Żyć chwilą czy dążyć do szczytnego celu? Analiza losów Kordiana i innego bohatera literackiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.11.2023 o 9:12

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 5.11.2023 o 22:28

Człowiek przez całe życie stawia sobie różne cele, które mają go nakierować na drogę do osiągnięcia sukcesu i spełnienia. Jednak czasami pojawiają się wątpliwości - czy lepiej żyć chwilą i cieszyć się każdym momentem, czy skoncentrować się na realizacji szlachetnego celu? To pytanie zadaje sobie wiele osób, w tym bohaterowie literaccy, tak jak Kordian.

Kordian to główny bohater dramatu Juliusza Słowackiego o tym samym tytule. Kordian jest młodym człowiekiem pełnym energii i zapału, pragnącym zmienić świat. Jest to postać bardzo silna emocjonalnie, która nieustannie poszukuje swojego miejsca na ziemi. Kordianowi marzy się zostanie bohaterem i zaszczytem obywatelem, który oddał całe swoje życie dla dobra innych. Przeżywa wiele trudności i niepowodzeń, jednak nie poddaje się i nieustannie dąży do swojego celu. Ostatecznie Kordian ginie, ale zostaje zaliczony do grona bohaterów.

Innym bohaterem literackim, który również przemyślał to zagadnienie, jest Raskolnikow z powieści "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Raskolnikow jest młodym studentem, który podjął decyzję o zabiciu lichwiarza, aby zdobyć pieniądze na swoje dalsze studia. Jednak po dokonaniu zbrodni i powrocie do domu, zaczyna go męczyć poczucie winy. Zdaje sobie sprawę, że nie da się żyć z dnia na dzień bez jakiejkolwiek odpowiedzialności i realizacji szczytnego celu. Zostaje aresztowany, ale w trakcie więzienia odnajduje sens swojego życia i rozpoczyna nowy rozdział jako człowiek zmieniony i kierujący się wyższymi wartościami.

Osobiście uważam, że warto mieć ambitne cele i dążyć do ich realizacji, nawet jeśli oznacza to pewne poświęcenia i trudy. Życie chwilą może przynieść ulotne chwile radości, ale nie daje nam poczucia spełnienia i sensu. Wydaje się, że tylko mając jasno określone cele, możemy naprawdę osiągnąć swoje marzenia i przekroczyć własne granice.

Nie oznacza to jednak ignorowania chwilowych przyjemności, które napełniają nasze życie szczęściem. Ważne jest, aby znaleźć równowagę między kontynuowaniem własnej drogi, a jednoczesnym czerpaniem radości z małych rzeczy. W końcu to właśnie te chwile radości, uśmiechu i miłości sprawiają, że życie jest warte przeżycia.

Podsumowując, uważam, że odpowiednią postawą jest realizacja szczytnego celu, jednocześnie czerpiąc chwilowe przyjemności z życia. Niech Kordian i Raskolnikow będą dla nas przykładem, że warto dążyć do czegoś większego i nie dać się pokonać przez przeciwności losu.