Dulscy sĄ wŚrÓd nas – zjawisko dulszczyzny dziŚ

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.07.2024 o 16:16

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 9.07.2024 o 16:03

#

Dramat "Moralność pani Dulskiej" autorstwa Gabrieli Zapolskiej z 1906 roku to jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury modernistycznej. Utwór ten skupia się na przedstawieniu fałszywej moralności mieszczaństwa i meandrach hipokryzji, które kryją się za fasadą pozornej przyzwoitości. "Dulszczyzna" – termin, który wywodzi się od nazwiska głównej bohaterki, Anieli Dulskiej – od lat funkcjonuje w polskiej kulturze jako synonim dwulicowego, obłudnego i zakłamanego postępowania.

Celem tego wypracowania jest ukazanie, że problemy przedstawione w dramacie Zapolskiej są wciąż aktualne. Przeanalizujemy współczesne przykłady dulszczyzny w różnych aspektach życia społecznego, co pomoże zrozumieć, jak głęboko wciąż tkwią one w naszej rzeczywistości.

Rozwinięcie

Z pierwszego wrażenia Aniela Dulska wydaje się być chaotyczną i niedbale ubraną kobietą, która krzyczy na wszystkich wokół siebie. Jednak jej prawdziwa twarz ujawnia się dopiero w jej dwulicowych zachowaniach zarówno w domu, jak i na zewnątrz. Dulska kieruje się zasadą: "Na to mamy cztery ściany i sufit, aby brudy swoje prać w domu i aby nikt o tym nie wiedział". Ta krótka, lecz wymowna sentencja staje się kluczem do zrozumienia jej postawy życiowej. Obłuda Anieli Dulskiej jest widoczna w każdej sferze jej życia – nie tylko w jej relacjach z najbliższymi, ale także z sąsiadami i lokatorami.

Dwulicowość w relacjach z innymi

Jednym z najbardziej wyrazistych przykładów obłudy Anieli Dulskiej jest jej zachowanie wobec lokatorki, która próbowała popełnić samobójstwo. Zamiast wykazać ludzkie współczucie, Dulska reaguje z oschłością i wypomina lokatorce skandal, który sprowadziła na jej dom. Wypowiada jej mieszkanie, ponieważ karetka stojąca przed domem mogłaby zepsuć jej reputację w oczach sąsiadów. Jest to ironiczny kontrast do jej reakcji na obecność innej lokatorki – prostytutki, którą toleruje, ponieważ ta płaci czynsz. Dulska tuszuje swoje wyrzuty sumienia regularnym opłacaniem podatków, udając, że jej postępowanie jest moralnie właściwe.

Dwulicowość w rodzinie Dulskich

Życie rodzinne Dulskich również jest pełne hipokryzji. Aniela Dulska toleruje romans swojego syna Zbyszka ze służącą Hanką, dopóki nie zagraża on jej domowemu spokojowi. Jednak kiedy Hanka zachodzi w ciążę, cała sytuacja staje się dla niej skandalem, który koniecznie trzeba zatuszować. Felicjan, mąż Anieli, jest postacią niemalże wyciszoną, pozbawioną własnej woli i podporządkowaną swojej żonie, co tylko wzmacnia wizerunek fałszywej harmonii domowej.

Postawy dzieci Dulskich

Dzieci państwa Dulskich również ilustrują różnorodne postawy wobec otaczającej je rzeczywistości. Zbyszko, syn Anieli, jest buntownikiem, który jednak nie potrafi uwolnić się spod wpływu matki. Jego romans ze służącą można uznać za akt sprzeciwu wobec fałszywej moralności matki, ale brak odwagi do podjęcia konsekwencji swoich działań sprawia, że ostatecznie wraca na rodzinne łono. Hesia, młodsza córka, coraz bardziej przypomina swoją matkę – staje się osobą pełną obłudy i dwulicowości. Najbardziej kontrastującą postacią jest Mela, która wyróżnia się swoją łagodnością i dobrocią. Wydaje się być jedynym członkiem rodziny, który jest w stanie dostrzec prawdziwą naturę swoich bliskich.

Aktualność problemów zawartych w "Moralności pani Dulskiej"

Współczesne społeczeństwo wciąż boryka się z problemami hipokryzji i obłudy. Wystarczy spojrzeć na polityków, którzy przed wyborami obiecują zmiany, a potem zapominają o swoich deklaracjach, kiedy tylko zdobędą władzę. Obłudne zachowanie znanych osób, zwłaszcza celebrytów, staje się codziennym tematem w mediach, które chętnie eksponują ich skandale.

Również w codziennym życiu dulszczyzna jest wyraźnie obecna. Relacje międzyludzkie często opierają się na zewnętrznej sympatii i przyjaźni tylko dla korzyści. Brak wzajemności w pomocy między sąsiadami i rodzinami często wynika z hipokryzji. Rodzice, którzy są bardziej zaabsorbowani swoimi karierami niż relacjami z dziećmi, i dzieci, które zaniedbują relacje rodzinne, są przykładami zakłamania w rodzinach. Dulszczyzna jest również widoczna w sąsiedzkich stosunkach, gdzie pozorna uprzejmość często skrywa prawdziwe uczucia zazdrości i niechęci.

Zakończenie

Powinniśmy dążyć do postępowania zgodnie z własnym sumieniem, niezależnie od presji społecznej, która może nas do tego zniechęcać. Ważne jest, abyśmy mieli odwagę przyznawać się do błędów i uczyć się na nich, eliminując dulszczyznę począwszy od siebie samego. Tylko w ten sposób możemy zmienić nasze społeczeństwo na bardziej autentyczne i uczciwe.

"Dulscy są wśród nas", i to my sami musimy podjąć wysiłek, aby zmienić ten stan.