Prezentacja maturalna. „Kobieto puchu marny! Ty wietrzna istoto!” - Portrety kobiet w literaturze.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.07.2024 o 8:07
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 29.07.2024 o 7:42
Streszczenie:
Praca analizuje różnorodność portretów kobiet w literaturze, od postaci silnych i niezależnych po poświęcające się i kokieteryjne, od mitów po współczesność. Bibliografia zawiera kluczowe dzieła. ✍️?
"„Kobieto puchu marny! Ty wietrzna istoto!” – te słowa napisane przez Adama Mickiewicza w „Tyndale” stanowią jedne z najsłynniejszych cytatów w polskiej literaturze. Wyrażenie to, choć z jednej strony wydaje się oddawać męski spojrzenie na kobiecą zmienność i delikatność, z drugiej strony niesie ze sobą pewne uproszczenie i stereotypizowanie kobiecych postaci. Przez wieki literatura przedstawiała kobiety na różne sposoby – od delikatnych, niemal eterycznych istot, po silne, zdeterminowane i niezależne jednostki. W kontekście maturalnym, zrozumienie tych różnorodnych portretów jest kluczowe, aby właściwie analizować i interpretować teksty literackie.
Teza
Literatura przedstawia kobiety w sposób zróżnicowany i nie sposób przypisać im jednego, spójnego zestawu cech. Kobieta w literaturze często bywa przedstawiana jako dopełnienie mężczyzny, ale także jako odrębna i autonomiczna postać, która swoją rolą i działaniami potrafi wpłynąć na bieg wydarzeń literackich. Przez analizę różnych postaci kobiecych w dziełach literackich, możemy zobaczyć szeroki wachlarz ról i różnorodność portretowania kobiecej natury.Zapowiedź struktury
W poniższej pracy zostaną omówione różne typy kobiecych postaci oraz modusy przedstawienia kobiet w literaturze na przestrzeni wieków. Przyjrzymy się zarówno postaciom nowoczesnym i współczesnym, jak i tym wyjętym z mitologii, Biblii oraz klasyki literatury.Część główna
Kobieta nowoczesna i współczesna
Pierwszym przykładem kobiecej postaci w literaturze współczesnej jest Bridget Jones, bohaterka powieści Helen Fielding „Dziennik Bridget Jones”. Bridget jest przedstawicielką niezależnych kobiet współczesnych, które mimo wielu kompleksów starają się spełniać w różnych rolach społecznych. Bridget pragnie założyć rodzinę, ale jednocześnie zmaga się z przysłowiowymi zmaganiami singielki w wielkim mieście. Jej matka, z kolei, jest postacią kontrastującą – wyswobodzona, niezależna, podejmująca kontrowersyjną decyzję opuszczenia męża.Kobieta miłosierna i poświęcająca się dla innych
W powieści „Początek” Andrzeja Szczypiorskiego poznajemy siostrę Weronikę, której postać pokazuje kobiecą poświęcenie i miłosierdzie. Z początkowo religijnej, pracowitej kobiety przeistacza się w osobę, która niesie pomoc innym niezależnie od okoliczności. To portret kobiety, która w obliczu wojny odkrywa w sobie moralną siłę i oddaje się humanitarnym działaniom.Kobieta silna i zdeterminowana
Antygona z tragedii Sofoklesa stanowi archetyp kobiety silnej i zdeterminowanej, która pozostaje wierna swoim zasadom mimo grożących jej konsekwencji. Antygona decyduje się na pochowanie swojego brata wbrew zakazowi króla Kreona, poświęcając swoje życie dla wyższych wartości religijnych i etycznych. Jej postać symbolizuje odwagę i nieustępliwość w dążeniu do sprawiedliwości.Macierzyństwo jako fundamentalna rola kobiety
Jednym z najbardziej znanych symboli matki w literaturze jest Maria, matka Jezusa z Nowego Testamentu. Maria jest archetypem matki doskonałej, pełnej miłości, ale również cierpienia. Jej relacja z Jezusem ukazuje nie tylko bezwarunkową matczyną troskę, ale także ból związany z jego męką i śmiercią.Żona wierna i wierna mężowi
