Człowiek i jego różne postawy wobec własnego losu. W pracy odwołaj sie do "Antygony" Sofoklesa i innego utworu literackiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.11.2023 o 20:04

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.11.2023 o 19:21

W życiu każdego człowieka pojawiają się momenty, w których musi stawić czoła swojemu losowi i podjąć decyzje, które będą miały wpływ na całe jego dalsze życie. Każdy z nas ma jednak inną postawę wobec swojego losu, niektórzy akceptują go, inni przeciwstawiają się mu, a jeszcze inni próbują go zmieniać. W literaturze również odnajdujemy różne przykłady takich postaw, między innymi w dramacie Sofoklesa "Antygona".

W "Antygonie" Sofoklesa poznajemy dwoje rodzeństwa - Antygonę i Kreona, którzy przyjmują zupełnie odmienne postawy wobec swojego losu. Antygona, po śmierci swoich braci, decyduje się na pogrzebanie jednego z nich, mimo zakazu Kreona. Kreon, z kolei, jest zdecydowany przestrzegać praw i zakazuje pogrzebu dla zdradzieckiego syna. Antygona wobec swojego losu przyjmuje postawę heroiczną, rezygnując z własnego dobra dla spełnienia obowiązku wobec rodziny. Jest gotowa ponieść konsekwencje swojego czynu, nawet jeśli oznacza to śmierć. Kreon z kolei wydaje się nastawiony na dobro wspólne, na przestrzeganie praw i zasad, przez co stawia swoje obowiązki przed rodzinę. W tym przypadku mamy zatem dwie zupełnie różne postawy wobec losu - jedną opartą na wartościach jednostkowych, a drugą na wartościach społecznych.

Podobne różnice w postawie wobec losu możemy dostrzec również w innym utworze literackim, jakim jest na przykład "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Główny bohater, Rodion Raskolnikow, podejmuje decyzję o popełnieniu morderstwa dla realizacji swojej teorii nadczłowieka. Raskolnikow wierzy, że wyjątkowi ludzie, tacy jak on, nie powinni podlegać konsekwencjom swoich czynów, są ponad prawem. Ta postawa jest w skrajnej opozycji do postawy Antygony, która przyjmuje konsekwencje swojego czynu zgodnie z prawem i moralnością.

Ciekawym przykładem postawy człowieka wobec swojego losu jest również stosunek bohatera do rzeczywistości w "Miłości w czasach zarazy" Gabriela Garcíi Márqueza. Główny bohater, doktor Juvenal Urbino, akceptuje swoją codzienność, nie próbuje jej zmieniać ani unikać. On pogodził się z tym, co jest, i jednocześnie czerpie z tego satysfakcję. Jego postawa oznacza akceptację rzeczywistości, a także zrozumienie dla ludzkiej kondycji.

Widać więc, że ludzie mają różne postawy wobec swojego losu. Niektórzy go akceptują, inni przeciwstawiają się mu, a jeszcze inni próbują go zmieniać. W wymienionych przykładach literackich możemy zobaczyć różne motywacje i powody, które leżą u podstaw tych postaw. Człowiek i jego los to nieodłączna część ludzkiego doświadczenia, każdy z nas musi się zmierzyć z wyzwaniami, które stawia przed nim życie. Ważne jest jednak, jaką postawę przyjmiemy wobec tych wyzwań - czy będziemy akceptować, przeciwstawiać się czy próbować je zmieniać. To zależy w dużej mierze od naszych przekonań, wartości, a także od naszego indywidualnego podejścia do życia.