Święty Augustyn napisał: „Kochaj i rób, co chcesz”. Czy kierowanie się miłością zawsze prowadzi do dobra? Rozważając problem, odwołaj się do Sokoła Boccaccia, wybranego utworu literackiego i innych kontekstów

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: przedwczoraj o 17:53

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 5.02.2026 o 10:46

Święty Augustyn, w swoich "Kazaniach na Pierwszy List Jana", sformułował maksymę „Kochaj i rób, co chcesz”, która wskazuje, że prawdziwa miłość prowadzi do właściwych wyborów. Jednak czy kierowanie się miłością zawsze prowadzi ku dobru? Aby odpowiedzieć na to pytanie, przyjrzyjmy się utworowi "Sokół" Giovanni Boccaccia z "Dekameronu" oraz innym literackim przykładom, analizując, jak miłość wpływa na postępowanie bohaterów i jakie są tego konsekwencje.

Opowieść "Sokół" pochodzi z czwartej księgi "Dekameronu" i opowiada o rycerzu Federigu degli Alberighi, który traci cały swój majątek na nieodwzajemnioną miłość do pięknej Monny Giovanny. Swoje bogactwa Federico marnuje, organizując wystawne uczty i kosztowne zabawy, próbując zdobyć uwagę i uznanie Giovanny. Jego miłość doprowadza go do skrajnej biedy; posiada tylko skromną farmę i jedynego sokoła, którego szczególnie ceni.

Miłość Federiga do Giovanny skłania go jednak nie tylko do bezmyślnego marnotrawstwa, ale także do szlachetnych działań. Kiedy Monna, po śmierci męża, udaje się do niego z prośbą o podarowanie sokoła, aby uratować życie swojego chorego syna, Federico, nie wiedząc o jej prawdziwych intencjach, podaje jej sokoła jako główne danie obiadu, gdyż nie ma czym innym jej poczęstować. Później, odkrywszy cel wizyty, żałuje swojego czynu, co pokazuje tragizm sytuacji.

Monna, wzruszona jego szlachetną postawą i poświęceniem, ostatecznie zgadza się poślubić Federiga, co przynosi mu szczęście i odrodzenie materialne. "Sokół" ukazuje, że chociaż miłość Federiga do Giovanny prowadziła go do finansowej ruiny, jego bezinteresowność i oddanie przynoszą mu ostatecznie nagrodę w postaci miłości i uznania ukochanej kobiety. W tym przypadku miłość prowadzi ku dobru, choć droga do niego była pełna wyzwań i poświęceń.

Kierowanie się miłością można również obserwować w innych literackich utworach. W dramacie "Romeo i Julia" Williama Szekspira, miłość tytułowych bohaterów jest bezsprzecznie autentyczna i intensywna. Jednak ich uczucie spowodowane przez nienawiść między ich rodzinami prowadzi do serii tragicznych wydarzeń: początkowe tajne śluby, nieporozumienia i wreszcie śmierć obojga młodych kochanków. Miłość, która ma być źródłem szczęścia, w tym przypadku staje się przyczyną tragedii. Choć ich uczucia są czyste, niezrozumienia i wrogość otoczenia przekształcają tę miłość w źródło cierpienia i śmierci.

Inny przykład to powieść "Wielki Gatsby" Francisa Scotta Fitzgeralda, gdzie główny bohater, Jay Gatsby, całe swoje życie i majątek poświęca na zdobycie miłości Daisy Buchanan. Nieustannie organizuje wystawne przyjęcia, mając nadzieję, że Daisy pojawi się kiedyś na jednym z nich. Gatsby kieruje się miłością do Daisy, ale ta miłość jest iluzoryczna, osadzona w przeszłości. Chociaż jego uczucie popycha go do wielkich osiągnięć, ostatecznie prowadzi go do tragicznego końca. Miłość Gatsby'ego staje się obsesją, która zamiast przynieść mu szczęście, przyczynia się do jego upadku i śmierci.

Te literackie przykłady pokazują, że miłość może prowadzić do różnorodnych rezultatów. Miłość może przynieść szczęście, szlachetność i spełnienie, jak w przypadku Federiga z "Sokoła". Może też prowadzić do nieporozumień, cierpienia i tragedii, jak w "Romeo i Julii" i "Wielkim Gatsbym". Wszystko zależy od okoliczności, w jakich miłość się rozwija, oraz na ile bohaterowie potrafią zachować równowagę między uczuciami a rozsądkiem.

Podsumowując, maksyma świętego Augustyna jest inspirująca, sugerując, że prawdziwa miłość jest źródłem dobra. Literackie przykłady pokazują jednak, że miłość, choć potężna i piękna, może prowadzić do różnych skutków w zależności od kontekstu i sposobu, w jaki jest wyrażana. Miłość często wiąże się z poświęceniem, a czasem z nieprzewidzianymi konsekwencjami, co sprawia, że jej wpływ na nasze działania jest złożony i wielowymiarowy.