Tomasz Judym - romantyk realizmu, chybiony pozytywista, Hamlet dzisiejszy – uzasadnij sensowność tych sformułowań

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.04.2024 o 10:50

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.04.2024 o 22:56

Tomasz Judym, główny protagonista "Ludzi bezdomnych" Stefana Żeromskiego, od ponad wieku intryguje i fascynuje czytelników swą skomplikowaną naturą i wewnętrznymi dylematami. Kreacja tej postaci przez Żeromskiego wciąż budzi zainteresowanie zarówno w kontekście literackim, jak i społecznym. Zdaniem autora dzieła, Judym to zarówno „romantyk realizmu”, „chybiony pozytywista”, jak i „Hamlet dzisiejszy”. Analiza tych sformułowań pozwala głębiej zrozumieć charakter i motywacje bohatera, emocjonalnie angażując się w jego tragiczne losy.

Tomasz Judym jako „romantyk realizmu” łączy w sobie cechy idealistyczne z realistycznym podejściem do świata. Imbuje romantyczne wartości, takie jak altruizm, poświęcenie oraz głęboka wiara w możliwość zmiany świata na lepsze. Poprzez swe działania, takie jak próba ulepszenia warunków życia dla robotników w Łęczycy, Judym demonstruje swoją gotowość do poświęceń w imię wyższych idei. Jednocześnie cechuje go realizm - medyk z zawodu, doskonale zdaje sobie sprawę z ograniczeń otaczającej go rzeczywistości, co pokazuje w jego metodach działania. Balansuje między marzeniami a realnymi możliwościami, co czyni go postacią głęboko ludzką i wiarygodną.

Przymiotnik „chybiony pozytywista” doskonale oddaje rozczarowanie Judyma wynikające z niepowodzeń, które go spotykają, gdy próbuje wprowadzić pozytywistyczne idee w życie. Choć z początku jest pełen nadziei i zapału do pracy u podstaw w duchu pozytywistycznym, to z czasem fakt, że jego działania nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, prowadzi go do wewnętrznego konfliktu i rezygnacji. Przeszkody, na które napotyka oraz brak szerszego wsparcia społecznego, okazują się zbyt duże. Judym jest więc pozytywistą, ponieważ promuje postęp i edukację, ale jednocześnie jest to postęp chybiony przez brak widocznych efektów.

Porównanie do „Hamleta dzisiejszego” jest również niezwykle trafne. Podobnie jak słynny bohater Szekspira, Judym jest skłonny do refleksji nad sensem życia i swojej roli w społeczeństwie. Jego nierozstrzygnięte dylematy moralne i zawodowe, podobnie jak wewnętrzne rozterki Hamleta, są kluczowymi elementami jego postaci. W obu przypadkach widać głęboką introspekcję i filozoficzne zmagania z otaczającą ich rzeczywistością. Mimo różnicy epok i kontekstów, ich trudności są podobne – obaj bohaterowie nie potrafią odnaleźć się w świecie, który wydaje się być niemoralny i zdemoralizowany.

Podsumowując, sformułowania użyte przez Żeromskiego w odniesieniu do Tomasza Judyma nadają głębi i wielowymiarowości tej postaci. Judym jest zarówno romantykiem, jak i realistą, człowiekiem działania, ale też głęboko zranionym i rozczarowanym ideologiem. Jego życie i wybory odzwierciedlają trudności w realnym wprowadzaniu pozytywistycznych zmian, co jest nadal aktualne. W tym sensie, mimo upływu lat, Judym pozostaje postacią uniwersalną – symbolizuje walkę jednostki z systemem oraz z własnymi ideałami i ograniczeniami. To osobowość tragiczna, ale pełna ludzkich, ponadczasowych dylematów, stąd porównania do Hamleta są nie tylko słuszne, ale i frapujące pod kątem uniwersalności ludzkich problemów.