Zenon Ziembiewicz – refleksja nad postępowaniem bohatera

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.07.2024 o 17:12

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.07.2024 o 16:51

I. Wprowadzenie

Rozwój polskiej literatury okresu międzywojennego nie ograniczał się jednak tylko do poezji. Proza stała się równie ważnym medium przekazu, a wśród najważniejszych twórców tego okresu znajdują się m.in. Witold Gombrowicz, Bruno Schulz oraz Zofia Nałkowska. Każdy z nich wniósł coś unikalnego do literackiego krajobrazu tamtego czasu: Gombrowicz badał granice ludzkiej tożsamości, Schulz wprowadził do literatury elementy surrealistyczne, a Nałkowska zająła się głęboką analizą psychologiczną swoich bohaterów.

Jednym z najbardziej znaczących dzieł Nałkowskiej jest powieść „Granica” z 1935 roku. Książka ta stała się jednym z klasyków polskiej literatury, będąc głęboką analizą moralności, etyki, a także przemian społecznych i politycznych. Centralną postacią „Granicy” jest Zenon Ziembiewicz, czyli człowiek, którego życie i sposób postępowania skłaniają do rozważań nad naturą ludzką, odpowiedzialnością oraz moralnością. Główne pytania, które pojawiają się przy analizie jego postaci to: W czym, i czy, zawinił Zenon? Czy możemy jednoznacznie ocenić jego postępowanie?

II. Analiza postaci Zenona Ziembiewicza

Wakacyjne pobyty Zenona w rodzinnym majątku Boleborzy stają się kluczowym momentem w jego życiu. To tutaj poznaje Justynę Bogutównę, młodą dziewczynę z biednej rodziny. Znajomość ta rozwija się w intymny związek, który jednak nie ma przyszłości. Po powrocie do Polski, Zenon nawiązuje relację z Elżbietą Biecką, co prowadzi do poważnych komplikacji w jego życiu osobistym.

Relacja Zenona z Justyną naznaczona jest głębokimi emocjonalnymi i moralnymi dylematami. Pojawienie się Elżbiety stawia go w trudnej sytuacji, zmuszając do wyborów, które mają dalekosiężne konsekwencje. Justyna, po usunięciu ciąży, którą zasugerował Zenon, przeżywa głęboką traumę emocjonalną i zdrowotną. Jego niewierność wobec Elżbiety oraz nieszczerość wobec obu kobiet pogłębiają tylko jego moralne zagubienie.

Zenon, mimo swoich działań, chce pomóc Justynie po stracie matki. Jego kontakty z nią są także wynikiem jej inicjatywy, co dodaje skomplikowania do całej sytuacji. Stara się również działać na rzecz społeczności – remontuje koszary dla bezdomnych, buduje domy dla robotników i tworzy miejsca spotkań dla dzieci.

III. Moralna ocena Zenona

Jednak są także pozytywne aspekty jego postępowania. Zenon ma wyraźną chęć pomocy Justynie po stracie matki. Nawiązanie kontaktu z nią jest również w dużym stopniu wynikiem jej inicjatywy, a on sam stara się wspierać społeczność, w której żyje, podejmując działania, takie jak remontowanie koszar dla bezdomnych i budowa mieszkań dla robotników. Jego działania na rzecz tworzenia miejsc spotkań dla dzieci i młodzieży pokazują, że Zenon ma pewne społecznie pozytywne intencje.

Jednak największe kontrowersje budzi jego działalność polityczna, a zwłaszcza strzelanie do robotników. Odpowiedzialność Zenona za te wydarzenia jest kwestią sporną – z jednej strony podejmowane decyzje są wynikiem nacisku ze strony partii, z drugiej jednak, Zenon jako członek ekipy rządzącej ponosi moralną odpowiedzialność za skutki swoich działań. Fragmenty powieści dotyczące tych wydarzeń stawiają Zenona w negatywnym świetle, ale jednocześnie pokazują, jak skomplikowane były okoliczności, w których musiał podejmować decyzje.

IV. Podsumowanie

Oceniając Zenona, musimy uwzględnić wpływ otoczenia i liczne czynniki zewnętrzne, które determinowały jego postępowanie. Autorka celowo pozostawia pewne fragmenty narracji niedopowiedziane, co sprawia, że jego postać staje się jeszcze bardziej niejednoznaczna. To, czy Zenon był człowiekiem złym, czy dobrym, zależy od perspektywy, z której na niego patrzymy. Jego czyny, choć często wydają się negatywne, są motywowane różnymi, często zrozumiałymi powodami.

Zenon Ziembiewicz uosabia trudność jednoznacznej oceny ludzkich decyzji i postępowania. Jego życie staje się przestrogą przed zbyt łatwymi i spłaszczonymi wnioskami o moralności i odpowiedzialności.

V. Zakończenie

Pytania, które „Granica” pozostawia bez odpowiedzi, wciąż skłaniają współczesnych czytelników do myślenia i dyskusji. To właśnie ten rodzaj literatury, który nie daje łatwych odpowiedzi, a zamiast tego prowokuje do zastanowienia i dialogu, ma największe znaczenie dla naszego rozumienia świata.

W literackim i moralnym kontekście „Granica” pozostaje dziełem o niezwykłej głębi, którego problematyka moralna i etyczna jest aktualna do dzisiaj. Zenon Ziembiewicz to postać otwarta na różnorodne interpretacje, a jego losy uczą nas o złożoności ludzkiej natury i skomplikowanych wyborach życiowych, z którymi każdy z nas może się zetknąć.