Analiza "Pieśni II" z Ksiąg Pierwszych Jana Kochanowskiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.11.2023 o 17:45

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 20.11.2023 o 19:45

"Pieśń II" z Ksiąg Pierwszych Jana Kochanowskiego to utwór, który składa się z vasto kielech gwonionych, tj. z wierszy o nieregularnych strofach. Ta pieśń jest napisana w formie monologu, a w jej treści możemy dostrzec wiele motywów, takich jak miłość, smutek, rozpacz czy tęsknota. Analiza tego utworu pozwala nam zgłębić jego treść i odkryć wiele ukrytych znaczeń.

Utwór rozpoczyna się od wyznań podmiotu lirycznego, który skarży się na swoje nieszczęście i samotność. Czujemy smutek i melancholię, która doskonale oddaje nastrój wiersza. Bezimienny podmiot liryczny odnosi się do swojego obecnego stanu emocjonalnego, nazywając siebie "smutnem ptakiem wierzchowną". Możemy odnieść wrażenie, że jest to ucieleśnienie samego autora, który przeżywał trudne chwile w życiu.

Następnie widzimy motyw miłości, który pojawia się w utworze. Podmiot liryczny podkreśla swoją tęsknotę za ukochaną osobą, ale jednocześnie czuje się odrzucony. Pragnie być blisko niej, lecz nie jest to możliwe. Staje się więc jednostką samotną, którą ogarnia smutek i rozpacz. To może być odzwierciedlenie osobistej tragedii Jana Kochanowskiego, który narzekał na brak odwzajemnionej miłości swojej żony.

W dalszej części utworu możemy zaobserwować silne skontrastowanie między marzeniami a rzeczywistością. Podmiot liryczny tęskni za szczęśliwymi chwilami w miłości, ale wie, że to tylko iluzja. Uważa, że czasem marzenia są lepsze od rzeczywistości, gdyż w nich może być blisko swojej ukochanej. Ta analiza fragmentu utworu pozwala nam zrozumieć, że podmiot liryczny jest zrozpaczony i nie widzi nadziei na spełnienie swoich pragnień.

W dalszej części utworu obserwujemy, jak podmiot liryczny zamyśla się nad zjawiskiem miłości. Rozważa jej naturę i zastanawia się, dlaczego przynosi jednocześnie ból i radość. Odkrywa, że miłość potrafi być zachwycająca, ale równocześnie rani serce. Ta analiza podkreśla konflikt i sprzeczność, które towarzyszą miłości i które mogą być doświadczeniem przez podmiot liryczny.

Ostatnia część utworu dotyka tematu tęsknoty za bliskością drugiej osoby, która towarzyszy podmiotowi lirycznemu. Wyraża pragnienie przebywania z ukochaną osobą i tęsknotę za jej dotykiem i bliskością. Podmiot liryczny jest świadomy, że ta miłość jest niemożliwa do spełnienia, ale mimo to nie może oderwać się od swoich pragnień. Utwór kończy się wyrazem rozpaczy, w której tonie podmiot liryczny.

Podsumowując, analiza "Pieśni II" z Ksiąg Pierwszych Jana Kochanowskiego pozwala nam odkryć pełne spektrum emocji, jakimi był zakłopotany autor. W utworze możemy dostrzec motywy miłości, smutku, rozpaczy i tęsknoty, które tworzą główną treść tego wiersza. Utwór skłania nas do refleksji nad naturą miłości i jej konsekwencjami dla człowieka."