów, staje się metaforą szukania tożsamości i wewnętrznej przemiany. Baryka, walcząc z własnymi słabościami, uczy się wartości doświadczenia i wybaczania sobie błędów, co czyni z jego postaci przykład ludzkiej wrażliwości i możliwości rozwoju.

Przyglądając się postawom prezentowanym przez Antygonę, Judyma i Barykę, można dostrzec ich uniwersalność i aktualność. Każda z tych postaci, mimo różnorodności kontekstów, wzbudza refleksję nad wartościami, które są istotne dla współczesnego człowieka. W mojej ocenie, choć postawy wzorcowe, reprezentowane przez Antygonę i Judyma, wywierają silny wpływ inspirujący, to jednak ludzie walczący z własnymi słabościami, jak Cezary Baryka, mają mocniejsze przesłanie motywacyjne. Przedstawienie procesu upadku i podnoszenia się, akceptacji własnych błędów i ciągłego dążenia do lepszego ja wydają się być bardziej przekonujące i budujące więź między bohaterem a czytelnikiem.

Literatura, poprzez przedstawianie różnorodnych postaw i dylematów, pełni funkcję kształtującą charaktery i wartości. Na płaszczyźnie osobistej głęboko inspirują mnie postacie walczące z własnymi słabościami, ponieważ ich doświadczenia i rozterki znacznie bardziej odpowiadają codzienności, z którą każdy z nas się mierzy. Sposób, w jaki te postacie ewoluują, pokonując trudności i ucząc się na własnych błędach, staje się dla mnie motywacją do osobistego rozwoju i akceptacji siebie.