Postawy wielkich romantyków – Werter, Gustaw, Giaur
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.07.2024 o 15:04
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 3.07.2024 o 14:27
Streszczenie:
Werter, Gustaw i Giaur - bohaterowie literatury romantycznej, symbolizujący głębokie emocje, samotność i niespełnione marzenia. Ich tragedie odzwierciedlają ducha epoki romantyzmu, pełnego pasji i cierpienia.
Epoka romantyzmu była czasem wielkich emocji, głębokich przemyśleń i znaczących przemian w literaturze. To właśnie wtedy pojawili się bohaterowie, którzy swoją postawą i przeżyciami odzwierciedlali najgłębsze uczucia i dylematy człowieka tamtych czasów. W literaturze romantycznej bohaterowie tacy jak Werter, Gustaw i Giaur stali się symbolicznymi postaciami, które swoją egzystencją, miłością i samotnością odzwierciedlały ducha epoki. Mimo różnorodnych doświadczeń, te trzy postacie posiadają pewne cechy wspólne, które definiują bohatera romantycznego: młodzieńczy entuzjazm, dramatyczne miłości, zmaganie się z przeszłością, samotność oraz niespełnione marzenia.
Lata młodzieńcze
Werter, Gustaw i Giaur – wszyscy trzej bohaterowie literaccy znajdują się w podobnym młodym wieku, wahającym się od 22 do 28 lat, co wyraźnie wpływa na ich postawy i sposób odbierania świata. Werter jest młodzieńcem pełnym entuzjazmu, który poszukuje swojego miejsca w życiu, co doskonale jest ukazane w jego listach w powieści "Cierpienia młodego Wertera" Johanna Wolfganga von Goethego. Ta historia nie jest przypadkowa, gdyż Goethe w Werterze zawarł wiele autobiograficznych elementów, przedstawiając swoje uczucia i emocje, które towarzyszyły mu w młodości.Podobnie George Byron, kreując postać Giaura, zawarł w niej własne doświadczenia i przeżycia. Byron był znany ze swojego burzliwego życia, pełnego miłosnych zawirowań i skandali. Giaur, tajemniczy i zamknięty w sobie bohater poematu Byrona, odzwierciedla te cechy twórcy. Mickiewicz natomiast wprowadził w "Dziadach" cz. IV postać Gustawa, zbudowaną na bazie własnych doświadczeń miłosnych i filozoficznych przemyśleń.
Wartość młodości jest ogromnie ważna w literaturze romantycznej. Każdy z tych bohaterów idealizuje ten okres swojego życia. Przykładowo, Giaur mówi o młodości z entuzjazmem i nostalgią, nazywając ją "kwintesencją życia". Werter w swoich listach ujmuje młodość jako czas pełen pasji i nieograniczonych możliwości, co jednak z biegiem czasu przekształca się w uczucie beznadziejności. Gustaw w monologu z "Dziadów" również odnosi się do młodości jako do okresu pełnego intensywnych przeżyć i emocji.
Historia życia bohaterów
Początek nowego etapu jest kluczowy w życiu każdego z tych bohaterów. Werter opuszcza dom rodzinny, aby znaleźć własną drogę i posmakować życia na własną rękę. Jego wyjazd jest próbą ucieczki od stagnacji i monotonii, którą odczuwa w swoim życiu. Giaur, postać znaleziona przez Byrona, w tajemniczych okolicznościach dołącza do zakonu, próbując okiełznać demony przeszłości. Gustaw, będący już widmem, powraca, by upomnieć się o swoje dawne życie i miłość, której nigdy nie udaje mu się w pełni zrealizować.Przeszłość każdego z bohaterów kształtuje ich życie w sposób nieodwracalny. Giaur nosi w sobie tajemnicę i ból związany z utratą ukochanej Leili. Jego życie staje się drogą przez cierpienie i zemstę, co prowadzi go do skrajnej izolacji. Gustaw, będąc duchem, nie może znaleźć ukojenia ani w świecie żywych, ani w zaświatach. Jego przemiana w ducha jest symbolem niekończącej się kary za samobójstwo, co jest również odbiciem romantycznych idei o wiecznej pokucie. Werter, w swych listach, pokazuje, jak trudno jest mu uciec od wspomnień i tragedii miłosnych. Każda jego próba rozpoczęcia nowego życia kończy się niepowodzeniem, co prowadzi go do tragicznego zakończenia.
Skutki działań tych bohaterów są tragiczne. Werter, nie mogąc znieść bólu niespełnionej miłości, decyduje się na samobójstwo. Gustaw, choć martwy, nie znajduje spokoju, a jego duch wciąż błąka się, pragnąc miłości i zadośćuczynienia. Giaur, mimo że próbuje rozprawić się z przeszłością poprzez zemstę, pozostaje na zawsze zamknięty w cierpieniu.
Stan osamotnienia
Samotność jest dominującym motywem w życiu każdego z tych bohaterów. Gustaw, samotnie wędrująca dusza w "Dziadach", to obraz niespełnionej tęsknoty i wiecznego poszukiwania ukojenia. Werter, mimo korespondencji z przyjacielem Wilhelmem, czuje się głęboko wyobcowany i odizolowany od reszty społeczeństwa. Jego listy są nie tylko zapisem emocji, ale także kroniką jego rosnącej samotności. Giaur, obcy w kulturze, w której przyszło mu żyć, nawet w zakonie nie znajduje wspólnoty i zrozumienia.Przyczyny wyobcowania wynikają z różnych źródeł. Gustaw został skazany na samotność jako kara za samobójstwo. Werter czuł się niezrozumiany przez społeczeństwo, jego emocje i pragnienia były zbyt silne, by mogły być w pełni spełnione w realnym świecie. Giaur dodatkowo cierpi z powodu odmienności kulturowej i nieznanej przeszłości, co sprawia, że nigdy nie może w pełni zintegrować się z otoczeniem.
