Przykłady losów bohaterów przegranych i wygranych – Kmicic i Zenon Ziembiewicz

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.05.2024 o 21:00

Wygrana w życiu to trudne do zdefiniowania pojęcie. Dla jednych wygrana oznacza osiągnięcie sukcesów zawodowych, dla innych, zachowanie spokoju duszy czy pielęgnowanie wartości moralnych. Wygrana człowieka często wiąże się z postawą godną pochwały, postawą gdzie człowiek idzie „wyprostowanym wśród tych, co na kolanach, by dawać świadectwo prawdzie”, jak pisał Zbigniew Herbert. Różne interpretacje wygranej można odnaleźć w życiowych celach, dążeniach, zasadach i wartościach, które inspirowały bohaterów literatury. Różne postawy życiowe często znajdują swoje odniesienia w literaturze, gdzie bohaterowie kształtują swoje rzeczywistości poprzez swoje działania i decyzje.

Osobowość człowieka przejawia się w jego postawie życiowej. Postawy te, często wyrażane poprzez aktywne kształtowanie swojego losu, mają znaczący wpływ na życie wewnętrzne i zewnętrzne tych, którzy je reprezentują. Różnice w postawach życiowych mogą prowadzić do sukcesów lub porażek, determinując, czy dany bohater staje się symbolem zwycięstwa czy porażki. Na przykładzie dwóch bohaterów, Andrzeja Kmicica z "Potopu" Henryka Sienkiewicza i Zenona Ziembiewicza z "Granicy" Zofii Nałkowskiej, możemy przeanalizować różne losy wynikające z ich postaw.

Andrzej Kmicic jest bohaterem „Potopu” Henryka Sienkiewicza, którego początkowe życie pełne było gwałtowności, awanturnictwa i moralnego upadku. Kmicic, przybywając do Wołmontowicz, prezentował się jako pyszny, próżny i impulsywny człowiek. Był zdolny do okrutnych czynów, w tym podpaleń, morderstw i porwania jego ukochanej Oleńki. Jego wybryki, wypełnione alkoholem i przemocą, wykraczały daleko poza granice moralne.

Jednakże, w historii Kmicica dostrzegamy również jego przemianę. Moment przełomu w życiu Kmicica następuje wraz ze zrozumieniem własnych błędów i podjęciem decyzji o naprawie swojego życia. Szczególnym punktem zwrotnym była obrona klasztoru na Jasnej Górze. Walcząc z ogromnym poświęceniem, wykazał się odwagą i heroizmem, które przyczyniły się do odzyskania mu zaufania i szacunku. Dzięki tym czynom, król Jan II Kazimierz oraz jego ukochana Oleńka wybaczyli mu przeszłe wykroczenia. Symboliczne zwycięstwo Kmicica polegało na jego wewnętrznej przemianie, odkupieniu win i uznaniu wartości moralnych, które wcześniej lekceważył.

Z innej strony, Zenon Ziembiewicz z „Granicy” Zofii Nałkowskiej przedstawia zupełnie inny obraz człowieka, którego losy można uznać za przegrane. Zenon pochodził z zubożałej rodziny szlacheckiej, która dawała mu możliwość edukacji. Jego wykształcenie, studia w Paryżu, kariera zawodowa oraz założenie rodziny stworzyły początkowy obraz człowieka sukcesu. Z czasem, Zenon zdobył prestiżową pozycję prezydenta miasta.

Jednakże, na drodze życiowej Zenona pojawiły się poważne problemy moralne. Jego romans ze służącą Justyną Bogutówną stał się początkiem jego upadku. Przekroczenie granic moralnych i skomplikowane relacje z Elżbietą Biecką wprowadziły chaos w jego życiu. Zenon skłamał i zdradził zarówno Justynę, jak i Elżbietę, co przyczyniło się do tragicznych skutków. Justyna, zmuszona do aborcji, popadła w chorobę psychiczną, a Zenon nie potrafił sprostać swoim politycznym obietnicom, co doprowadziło do jego upadku zawodowego. Tragiczny finał tego bohatera to utrata wzroku po ataku Justyny i samobójstwo, które stały się symbolem jego całkowitej przegranej.

Porównując postawy życiowe Kmicica i Ziembiewicza, można dostrzec zarówno podobieństwa, jak i różnice. Obaj bohaterowie początkowo przekraczali granice moralne. Kmicic jednak podjął decyzję o zmianie swojego życia, co umożliwiło mu odkupienie i symboliczne zwycięstwo. Ziembiewicz natomiast, mimo możliwości, które miał, nie potrafił skorzystać z szans i systematycznie pogrążał się w moralnym upadku prowadzącym do tragicznego końca.

W przypadku Kmicica, jego przemiana i odkupienie były kluczowe dla końcowego sukcesu. Z perspektywy Zenona, konsekwentne moralne upadki przyczyniły się do jego całkowitej przegranej.

Z historii tych dwóch bohaterów możemy wyciągnąć ważne lekcje. Postawa życiowa ma ogromne znaczenie w kształtowaniu losu człowieka. Posiadanie celów i zasad moralnych jest kluczowe dla osiągnięcia harmonii wewnętrznej i sukcesu. Refleksja nad własnymi postępkami i dążenie do poprawy może zapobiec przegraniu własnego życia. Ocena własnych czynów i rozrachunek z przeszłością mogą prowadzić do dumy z wygranej życiowej i refleksji nad możliwościami poprawienia swojego losu.