Zachwyt, irytacja czy znużenie? Przedstaw swój stosunek do wybranych lektur szkolnych.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.06.2024 o 15:37
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 5.06.2024 o 15:18
Streszczenie:
Przymusowa lektura szkolna budzi podzielone emocje, irytację i znużenie czytelnicze, ale także zachwyt nad głębią literatury i wartością edukacyjną. ?
Wypracowanie: "Zachwyt, irytacja czy znużenie? Przedstaw swój stosunek do wybranych lektur szkolnych."
#Lektury szkolne pełnią istotną rolę w edukacji, mającą na celu rozwijanie w uczniach umiejętności analizy tekstu, empatii oraz zrozumienia różnych epok i kultur literackich. Jednak przymus czytania narzucony przez szkołę często budzi w młodzieży opór. Pojęcie "upupiania" Gombrowicza doskonale oddaje ten stan – pisarz sugeruje, że nadmiar obowiązków i presja mogą zniechęcić do literatury. Przymusowa lektura może zatem rodzić bunt, irytację, ale czasem również fascynację. W niniejszym wypracowaniu przedstawię subiektywne refleksje na temat wybranych lektur szkolnych, oscylujące między zachwytem a znużeniem.
Część I: Irytacja lekturami szkolnymi
Pierwszym przykładem, który wzbudził we mnie irytację, są "Cierpienia młodego Wertera" Goethego. Główny bohater, Werter, jest postacią tragicznie zakochaną, której uczucie prowadzi do autodestrukcji. Werterowi brakuje chęci do życia, a jego postawa jest przepełniona Weltschmerzem, specyficznym rodzajem melancholii i bólu istnienia. Forma epistolarna, czyli narracja listowa, utrudnia odbiór – monotonia listów i ich nieczytelność zniechęcają do zagłębienia się w lekturę. Dla przykładu, fragment: „Gdyż szczęście nie jest niczym innym, jak czerpaniem z własnego wnętrza”. Słowa te wydają się przesadnie patetyczne i odrealnione, co tylko potęguje irytację.Kolejny tekst, który wywołał u mnie negatywne odczucia, to "Hamlet" Szekspira. Hamlet, bohater dramatu, jest rozdarty wewnętrznie i niezdecydowany, co czyni jego postać trudną do zrozumienia i sympatyzowania z nią. Elementy spirytualne, takie jak duch ojca, mogą być postrzegane jako śmieszne, zwłaszcza w kontekście współczesnym. Dodatkowo, zawiłość językowa Szekspira stanowi wyzwanie – archaiczny język i skomplikowane dialogi są trudne do przyswojenia. Choć monolog "Być albo nie być" jest jednym z najznakomitszych fragmentów w literaturze światowej, jego zrozumienie wymaga wysiłku: „Być albo nie być, oto jest pytanie...”.
"Ojciec Goriot" Honoré Balzaka to kolejna lektura, która wywołała we mnie uczucie znużenia. Tytułowy bohater, Goriot, jest zaślepiony miłością do swoich córek, które bezlitośnie go wykorzystują. Postać Goriota jest tragiczna, przedstawiająca dramat ojca, który poświęcił wszystko dla swojego potomstwa. Trudność w odbiorze narracji potęguje obecność francuskich nazw własnych i specyficznej terminologii, co dodatkowo zniechęca do lektury.
Podobne odczucia wzbudził we mnie "Kordian" Juliusza Słowackiego. Kordian, kolejne wcielenie romantycznego bohatera, jest egoistą i wiecznie niezadowolonym z życia pesymistą. Jego niezdolność do działania i tendencyjna postawa narzekacza są trudne do zaakceptowania i budzą irytację. Jego monologi, pełne pesymizmu, dodatkowo męczą czytelnika: „Polsko! (...) ojczyzno moja! przestanę cię kochać, lub umrzeć – bo tak rozkazałem”.
Część II: Zachwyt nad niektórymi lekturami szkolnymi
Nie wszystkie lektury jednak budzą we mnie negatywne emocje. Przykładem fascynacji jest "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Postać Raskolnikowa, który popełnia morderstwo w imię swojej ideologii, jest niezwykle skomplikowana i wciągająca. Fascynująca analiza psychologiczna bohatera, jego wewnętrzne dylematy i proces degradacji psychicznej po zbrodni są doskonale ukazane przez Dostojewskiego. Fragmenty dialogów między Raskolnikowem a Porfirym, takie jak: „Bóg dał ci krzepa, żebyś pracował, nie zaś, żebyś zabijał”, ukazują głębię psychologiczną i moralne rozterki bohatera.Podobne odczucia wzbudza we mnie "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza. Poetycka epopeja, pełna barwnych postaci i humorystycznych scen, jest prawdziwym literackim arcydziełem. Opisy przyrody i życie w Soplicowie są przedstawione z niezwykłą dokładnością i pięknem. Genialne opisy, takie jak fragment: „Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie; Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił.”, ukazują miłość poety do ojczyzny i jej piękna, co budzi we mnie zachwyt i podziw dla Mickiewicza.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.06.2024 o 15:37
O nauczycielu: Nauczyciel - Izabela O.
Mam 10‑letnie doświadczenie w pracy w liceum oraz w przygotowaniach do matury; prowadzę też zajęcia dla ósmoklasistów. Skupiam się na czytelności wypowiedzi i precyzyjnej argumentacji. Na zajęciach dbam o spokojny rytm pracy i jasne kroki, które łatwo powtórzyć w domu. Uczniowie podkreślają, że takie podejście zmniejsza stres i daje lepsze wyniki.
Komentarz: Wypracowanie jest doskonale zorganizowane i bogate w treść.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się