Cytaty ukazujące ich samotność są wymowne. Werter pisze: "Czuję, jak się mną brzydzą, jak mną gardzą, a to jest okropna myśl, że nie mogę być niczemu pożyteczny, że sam sobie jestem ciężarem!" Gustaw w "Dziadach" mówi: "O, ja nieszczęsny! O, ja nieszczęśliwy! Samotny jak pierwszy Prometeusz na skale przykut!" Giaur, pełen goryczy, wspomina: "Zostałem sam, odarty z wszelkiego szczęścia, w nienawiści do siebie i świata."
Tajemnice postaci
Każdy z trójki bohaterów skrywa pewne tajemnice, które pogłębiają ich tragizm. Giaur, z nieznaną przeszłością, przechadza się po klasztorze, gdzie nikt nie zna jego prawdziwej historii i gdzie każdego dnia walczy ze swoimi demonami. Jego milczenie i tajemniczość budzą strach wśród zakonników, a różnice kulturowe dodatkowo podkreślają jego odosobnienie.Gustaw to postać pełna tajemnic, nawet po śmierci. Jego obecność jako ducha, wędrującego po ziemi, jest symbolem klątwy i wiecznej pokuty. Jego wiedza i doświadczenia z zaświatów są ukrywane przed księdzem i innymi postaciami, co dodatkowo potęguje jego tajemniczość.
Werter, choć nie posiada tajemnic w klasycznym sensie, jego tragiczna niechęć do życia i miłość do Lotte pełna jest niespełnionych pragnień i ukrytych głęboko emocji. Jego uczucia są jawne, ale ich intensywność i głębokość czynią z nich tajemnicę dla tych, którzy nie mogą ich zrozumieć.
Dramat miłości
Miłość jest centralnym elementem życia każdego z tych bohaterów. Werter zakochuje się w Locie, która jest dla niego wcieleniem ideału. Niemożność spełnienia tej miłości prowadzi go do nieskończonego cierpienia i ostatecznie do samobójstwa. Jego uczucia są intensywne, pełne pasji i rozpaczy, co doskonale pokazują jego listy do przyjaciela.Gustaw, w monologu z "Dziadów", mówi o swojej miłości do Maryli, którą utracił. Jako duch, wciąż przeżywa te emocje, co wznosi go na poziom duchowy i metafizyczny. Jego duchowa podróż po utracie miłości to niekończący się dramat, który pokazuje, jak miłość i strata mogą wpłynąć na istnienie poza grobem.
Giaur zakochuje się w Leili, której brutalne zamordowanie przez utopienie prowadzi go do aktu zemsty. Miłość ta, pełna namiętności i tragedii, wpływa na jego życie w sposób nieodwracalny. Zemsta, której dokonuje, nie przynosi mu ukojenia, ale tylko pogłębia jego ból.
Dramat śmierci
Werter i Gustaw dokonują samobójstwa, co jest kulminacją ich wewnętrznego dramatyzmu. Werter, przygotowując się do śmierci, pisze ostatni list do Lotte, w którym wyraża swoje ostatnie myśli i emocje. Jego śmierć jest aktem desperacji i ostatecznym wyrazem jego niespełnionej miłości.Gustaw jako widmo nie znajduje ukojenia, jego samobójstwo przekształca go w duchowego wędrowca, skazanego na wieczną tułaczkę. Jego istnienie jako ducha to nieustanna, bolesna kara za jego czyn.
Giaur przechodzi symbolicznie przez śmierć, wybierając życie w zakonie jako formę pokuty. Życie w odosobnieniu jest próbą zapomnienia o przeszłości i ukrycia się przed światem. Jego życie w zakonie to śmierć dla dawnego siebie, ale nie przynosi to prawdziwego ukojenia.
Zakończenie
Postawy Wertera, Gustawa i Giaura, choć wynikają z różnych doświadczeń, są splecione w tragizmie, samotności i niespełnionej miłości. Każdy z nich wyraża głębokie uczucia, które odzwierciedlają ducha romantyzmu. Ich młodzieńcze przeżycia wpływają na całe ich życie, prowadząc ich do dramatycznych zakończeń.Werter, Gustaw i Giaur są kwintesencją bohatera romantycznego – pełni pasji, cierpienia i niespełnionych pragnień. Ich postawy, choć piękne i inspirujące, ukazują, że intensywne uczucia i pragnienia mogą prowadzić do katastrofy. Ich życie to przestroga, że choć romantyczne uczucia są godne podziwu, nie zawsze są odpowiednie do naśladowania w realnym życiu.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.07.2024 o 15:04
O nauczycielu: Nauczyciel - Jan S.
Od 8 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym, kładąc nacisk na zrozumienie tekstu i świadome pisanie. Przygotowuję do matury i egzaminu ósmoklasisty. Na zajęciach panuje przyjazna, zdyscyplinowana atmosfera — pracujemy metodycznie, ale bez zbędnego stresu. Moi uczniowie chwalą konkretne feedbacki i materiały, które pozwalają szybko poprawić błędy.
Doskonałe wypracowanie, które w sposób bardzo przemyślany i wszechstronny analizuje postawy Wertera, Gustawa i Giaura jako symboli epoki romantyzmu.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się