Polityka Polski wobec Niemiec i Rosji w XIX i XX wieku

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.11.2023 o 11:30

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 9.11.2023 o 10:12

Polityka Polski wobec Niemiec i Rosji w drugiej połowie XIX i XX wieku była dynamiczna, złożona i pełna wzlotów oraz upadków. Okres ten charakteryzowały trudne relacje międzynarodowe oraz ciągłe zmiany na arenie politycznej.

W drugiej połowie XIX wieku, Polska była pod zaborami, co wpływało na kształtowanie jej polityki wobec Niemiec i Rosji. Niemcy dążyły do rozbicia jedności Polski, co wynikało z ich imperialistycznych planów i dążeń do ekspansji. Polska wielokrotnie podejmowała działania mające na celu zachowanie swojej tożsamości narodowej i walkę o niepodległość. Jednym z kluczowych wydarzeń w tym okresie był powstanie styczniowe w 1863 roku, które miało na celu obalenie rosyjskiej okupacji.

W okresie międzywojennym, Polska była suwerennym państwem i dążyła do utrzymania równowagi w relacjach z Niemcami i Rosją Sowiecką. Jednakże, konflikty terytorialne, takie jak spór o Górny Śląsk czy Kresy Wschodnie, powodowały napięcia i utrudniały porozumienie między tymi krajami. Polska podejmowała różne kroki związane z polityką zagraniczną, takie jak podpisanie traktatu polsko-radzieckiego w 1921 roku czy wprowadzenie paktu o nieagresji z Niemcami w 1934 roku.

Okres II wojny światowej był dla Polski tragiczny. Niemcy dokonali brutalnej okupacji, prowadząc politykę eksterminacji wobec narodu polskiego. W ramach polityki eksterminacji, realizowano plany nazistowskiej Rzeszy dotyczące ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej oraz likwidacji polskiej elity intelektualnej i politycznej. Polska stała się areną walki między Niemcami a Rosją sowiecką, która również miała swoje aspiracje terytorialne wobec Polski i kontynuowała politykę ekspansji na wschód.

Po zakończeniu wojny, Polska znalazła się w strefie wpływów sowieckich. Władze komunistyczne wspierały rozwój sojuszu polsko-radzieckiego, podpisując szereg traktatów i umów o przyjaźni. Jednakże, polityka Polski wobec Niemiec była również trudna. Z uwagi na tragiczne doświadczenia II wojny światowej, Polska dążyła do wytyczenia swoich granic na zachodzie, czego efektem było umacnianie się Układu Warszawskiego i bliskie relacje ze Związkiem Radzieckim.

W latach 80. XX wieku, Polska stała się polem walki przeciwko komunizmowi, co przyczyniło się do zmiany polityki Polski wobec tych dwóch państw. Upadek muru berlińskiego i transformacja ustrojowa w Polsce spowodowały przewartościowanie relacji między Polską, Niemcami i Rosją. Polska postrzegała Niemcy jako partnerów w procesie integracji europejskiej, a Rosję jako kraj, który należy nawiązać różnorodne kontakty z uwagi na jej znaczenie geopolityczne.

Podsumowując, polityka Polski wobec Niemiec i Rosji w drugiej połowie XIX i XX wieku była zmienna i zależna od wielu czynników. W tym czasie Polska była poddana wpływom politycznym zarówno ze strony Niemiec, jak i Rosji, co miało decydujący wpływ na kształtowanie stosunków między tymi krajami. Wielokrotnie Polska musiała podejmować trudne decyzje polityczne, by osiągnąć swoje cele narodowe i utrzymać niezależność.