Treść i problematyka powieści historycznej „Faraon” Bolesława Prusa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.03.2024 o 11:21

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Powieść historyczna, będąca ważnym elementem literatury pozytywistycznej, to szczególny gatunek literacki, który przenosi czytelnika w świat dawnych cywilizacji, jednocześnie starając się ukazać uniwersalność pewnych problemów. Bolesław Prus, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego pozytywizmu, podjął się tego zadania, tworząc dzieło o znaczącym tytule "Faraon". Prus, który uważał historię za magazyn doświadczeń ludzkości, wykorzystał ją jako tło do zilustrowania problemów własnej epoki.

Pisząc "Faraona", Prus skonfrontował się z politycznymi i społecznymi uwarunkowaniami swoich czasów, pragnąc uwypuklić współczesne mu zagadnienia za pomocą odległej historii. Tłem powieści jest starożytny Egipt XI wieku p.n.e., epoka zagadkowa i pełna przemian, w której autor doszukuje się analogii do sytuacji Polski pod koniec XIX wieku. Ramzes XII, jako przykład autorytarnego i sprawiedliwego władcy, oraz konflikty z kapłanami, obrazują trudność zarządzania państwem i podkreślają znaczenie władzy, która musi zmagać się z naciskiem skorumpowanego duchowieństwa, a przez to – symbolu wszelkich nadużyć.

Centralną postacią powieści jest Ramzes XIII, młody książę, którego droga do władzy i próby modernizacji państwa ukazują jego ewolucję z niedoświadczonego marzyciela w dojrzałego przywódcę. Mimo swojego zainteresowania sprawami wojennymi i strategią, musi on stawić czoła bezpośrednim problemom zarządzania państwem i konfrontacji swoich ideałów z rzeczywistością. Ramzes XIII staje się symbolem młodego pokolenia dążącego do zmian, które jednak napotyka na szereg przeszkód.

Nie można pominąć również tematyki miłosnej i obyczajowej, która jest nieodłącznym elementem powieści. Miłość Ramzesa XIII do niewolnicy Sary wyznacza kolejne wątki związane z różnicami społecznymi i etnicznymi, a także jej wpływem na polityczne decyzje księcia. Relacje miłosne, choć wydają się być prywatne, mają ogromny wpływ na życie publiczne, co Prus doskonale wykorzystuje do zarysowania obrazu codzienności.

"Moralistyczna wymowa utworu i jej odniesienie do czasów autora" odsyła do krytyki Prusa wobec społeczeństwa i ówczesnej władzy. Utwór jest pełen rozważań nad niewolnictwem, niesprawiedliwością i brakiem praw. Przez pryzmat starożytnej cywilizacji autor snuje dyskusje na temat reform i rozwoju społecznego, często wyciągając wnioski aplikowalne do jego czasów.

Kobiety w "Faraonie" są obecne nie tylko jako postaci drugoplanowe – ich wpływ na losy państwa i bohaterów jest znaczący. Analiza kreacji Sary i Kamy demaskuje pozycję kobiet i ukazuje ich walkę o widerstand. Momentami pojawia się w powieści przebłysk emancypacji i buntu kobiet przeciwko ograniczeniom społecznym.

Klęska Ramzesa XIII i wynikający z niej przewrót nie są jedynie konkluzją życiowych perypetii bohatera, ale stanowią porażkę koncepcji nowoczesnego państwa, które mimo prób reform, nie umie odnaleźć się w rzeczywistości. Przywoływanie aspektów rolnictwa, religii czy kultury ówczesnego Egiptu służy uwypukleniu uniwersalności problemów, które dotykają każdą epokę.

Podsumowując, "Faraon" Bolesława Prusa to powieść pełna alegorii i przesłań, które do dziś pozostają aktualne. Jest to komentarz do bólu narodowego, wynikającego z utraty niepodległości, ale też obraz ludzkich zmagania się z losem. Powieść ta nie tylko ma niezwykłe znaczenie w kontekście dziejowym, ale również wskazuje na wartości literackie i społeczne, które nie tracą na ważności. Prus, łącząc przeszłość ze swoją teraźniejszością, stworzył dzieło ponadczasowe, zachęcające do głębokich refleksji nad funkcjonowaniem społeczności ludzkich w każdym czasie.