Rola śmierci w epoce oświecenia

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.11.2023 o 19:50

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.11.2023 o 14:20

Epoka oświecenia była okresem ogromnych przemian społecznych, kulturowych i intelektualnych, który miał ogromny wpływ na rozwój literatury. Jednym z ważnych tematów podejmowanych w literaturze epoki była śmierć, która często pełniła rolę nie tylko tematyczną, ale również symboliczną. Przykładem dzieła literackiego, w którym rolę śmierci można prześledzić, są "Skąpiec" oraz bajki satyryczne Ignacego Krasickiego.

W komedii "Skąpiec", Molier ukazuje postać Harpagona, starszego skąpca, który swoje bogactwo kocha bardziej niż cokolwiek innego. Śmierć, która powinna być naturalnym elementem życia, staje się dla Harpagona obiektem lęku i niepokoju. Strach przed utratą swojego majątku sprawia, że skąpiec jest w stanie przedłożyć wartość pieniądza nad wartość życia. Przerażony myślą o śmierci, ostatecznie jedynym sposobem na ocalenie dla niego staje się poślubienie osoby, która również kocha pieniądze ponad wszystko. Śmierć w "Skąpcu" pełni więc funkcję metaforyczną, ukazując, jak bezmierna skąpota i pochłonięcie na punkcie pieniędzy mogą odcisnąć piętno na całe życie jednostki.

Bajki satyryczne Ignacego Krasickiego, takie jak "Biedak" czy "Ptaszki w klatce", również odnoszą się do roli śmierci w epoce oświecenia. Chociaż na pierwszy rzut oka wydają się być dzikimi i zabawnymi fabułami, to jednak zawierają one ważne przesłanie. Śmierć w tych bajkach jest uwidoczniona w postaci samej postaci, która dowodzi przemijalności ludzkiego życia. Przez opowiadanie takich historii Krasicki skłania czytelników do refleksji nad tym, jak cenne jest życie i jak trzeba je doceniać, nie tracąc go na sprawy mało istotne. Bajki satyryczne Krasickiego podkreślają również, jak ważna jest równowaga między ziemskimi potrzebami a sferą duchową, której często nie zauważamy na co dzień.

W epoce oświecenia śmierć była więc istotnym tematem podejmowanym w literaturze. Zarówno w "Skąpcu" Moliera, jak i w bajkach Ignacego Krasickiego, śmierć pełni funkcję przypominającą o skończoności ludzkiego życia oraz o konieczności doceniania go. Przez ukazywanie śmierci jako nieodłącznego elementu ludzkiej egzystencji, literatura epoki oświecenia skłaniała czytelników do zastanowienia się nad sensem życia, wartościami, które kształtują nasze wybory oraz ceną, jaką płacimy za nasze skąpstwo lub niefrasobliwość.