Odwołując się do treści rozdziału XXX, a także wykorzystując przemyślenia filozoficzne zwarte w Kandydzie, przedstaw interpretacje hasła trzeba uprawiać swój ogródek.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.07.2024 o 16:17

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.07.2024 o 15:53

Epoka Oświecenia, zwana również Wiekiem Świateł, była okresem gwałtownych reform filozoficznych, społecznych i kulturowych, które rozpoczęły się w drugiej połowie XVIII wieku. W czasie tym nastąpiło odrzucenie filozofii barokowej, przesyconej mistycyzmem i dogmatyzmem, na rzecz racjonalizmu i humanizmu. Wielu myślicieli i pisarzy tego okresu skupiało się na pragmatycznym podejściu do życia, szukając odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące sensu istnienia i moralności. Przedstawiciele Oświecenia, tacy jak Voltaire, Jean-Jacques Rousseau i Denis Diderot, wykorzystywali literaturę jako narzędzie do przekazywania praktycznych rad życiowych oraz szerzenia idei wolności, równości i braterstwa.

W powieści "Kandyd" Voltaire'a, tytułowy bohater przechodzi przez szereg tragicznych i groteskowych przygód, które prowadzą go do ważnego wniosku zawartego w zdaniu "Il faut cultiver son jardin" – „trzeba uprawiać swój ogródek”. Celem tego wypracowania jest zbadanie, czy można te słowa odczytywać jako główne przesłanie „Kandyda”. Praca skupi się na analizie trzech wymiarów interpretacyjnych tego hasła: filozoficznej wędrówki, wartości domowych oraz wspólnoty społecznej.

Część I: Filozoficzna wędrówka

Filozofia Johna Locke'a: John Locke, jeden z głównych filozofów Oświecenia, w swojej doktrynie tabula rasa twierdził, że każdy człowiek rodzi się z „czystą kartą”, którą zapełnia doświadczeniami życiowymi. To, co jesteśmy, jest w dużej mierze wynikiem tego, co przeżyliśmy i czego się nauczyliśmy. Kandyd jest doskonałym przykładem człowieka, który wypełnia swoją "czystą kartę" poprzez liczne doświadczenia życiowe i refleksję nad nimi. Każde napotkane nieszczęście, spotkana osoba i zaistniała sytuacja przyczyniają się do jego edukacji i duchowego rozwoju.

Podczas swojej wędrówki Kandyd spotyka różne postacie filozoficzne, takie jak Pangloss, zwolennik naiwnie optymistycznej filozofii Leibniza, oraz Martin, zagorzały pesymista. Przez konfrontację z tymi przeciwstawnymi poglądami, Kandyd rozwija własną, bardziej wyważoną perspektywę na życie. Uczy się, że świat nie jest ani najlepszy z możliwych, jak twierdził Pangloss, ani nieuchronnie zły, jak sugerował Martin, ale raczej skomplikowanym miejscem, w którym człowiek musi nawigować za pomocą praktycznego rozsądku i działania.

Część II: Wartości domowe

Dom jako wartość oświeceniowa: Dom rodzinny w Oświeceniu był postrzegany jako miejsce harmonii, racjonalności i rozwoju wartości moralnych. W powieści, decyzja Kandyda o założeniu domu z Kunegundą jest świadomym wyborem życia zgodnie z wartościami oświeceniowymi. Kandyd wybiera Kunegundę na żonę nie ze względu na jej wygląd, który przeminął, lecz na umiejętności, doświadczenia i lojalność, które wnosi do ich wspólnego życia. Ostatecznie ich związek jest potwierdzeniem, że prawdziwe wartości tkwią nie w powierzchowności, ale w wewnętrznej sile i doświadczeniu.

Część III: Ogródek wspólnoty

Kandyd w społeczeństwie: Po wielu przeżyciach i refleksjach, Kandyd rozwija przekonanie o znaczeniu pracy i współpracy jako kluczowych wartości. Jako jednostka, jest świadomy konieczności współpracy i dzielenia się doświadczeniami i wiedzą z innymi. Pomysł uprawiania własnego ogródka jest metaforą dla konstruktywnego współtworzenia rzeczywistości wokół siebie - zarówno na poziomie jednostkowym, jak i społecznym. Voltaire podkreśla, że jedynie poprzez wspólną pracę i wzajemne wsparcie można osiągnąć stabilność i szczęście.

Podsumowanie

W dzisiejszych czasach przesłanie zawarte w słowach „trzeba uprawiać swój ogródek” pozostaje aktualne. W świecie pełnym niepewności i zmienności, wartość aktywnego uczestnictwa w tworzeniu swojego otoczenia oraz współpraca z innymi są kluczowe dla osiągnięcia harmonii i zadowolenia. „Kandyd” Voltaire’a nadal inspiruje do refleksji nad własnym życiem i postawą wobec rzeczywistości, ucząc, że poprzez wytrwałą pracę i współpracę można znaleźć sens w chaotycznym świecie.

Osobiście, lektura „Kandyda” skłoniła mnie do głębszej refleksji nad tym, jak mogę w praktyce uprawiać "własny ogródek”. Zachęciła mnie do przyjęcia postawy aktywnej uczestniczenia w życiu społecznym oraz do docenienia wartości współpracy i wzajemnej pomocy. Wierzę, że te wartości mogą skutecznie prowadzić do lepszej jakości życia zarówno na poziomie indywidualnym, jak i społecznym. Planuję w przyszłości realizować te zasady, aby przyczynić się do lepszego świata dla siebie i innych.