Uczymy się dla siebie, nie dla oceny – przemówienie o głównym problemie uczniów.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.11.2023 o 11:42

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.11.2023 o 23:25

Szanowni Czytelnicy,

Dziś chciałabym poruszyć temat, który dotyczy nas wszystkich - problematicznego aspektu naszego systemu edukacji. Często spotkamy się z sytuacją, w której uczniowie uczą się jedynie dla ocen, a nie dla siebie. Czy naprawdę warto poświęcać tyle czasu i energii na zdobywanie wysokich ocen, jeśli nie wynika to z naszych wewnętrznych motywacji i chęci nauki?

Bardzo często zmagamy się z presją społeczną, która wywiera na nas negatywny wpływ. Oczekiwania rodziców, nauczycieli, czy nawet innych uczniów, powodują, że stajemy się niewolnikami ocen. Jednak czy oceny naprawdę są tym, co nas definiuje jako uczniów i ludzi? Czy warto poświęcać swoje pasje i zainteresowania na rzecz zdobywania dobrych ocen?

Niestety, coraz częściej widzimy, że wiele osób traci zainteresowanie nauką już na wczesnym etapie edukacji. Przyczyną tego zjawiska jest brak motywacji oraz uczucie, że nauka jest jedynie obowiązkiem, a nie czymś, co może przynosić nam satysfakcję i rozwijać nasze zdolności. Stres związany z koniecznością uzyskiwania wysokich ocen może przysłonić naszą wewnętrzną motywację do nauki, skupianie się jedynie na docenianiu naszego wysiłku przez innych.

Wielu uczniów kieruje się zasadą "uczę się, żeby zdać" nie zwracając uwagi na realną wartość wiedzy, jaką zdobywa. W takim przypadku wiedza jest jedynie chwilowym celem, a nie czymś, co może przynosić nam korzyści przez całe życie. Akumulowanie faktów, których nie rozumie się, tylko po to, żeby otrzymać dobrą ocenę, jest zupełnie bezcelowe.

Ucząc się dla siebie, zyskujemy o wiele więcej niż jedynie satysfakcję z wysokich ocen czy pochwał od rodziców. Zyskujemy umiejętność myślenia krytycznego, poszerzamy swoje horyzonty i rozwijamy swoje pasje. Nauka staje się przyjemnością, a nie obowiązkiem, gdy zdajemy sobie sprawę z jej realnej wartości.

Nie zapominajmy, że oceny nie zawsze są sprawiedliwym odzwierciedleniem naszych umiejętności i wiedzy. Często nasza praca i zaangażowanie nie jest oddawane w pełni. Zdarza się, że na koniec roku szkolnego dostajemy ligotujące nas oceny, a tak naprawdę nie są one poczuciem naszych osiągnięć. Dlatego też, skupiając się wyłącznie na ocenach, umniejszamy wartość naszego własnego wysiłku, czyniąc go jedynie narzędziem do osiągnięcia sukcesu.

Uczmy się dla siebie, dla własnego rozwoju i satysfakcji. Oczywiście, nie oznacza to, że powinniśmy lekceważyć oceny czy nie starać się zdobywać jak najwyższych wyników. Jednak warto zdawać sobie sprawę z tego, że oceny to tylko część naszej edukacji, a prawdziwa wartość wynika z naszych własnych osiągnięć i pasji. Uczmy się dla siebie, dla naszego rozwoju i dobra, nie tylko dla dobrze zapisującego się w dzienniku ocenowego.

Dziękuję!