Recenzja filmu „Wesele” Andrzeja Wajdy

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.04.2024 o 12:00

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Podczas ostatniej lekcji języka polskiego mieliśmy okazję obejrzeć adaptację filmową "Wesela" Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Andrzeja Wajdy. Film ten, choć powstał w 1972 roku, do dziś pozostaje jednym z ważniejszych wydarzeń w polskiej kulturze filmowej i wyznacznikiem w interpretacji klasyki literatury. W edukacji niezwykle cenne staje się korzystanie z adaptacji filmowych jako narzędzia wprowadzającego ucznia w głąb literackiego świata, poszerzającego zrozumienie tematyki i oddziałującego na wyobraźnię.

"Klęska urodzaju" - tak często charakteryzowany jest dramat Stanisława Wyspiańskiego, który powstał pod wrażeniem autentycznego wesela poety i malarza z córką chłopa-gospodarza w Bronowicach. Utwór, który miał swoją premierę teatralną w 1901 roku, stworzył polifoniczny obraz polskiego społeczeństwa przełomu wieków, nasycony symboliką oraz odniesieniami historycznymi i mitologicznymi. Wajda, przy współpracy z Andrzejem Kijowskim, podjął się przeniesienia tego wielowymiarowego dzieła na ekran, mierząc się z wyzwaniem adaptacyjnym zachowania autentyczności i ducha sztuki.

Zanurzając się w film Wajdy, przede wszystkim uderza mnie wierność kreacji postaci. Daniel Olbrychski jako Pan Młody prezentuje się jako charakterystyczna mieszanka wyniosłości inteligenckiej i fascynacji sielskością wiejskiego życia, co aktor podkreśla subtelnością gry. Jego występ przesiąknięty jest melancholią utraconych ideałów oraz rozterką wynikającą z buntu młodej generacji. Wyrazisty debiut Ewy Ziętek jako Panny Młodej wnosi świeżość i chłodną niewinność do postaci tej młodej dziewczyny, która lęka się, a zarazem ciekawa jest zmian, jakie przyniesie nowe życie.

Inne postacie również wniosły swój unikatowy wkład. Dziennikarz, zagrany przez Wojciecha Pszoniaka, wyśmiewa wszelkie próby przemian narodowych, natomiast postać Poety, którą odtwarza Andrzej Łapicki, symbolizuje twórcę rozdartego między ideałami a rzeczywistością. Radczyni oraz Zosia i Marysia Pareńskie są reprezentantami inteligencji, którzy wprowadzali w film ożywczą debatę o kondycji narodu.

Filmowa realizacja "Wesela" zadziwia również warstwą symboliczną. Do najbardziej zapadających w pamięć należą kreacje postaci fantastycznych jak Chochoł czy Widmo, którym towarzyszą kostiumy wpisujące się w symboliczny wymiar, nadające bohaterom niemalże nadnaturalnego wymiaru. Interpretacja tych postaci przez Wajdę nabiera wyjątkowego znaczenia, przekładając dramat Wyspiańskiego na język filmowy, dostępny i zrozumiały współczesnemu widzowi.

Scenografia, pozostająca w dużej mierze wierna didaskaliom Wyspiańskiego, wraz z realistyczną dekoracją wnętrz, przenosi widza w świat przełomu wieków, podkreślając podziały między socjetami. Różnice klasowe są wyraźnie widoczne nie tylko przez manieryzm i sposób bycia poszczególnych postaci, ale również poprzez stroje, które odwzorowują ówczesną modę oraz uwarunkowania społeczne.

Wajda zdołał przetworzyć tekst dramatu na pulsujący życiem i napięciem film. Z każdym kadrem odkrywamy kolejne warstwy psychologiczne postaci i ich wewnętrzne konflikty. Konstrukcja filmu opiera się na dynamicznej narracji, która wciąga i zmusza do refleksji.

Film "Wesele" ma nie tylko wartość artystyczną, ale jest również niezwykle ważny dla polskiej świadomości narodowej, pełniąc rolę mostu między pokoleniami. We współczesnych czasach, gdzie kultura szybko się zmienia, dzieło Wajdy pozostaje świadectwem, jak polski film potrafi skutecznie przekładać literacki kanon na język kinematografii.

Podsumowując, "Wesele" Andrzeja Wajdy jest dziełem, które zasługuje na miano klasycznej adaptacji filmowej, odświeżając i uaktualniając przekaz literacki Wyspiańskiego. Film ten pozostawia widza z pogłębionym zrozumieniem dramatu, jak również z silnym wpływem na osobistą interpretację i odczuwanie kultury polskiej. Bez wątpienia, warto poświęcić czas na obejrzenie tego filmu, aby jeszcze pełniej docenić kunszt i znaczenie twórczości Stanisława Wyspiańskiego.