Recenzja filmu pod tytułem: „Upadek” w reżyserii Oliviera Hirschbiegela

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.03.2024 o 18:25

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

W kontekście współczesnych produkcji filmowych, których akcja osadzona jest w okresie II wojny światowej, "Upadek" w reżyserii Oliviera Hirschbiegela staje się dziełem wyjątkowym. Moja szansa obejrzenia tego filmu nadeszła wraz z wycieczką klasową do multipleksu, gdzie zarówno ja, jak i moi koledzy i koleżanki mieliśmy nie lada okazję zobaczyć ostatnie dni życia samozwańczego wodza III Rzeszy, Adolfa Hitlera. Dysponując poprzednio zdobytą wiedzą o życiorysie tego kontrowersyjnego dyktatora, usiadłam w fotelu kinowym z mieszaniną stereotypów typowych dla filmów wojennych oraz z ciekawością, a także potrzebą wyrobienia własnego zdania na temat prezentacji tak tragicznych wydarzeń.

"Upadek", opowiadający o ostatnich godzinach spędzonych w berlińskim bunkrze przez Hitlera i jego bliskich współpracowników, od momentu, kiedy klęska była już nieunikniona, budził oczekiwania przełamania mitów i pokazania prawdziwego, ludzkiego oblicza zbrodniarza wojennego.

Aktorstwo w filmie stanowi jeden z największych jego atutów. Bruno Ganz w roli Hitlera oddaje zarówno jego karyzmatyczną, jak i destrukcyjną naturę. Aktor prowadzi widza przez emocjonalne labirynty choroby, furii, rozpaczy oraz w stronę ostatecznego upadku, nie pozostawiając złudzeń co do skutków jego ideologii. Gra aktorska całego zespołu tworzy mocne i wnikliwe portrety, ukazujące z jednej strony lojalność i oddanie Hitlerowi, z drugiej zaś kompletny brak moralnego kompasu, czego przykładem jest chociażby scena otrucia dzieci przez matkę, Magdę Goebbels.

Największą siłą "Upadku" jest jednak przedstawienie przesłania o bezsensowności wojny oraz analiza motywacji Hitlera i jego doradców. Film nie koncentruje się na spektakularnych scenach batalistycznych, lecz skupia się na ekspresyjnych i symbolicznych obrazach wojennego cierpienia i rozpaczy. Sposób, w jaki Hirschbiegel portretuje upadek ludzkości w obliczu barbarzyńskiej ideologii, jest zarówno przejmujący, jak i alarmujący.

Osobną perspektywę "Upadku" stanowią wspomnienia sekretarki Hitlera, Traudl Junge, która opisuje doświadczane przez nią wydarzenia. Widok dyktatora jako człowieka histerycznego, utraconego w swojej manii wielkości, rzuca światło na konsekwencje ślepego poparcia oraz braku lojalności wobec własnych zasad i wartości. Psychologiczne portrety omawianych postaci stają się przestrogą przed fanatyzmem i ideologicznym zaślepieniem.

Film wywołuje w widza skrajne emocje. Po seansie toczyła się gorąca debata wśród moich rówieśników, gdzie różnorodność interpretacji i opinii pokazała, jak głęboko "Upadek" może pobudzać do refleksji. Z pewnością posiada on również dużą wartość edukacyjną, stymulując do przemyśleń dotyczących historii i indywidualnej odpowiedzialności za nią.

W swoim zakończeniu pragnę podkreślić, że "Upadek" to film, który każdy młody widz powinien zobaczyć, aby móc skonfrontować się z trudną, ale niezwykle ważną tematyką. Osobiście uważam, iż dzieło to jest warte obejrzenia, ponieważ porusza kwestie istotne dla zrozumienia mechanizmów historii, a świadome spojrzenie na przeszłość może okazać się istotne dla kształtowania przyszłości.

Szczególne miejsce w recenzji zajmuje zakres przedstawionych argumentów, w tym kluczowe punkty i cytaty filmu, które potęgują doświadczenie oglądania. Reakcje i interpretacje klasowe dostarczyły dodatkowego kontekstu i pokazały, jak wydarzenia sprzed lat wciąż rezonują w świadomości młodych ludzi.

Przytoczenie zastosowanych w recenzji technik, takich jak dynamiczny język oceniający, struktura argumentacji i uwzględnienie społecznego i historycznego kontekstu filmu, były niezwykle ważne dla pokazania znaczenia "Upadku". To nie tylko film o zakończeniu jednego z najmroczniejszych rozdziałów w historii ludzkości, ale przede wszystkim przypomnienie o konieczności świadomego i krytycznego myślenia o świecie.