Przedstaw psychologiczny portret Róży Żabczyńskiej – głównej bohaterki "Cudzoziemki" Marii Kuncewiczowej

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.05.2024 o 17:51

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.05.2024 o 11:02

Maria Kuncewiczowa w swojej powieści "Cudzoziemka" stworzyła postać Róży Żabczyńskiej, z którą czytelnik może przeżywać jej wewnętrzne dramaty i zmagania. Książka jest dziennikiem duszy kobiety osamotnionej w swoich emocjach i przeżyciach, co stanowi doskonały przykład literatury psychologicznej, która intensywnie bada i opisuje uczuciowy świat głównej bohaterki.

Róża jako młoda dziewczyna była pełna marzeń o karierze muzycznej. Jej talent do gry na skrzypcach wydawał się przepustką do wyjątkowego życia. Jednak choroba i trudna sytuacja materialna rodziny pokrzyżowały te plany. TNiezrealizowana pasja stała się źródłem frustracji i poczucia niepełni.

Pierwsza miłość Róży do Michała Bądka zakończyła się wielkim zawodem. Namiętność i zauroczenie nie zostały odwzajemnione, co skłoniło Różę do pośpiesznego małżeństwa z Adamem Żabczyńskim - wybór ten był raczej zemstą na Michale niż prawdziwą miłością. W jej dorosłym życiu przeważają więc motywy odwetu i desperacji w poszukiwaniu uznania, które nigdy nie nadeszło.

Relacje Róży z dziećmi ukazują również brak zrozumienia i ciepła. Zaniedbanie emocjonalne, jakiego doświadczają jej dzieci, wynika z własnej niespełnionej potrzeby miłości i akceptacji. Róża, skupiająca się głównie na sobie, nie potrafiła otworzyć się na potrzeby innych, co pogłębiło dystans między nią a najbliższymi.

Dążenie Róży do utrzymania młodości i urody staje się jej obsesją. Starzenie się i śmierć są jej największymi lękami - czarne ubrania stanowią dla niej przypomnienie o nieuchronności upływającego czasu. Obsesja ta jest próbą zachowania kontroli nad tym, co wydaje się nieuniknione. Piękno wydawało się jedyną wartością, którą Róża była w stanie zaoferować światu, a także samym sobie.

Emocjonalna burza, która trawi Różę od środka, objawia się w jej zachowaniu. Różne przejawy jej niestabilności emocjonalnej – od złości po rozpacz – wspominane są w kontekście jej doświadczeń i sposobów radzenia sobie z przeciwnościami. Izolacja od społeczeństwa, którą wybiera, wydaje się być formą obrony przed dalszym cierpieniem.

Kluczowym momentem dla Róży jest wizyta u doktora Gerhardta, która stanowi punkt zwrotny w jej życiu. Doktor proponuje jej sposób na odnalezienie wewnętrznego pokoju przez przebaczenie sobie i innym. Zmiana ta jest wyraźna, gdy Róża zaczyna godzić się z własnym losem i akceptować przeszłość, co prowadzi do głębokiej przemiany w sposobie postrzegania siebie i swojego życia.

Historia życiowa Róży Żabczyńskiej w "Cudzoziemce" stanowi refleksję nad siłą wewnętrznych przemian i ich znaczeniem dla osiągnięcia szczęścia. Róża, mimo wielu błędów i zwątpienia, ostatecznie znajduje drogę do samoakceptacji. To wszystko pokazuje, jak ważne jest stawienie czoła własnym demonom i poszukiwaniu prawdziwej wartości w życiu.

Podsumowując, Maria Kuncewiczowa w swojej powieści kreśli nie tylko portret indywidualnej osoby, ale także ukazuje uniwersalne tematy, jak starzenie się, miłość, strata, samorealizacja, które są bliskie każdemu z nas. Róża Żabczyńska to postać wielowymiarowa, której psychologiczna ewolucja stanowi ważny wkład w rozumienie ludzkich zachowań i motywacji.