„kaŻdy sobie rzepkĘ skrobie” – skomentuj sŁowa radczyni z „wesela”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 31.05.2024 o 10:47

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 31.05.2024 o 10:29

Stanisław Wyspiański, jeden z najwybitniejszych polskich dramatopisarzy, jest autorem „Wesela” – dramatu, który ukazuje problemy i dylematy społeczeństwa polskiego na przełomie XIX i XX wieku. W tym okresie Polska była pod zaborami, a narastające napięcia społeczne i polityczne wpływały na życie codzienne. „Wesele” to dramat, który osadzony jest w realiach ślubu Lucjana Rydla, poety i dramaturga, z chłopką Jadwigą Mikołajczykówną, co stanowiło mezalians, w powszechnym odbiorze wzbudzający wiele kontrowersji.

W niniejszym wypracowaniu skomentuję słowa Radczyni: „Wyście sobie, a my sobie, każdy sobie rzepkę skrobie”. Wypowiedź ta doskonale ilustruje relacje panujące pomiędzy polską inteligencją a chłopstwem. Analiza tych słów pozwoli lepiej zrozumieć stosunki społeczne przedstawione w „Weselu” oraz intencje Wyspiańskiego, który w swoim dziele krytycznie ocenił polską narodową sytuację.

Rozwinięcie

Pan Młody, czyli Lucjan Rydel, jest symbolem owej chłopomanii. W dramacie jest przedstawiany jako inteligent, który zafascynowany jest chłopską prostotą – chodzi boso i nosi ludowy strój. Wyspiański krytykuje tę powierzchowną fascynację wiejskością, ukazując ją jako pewnego rodzaju modę, a nie autentyczne zainteresowanie problemami i życiem chłopów.

Rozmowa Czepca z Dziennikarzem pokazuje polityczne napięcia i różnice w rozumieniu historii oraz przyszłości Polski między chłopami a inteligencją. Czepiec wspomina bohaterstwo chłopów w powstaniu kościuszkowskim, ale Dziennikarz zdaje się być nieczuły na te historie, co świadczy o lekceważeniu przez inteligencję politycznego zaangażowania chłopów. Miejska inteligencja broni idealistycznego, sielankowego obrazu wsi, nie dostrzegając jej rzeczywistych problemów i potencjału.

W rozmowie Radczyni z Kliminą poruszana jest kwestia Rzezi galicyjskiej oraz obawy inteligentów przed skutkami konfliktów społecznych. Radczyni demonstruje swoją ignorancję i brak prawdziwego zrozumienia dla wiejskiego życia, traktując chłopów z wyższością. Słowa Radczyni „każdy sobie rzepkę skrobie” ukazują głęboką przepaść między oboma grupami społecznymi oraz ich odrębne interesy i cele.

Gospodarz, w rozmowie z Poetą, ukazuje bardziej pozytywne spojrzenie na chłopstwo. Marzy o zjednoczeniu sił inteligencji i chłopów w walce o niepodległość. Opowieści o Piast Kołodzieju, symbolizującym chłopskie korzenie polskiej tożsamości, ukazują wieś jako patriotyczny symbol. Mimo optymizmu, Gospodarz zdaje sobie sprawę, że rzeczywistość jest bardziej skomplikowana, a zjednoczenie sił tych dwóch grup społecznych jest trudnym zadaniem.

Słowa Radczyni „Wyście sobie, a my sobie, każdy sobie rzepkę skrobie” doskonale symbolizują brak jedności i wzajemne niezrozumienie w społeczeństwie polskim tamtych czasów. Napięcia wewnątrzspołeczne oraz brak dialogu pomiędzy różnymi grupami społecznymi stanowią przeszkodę w podjęciu wspólnych działań niepodległościowych. Każda grupa broni swoich interesów, co uniemożliwia wypracowanie wspólnej strategii i zjednoczenie sił w walce o niepodległość.

Słowa Radczyni można również generalizować na inne aspekty życia społecznego, pokazując, że niezrozumienie i egoizm przenikały wszystkie warstwy społeczne. Przykłady z dramatu wskazują na odrębne interesy i brak zrozumienia pomiędzy różnymi grupami - inteligencja i chłopi prowadzili swoje codzienne sprawy bez realnego dialogu z drugą stroną.

Stanowisko Wyspiańskiego w dramacie „Wesele” to krytyka społeczeństwa polskiego. Autor celowo ukazywał polskie słabości i dylematy społeczne, aby pokazać, że bez zjednoczenia sił różnych warstw społecznych, dążenie do niepodległości będzie niemożliwe. Wyspiański oferuje krytyczny obraz społeczeństwa polskiego, pokazując marazm i brak wspólnoty, które były przeszkodą w dążeniu do niepodległości.

Zakończenie

Dramat „Wesele” Wyspiańskiego jest krytycznym spojrzeniem na społeczeństwo epoki Młodej Polski. Autor, jako krytyk społeczny, ukazuje realia polskiego społeczeństwa, w którym brak zrozumienia i dialogu między różnymi grupami utrudniał dążenie do niepodległości. Chociaż „Wesele” powstało ponad sto lat temu, problematyka w nim poruszana pozostaje aktualna również dziś. Współczesne społeczeństwo również zmaga się z podziałami i brakiem dialogu, co przypomina, że zrozumienie i współpraca są kluczem do osiągnięcia narodowej harmonii. Dzieło Wyspiańskiego stanowi ważne ostrzeżenie i motywację do bardziej intensywnego dążenia do zrozumienia i współpracy między różnymi grupami społecznymi.