„Skąd przychodzimy? Czym jesteśmy? Dokąd idziemy?” – opis i interpretacja obrazu.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.06.2024 o 16:55

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.06.2024 o 16:36

Paul Gauguin był jednym z najważniejszych malarzy postimpresjonizmu, a jego twórczość odzwierciedlała głębokie pytania egzystencjalne, które nurtowały go przez całe życie. Jego obraz „Skąd przychodzimy? Czym jesteśmy? Dokąd idziemy?” z 1897 roku jest jednym z najbardziej symbolicznych dzieł w historii malarstwa, zadając fundamentalne pytania o sens istnienia, które człowiek zadaje sobie od wieków.

Paul Gauguin, żyjący w latach 1848-1903, początkowo skupiał się na realizmie i impresjonizmie, jednak jego artystyczna ścieżka ewoluowała w stronę unikalnego stylu, który łączył elementy symbolizmu i wpływy egzotyczne. Praca w Bretanii oraz późniejsza przeprowadzka na Tahiti miały kluczowy wpływ na jego twórczość, co widać w żywych kolorach i uproszczonych formach, które stały się jego znakiem rozpoznawczym.

Obraz „Skąd przychodzimy? Czym jesteśmy? Dokąd idziemy?” został namalowany w 1897 roku na Tahiti. Gauguin inspirował się egzotyką i pierwotnością, które skonfrontował z filozoficznymi pytaniami dotyczącymi ludzkiego życia i przeznaczenia. Tematyka obrazu odwołuje się do biblijnej Księgi Rodzaju, ukazując symboliczne pytania dotyczące pochodzenia, natury i przeznaczenia człowieka.

Centralnymi postaciami obrazu są te, które przedstawiają różne etapy życia człowieka oraz jego dylematy egzystencjalne. Postać zrywająca owoc wyraźnie nawiązuje do grzechu pierworodnego, co podkreśla symboliczne światło padające na tę postać, będące wyrazem boskiego napiętnowania i kary za grzech. Adam, kobiety, dzieci, zwierzęta i rośliny tworzą spójny cykl życiowy, który obrazuje zmienność i kruchość ludzkiego istnienia.

Symbolika postaci jest bogata i wielowarstwowa. Młode kobiety czuwające nad śpiącym dzieckiem symbolizują ochronę i niewinność, a ich obecność w centralnej części obrazu podkreśla początek cyklu życia. Postacie przedstawione kolejno jako dzieci, młodzi, dojrzali i starzy ukazują nieuchronny upływ czasu i wszystkie jego etapy. Dwie purpurowe kobiety rozmawiające w cieniu symbolizują troski i obawy egzystencjalne, które są nieodłącznym elementem ludzkiego życia. Ogromna postać przyglądająca się kobietom wyraża zdziwienie i refleksję nad losem człowieka, a bożek z uniesionymi ramionami jest symbolem pogodzenia się z losem i duchowej rezygnacji. Stara kobieta w lewym dolnym rogu obrazu to wyraz smutku, choroby, nadchodzącej śmierci i samotności – zjawisk nieuniknionych na końcu każdego życia.

Kolorystyka obrazu również odgrywa istotną rolę w przekazie dzieła. Dominują zielenie i niebieskości, które podkreślają rolę natury i pierwotności, co koresponduje z egzotycznym otoczeniem Tahiti. Kontrast między ciepłymi, żółtymi fragmentami a statycznym, spokojnym tłem tworzy dynamiczną harmonię, która oddaje złożoność ludzkiego życia.

Styl malarski Gauguina, widoczny w tym obrazie, charakteryzuje się brakiem cienia i uproszczeniem form, co nadaje dziełu prawie monumentalny charakter. Realizm w przedstawieniu postaci podkreśla ich symboliczne znaczenie, choć artysta korzysta również z elementów gotyckiej kompozycji i sztuki ludowej, co nadaje jego pracom dodatkową warstwę znaczenia.

Tematem dzieła jest powstanie i los człowieka, a jego problematyka dotyczy sensu istnienia oraz etapów ludzkiego życia. Obraz przekazuje, że człowiek, choć wyjątkowy i zdolny do grzechu, dąży do powrotu do harmonii z Bogiem. Dylematy egzystencjalne i duchowe pytania przenikają każdą część dzieła, ukazując cykl życia od narodzin do śmierci.

Podsumowując, obraz Gauguina „Skąd przychodzimy? Czym jesteśmy? Dokąd idziemy?” stanowi głęboką refleksję nad ludzkim istnieniem. Symbolika obrazu, jego kolorystyka i styl stanowią narzędzia, dzięki którym artysta ukazuje różnorodne aspekty życia, od jego początku do końca, oraz wewnętrzne dylematy, które towarzyszą człowiekowi na każdym etapie jego istnienia. Osobiście, dzieło to porusza mnie swoją uniwersalnością i głębią przekazu, a jego przesłanie pozostaje aktualne i skłania do refleksji nad naszym miejscem na świecie.