Poezja współczesna, jako wyraz problemów i pragnień człowieka.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.05.2024 o 22:22

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.05.2024 o 22:18

Poezja współczesna, jako wyraz problemów i pragnień człowieka

Druga Wojna Światowa miała ogromny wpływ na poezję i jej twórców. Wiele z najbardziej poruszających utworów tamtego okresu powstało pod wpływem tragedii wojennych. Krzysztof Kamil Baczyński, Tadeusz Gajcy, Andrzej Trzebiński, Zdzisław Stroiński – to tylko nieliczne nazwiska z tzw. pokolenia apokalipsy spełnionej, które odzwierciedla doświadczenia młodzieży dotkniętej wojną. Wyjątkowym przykładem jest twórczość Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, którego wiersze "Pokolenie I" i "Pokolenie II" są manifestami całej generacji. W swoich utworach Baczyński przedstawia młodych ludzi, którzy dorastają w czasach wojny i śmierci: "Tak się dorasta do trumny, jakeśmy w czasie dorośli..." oraz "...Nas nauczono. Nie ma sumienia w jamach żyjemy strachem zaryci...". Te wiersze odzwierciedlają głębokie emocje i świadomość tragicznego losu poetów tamtych lat.

Czesław Miłosz w swoim wierszu "Campo di Fiori" również odnosi się do doświadczeń wojennych. Ukazuje obojętność ludzi wobec tragedii, porównując wydarzenia z Rzymu (spalenie Giordano Bruno) do zamieszek w getcie warszawskim. Miłosz zauważa, że ludzie kontynuują swoje codzienne życie, jakby nic się nie działo, co jest przerażającym świadectwem ludzkiej obojętności. Wiersz ten ma na celu zachowanie pamięci o ofiarach i tragedii, przestroga przed zapomnieniem.

Tadeusz Różewicz w swoim wierszu "Ocalony" również wyraża tragizm człowieka po wojnie – zniszczona psychika i pozorne ocalenie. "Mam dwadzieścia cztery lata ocalałem prowadzony na rzeź […] Szukam nauczyciela i mistrza niech przywróci mi wzrok słuch i mowę niech jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia...". Te wersy ujawniają, jak wojna zmieniła podstawy moralne i wartości jednostki, pozostawiając wewnętrzną pustkę i potrzebę ponownego odnalezienia sensu życia.

Ewa Lipska w swoim wierszu "My" ukazuje problemy tożsamości pokoleniowej powojennej generacji. "My. Rocznik powojenny ze spokojnych doniczek Wyprowadzony z bezspornych statystycznych obliczeń...". Lipska przedstawia kontrasty między codziennością a wielkimi wydarzeniami historycznymi, podkreślając brak tożsamości i zazdrość wobec tych, którzy przeszli przez wojnę i doświadczyli "wulgarnych wzruszeń nagłego ocalenia". Wiersz Lipskiej mówi o poczuciu straty i poszukiwaniu własnego miejsca w świecie.

Zbigniew Herbert, poprzez swoje utwory, sprzeciwiał się zakłamaniu systemu i moralnemu upodleniu, tworząc poezję będącą manifestem cnót i wartości. W "Przesłaniu Pana Cogito" nawołuje do moralnego heroizmu, mimo trudnych warunków: "...idź wyprostowany wśród tych co na kolanach wśród odwróconych plecami i obalonych w proch ocalałeś nie po to aby żyć masz mało czasu trzeba dać świadectwo...". Herbert podkreśla wartość wiernej postawy, nawet w obliczu zewnętrznego nacisku i moralnej korupcji.

Herbert porusza również temat myślenia i wyobraźni. W wierszu "Pan Cogito a ruch myśli" apeluje przeciwko bierności intelektualnej i zaprzestaniu poszukiwania prawdy. W utworze "Pan Cogito i wyobraźnia" ukazuje znaczenie właściwego używania wyobraźni jako narzędzia do odkrywania prawdy. "Raport z oblężonego Miasta" to metafora walki o wartości, pokazująca, jak poezja może być świadectwem moralności i ludzkiego oporu.

W podsumowaniu, poezja współczesna, poprzez różnorodność podejmowanych tematów – od polityki, wojny po problemy tożsamości – stanowi stały związek z problemami i emocjami współczesnych ludzi. Poezja nie tylko pozwala zmierzyć się z codziennością, ale również odkrywa przed nami nowe perspektywy, łącząc literaturę z istotnymi wartościami moralnymi i życiem codziennym. Poezja jako wyraz problemów i pragnień człowieka staje się nieocenionym narzędziem w kształtowaniu i formowaniu ludzkiej świadomości.