"Żaden utwór literacki nie przetworzy ludzi, są wszakże takie, które pobudzają do przetwarzania się". Myśl Aleksandra Świętochowskiego uczyń mottem rozważań nad rolą literatury. Wykorzystaj znane ci dzieła literackie.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.07.2024 o 14:53

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 3.07.2024 o 13:59

Literatura zawsze odgrywała kluczową rolę w kształtowaniu ludzkiego umysłu i serca. Myśl Aleksandra Świętochowskiego: "Żaden utwór literacki nie przetworzy ludzi, są wszakże takie, które pobudzają do przetwarzania się", idealnie oddaje tę subtelną, aczkolwiek potężną zdolność literatury. Literatura, choć nie jest zdolna do bezpośredniej zmiany człowieka, ma moc inicjowania procesów samorefleksji, które mogą sprowadzić głębokie przeobrażenia w nas samych.

Człowiek z natury jest podatny na kształtowanie - doświadczenia, wydarzenia i otoczenie wpływają na jego myśli, działania i wartości. Jednakże, zmiana ustalonego systemu poglądów bywa trudna. To tutaj literatura wkracza jako narzędzie zmiany, prowokując czytelnika do refleksji nad własnym życiem i postawami.

Literatura pełni rolę subtelnego nauczyciela, który nie wprowadza zmian za pomocą inwazyjnych metod, lecz poprzez delikatne oddziaływanie na nasze myśli i emocje. Książki często "trzęsą fundamentami" naszej osobowości, wprowadzając zamęt, który zmusza nas do ponownej oceny naszych wartości i przekonań. Przykładowo, "Dżuma" Alberta Camusa jest utworem, który, poprzez historię o epidemii, zadaje fundamentalne pytania o sens cierpienia, życia i śmierci. Dr Rieux, główny bohater powieści, reprezentuje ateistyczne spojrzenie na życie, wynikające z obserwacji niepotrzebnego cierpienia. Przez jego losy Camus ukazuje bezsens zła oraz stawia pytania o sens istnienia zła w świecie. Czytelnik, konfrontując się z tymi motywami, jest zmuszony do refleksji nad własnym zrozumieniem zła i swojej postawy wobec cierpienia.

Podobnie "Głos Pana" Stanisława Lema jest dziełem, które prowokuje do głębokiej refleksji. Piotr Hogarth, główny bohater, zmaga się z traumą związaną z chorobą matki, co prowadzi go do odrzucenia wiary w siłę wyższą. Lem, poprzez rozważania nad kosmicznym bezmiarem zła oraz bezsensownością cierpienia, stawia przed czytelnikiem wyzwanie - konfrontację z ideą, że zło może być wynikiem nieskończonej mądrości w obliczu wszechświata. Czytelnik, zanurzając się w te filozoficzne rozważania, stawia czoła pytaniom o sens swojego istnienia i rolę moralności w obliczu bezmiaru kosmosu.

Fryderyk Nietzsche w "Tako rzecze Zaratustra" przedstawia postać proroka Zaratustry, który wychodzi naprzeciw ludzkim słabościom i moralnym ograniczeniom. Duma z bycia człowiekiem, odpowiedzialność za własne życie i odrzucenie religijnej hipokryzji są centralnymi motywami tej filozoficznej powieści. Nietzsche zachęca czytelnika do wyzwolenia się z ograniczeń narzuconych przez społeczeństwo i religię, do przejęcia pełnej odpowiedzialności za swoją wolność i życie. Tym samym, poprzez kontemplację filozofii Zaratustry, czytelnik jest zachęcany do samodzielnej refleksji nad swoją tożsamością i wartościami.

Literatura często zdaje się być drogowskazem, wskazującym sens i cel życia. Wbrew zmieniającym się trendom, literatura oferuje ponadczasowe mądrości, które wykraczają poza chwilowe mody. Przykładowo, utwory takie jak "Dżuma", "Głos Pana" czy "Tako rzecze Zaratustra" mają swoje trwałe miejsce w literackim kanonie, ponieważ dotykają uniwersalnych prawd o ludzkiej egzystencji, które pozostają aktualne niezależnie od epoki.

Praktyczne przykłady wpływu literatury na życiowe postawy czytelników są liczne. Wiele osób, poprzez lekturę takich dzieł, odkrywa na nowo sens swojego życia, przechodzi głębokie przemiany duchowe, a nawet zmienia swoje podejście do fundamentalnych kwestii, takich jak religia, etyka czy relacje międzyludzkie. Literatura nie przetwarza człowieka bezpośrednio, ale pobudza go do myślenia, refleksji i, co najważniejsze, do przetwarzania samego siebie.

Podsumowując, rola literatury w naszym życiu jest nieoceniona. Bez książek nasze życie byłoby znacznie uboższe, pozbawione głębokich refleksji i mądrości, które tylko literatura może dostarczyć. Literatura, choć nie zmienia nas bezpośrednio, jest katalizatorem, bodźcem do twórczego kierowania naszym istnieniem, do poszukiwania prawdy i pracy nad sobą. Ta zdolność literatury do poruszania naszych wewnętrznych strun sprawia, że stajemy się bardziej świadomymi, refleksyjnymi i lepszymi ludźmi.

Literatura jest narzędziem, które pozwala odkrywać trudne prawdy o świecie i samych sobie. To dzięki niej możemy konfrontować się z pytaniami, na które nie zawsze łatwo znaleźć odpowiedzi. Książki takie jak "Dżuma", "Głos Pana" czy "Tako rzecze Zaratustra" są nie tylko dziełami literackimi, ale również przewodnikami, które prowadzą nas przez meandry ludzkiej egzystencji, ucząc nas złożoności życia i pomagając znaleźć w nim sens. Literatura, jak zauważył Świętochowski, nie przetworzy nas wprost, ale pobudza do refleksji i przetwarzania siebie, co czyni ją nie tylko ważną, ale wręcz niezastąpioną w naszym życiu.