Penelopa z „Odysei” Homera to przykład wiernej żony. W czasie trwającej latami nieobecności Odyseusza, Penelopa pozostaje wobec niego lojalna i sprytna, odrzucając starania licznych zalotników. W mitologii, z kolei, widzimy Dejanirę – żonę Heraklesa, której zazdrość prowadzi do tragicznych skutków. Kontynuując temat wierności, „Moralność pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej przedstawia Anielę Dulską jako satyrę na hipokrytyczną moralność mieszczańską, uporczywie trwającą przy mężu, mimo rażącej rzeczywistości.Kochanki i ich rola w literaturze
Izolda z „Dziejów Tristana i Izoldy” to przykład kochanki kierującej się uczuciami i magią. Ich miłość jest nie tylko namiętna, ale też tragiczna, pokazując siłę emocji nad racjonalnością. W „Dziadach część IV” Mickiewicza, Maryla jest postacią, która odrzuca miłość dla bogactwa, co prowadzi jej adoratora na skraj samobójstwa.Kobieta fatalna/władcza
Ewa z Biblii to postać, której ciekawość i chęć wywyższenia prowadzi do wygnania z raju. W literaturze angielskiej, Lady Makbet z dramatu Szekspira jest symbolem kobiecego okrucieństwa i ambicji, namawiając męża do popełnienia morderstwa dla zdobycia władzy. Balladyna z dramatu Słowackiego prezentuje kobietę opętaną żądzą władzy, która nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć swoje cele.Kobieta kokieteryjna i płytka
Izabela Łęcka z „Lalki” Bolesława Prusa to kokietka epoki pozytywizmu, która kieruje swoim życiem materialnymi potrzebami. Z kolei w „Przedwiośniu” Stefana Żeromskiego, Karolina i Wanda są przedstawione jako ofiary mężczyzny, zakochane w nieodpowiedzialnym głównym bohaterze.Relacje między płciami
„Pamiętniki Adama i Ewy” Marka Twaina ukazują dualistyczne spojrzenie na wady i zalety obu płci oraz ewolucję wzajemnego zrozumienia i akceptacji między Adamem a Ewą.Zakończenie
Podsumowując, literatura ukazuje kobietę w sposób niezwykle zróżnicowany, co odzwierciedla różne epoki, kultury i indywidualne przeżycia autorów. Przykłady przedstawionych powyżej utworów literackich pokazują bogactwo kobiecych portretów – od silnych, niezależnych jednostek, po delikatne i poświęcające się postacie.Różnorodność tych opisów niemożliwa jest do zamknięcia w jednej, spójnej formie, co paradoksalnie potwierdza słowa Mickiewicza, że kobieta jest bytem pełnym sprzeczności i nieustającej zmienności. Na zakończenie można przytoczyć słowa z piosenki Edyty Górniak: „Jestem kobietą, której niesłychane uczucia, system wartości, skarby we wnętrzu schowane”, które oddają złożoność, jaką kobiety w literaturze prezentują.
Bibliografia
1. Bibliografia podmiotowa: - Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu (Biblia Tysiąclecia). - Mitologia (Jan Parandowski). - „Antygona” Sofoklesa. - „Odyseja” Homera. - „Makbet” Williama Szekspira. - „Niestatek” Jana Andrzeja Morsztyna. - Twórczość Adama Mickiewicza („To lubię”, „Dziady” część IV). - „Balladyna” Juliusza Słowackiego. - „Lalka” Bolesława Prusa. - „Moralność pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej. - „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego. - „Początek” Andrzeja Szczypiorskiego. - „Dziennik Bridget Jones” Helen Fielding. - „Pamiętniki Adama i Ewy” Marka Twaina.2. Bibliografia przedmiotowa: - Leszek Kamiński, Elżbieta Ptaszycka-Sadowska „Leksykon postaci literackich”. - „Do Itaki 1” (Społeczny Instytut Wydawniczy Znak). - Tekst piosenki „Jestem kobietą” Jacka Cygana (Edyta Górniak).
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.07.2024 o 8:07
O nauczycielu: Nauczyciel - Agata K.
Od 9 lat pracuję w liceum ogólnokształcącym i wspieram uczniów w budowaniu pewności w pisaniu. Wspieram w przygotowaniu do ważnych egzaminów, rozwijając myślenie krytyczne oraz umiejętność jasnego formułowania tez. Na lekcjach dbam o życzliwą atmosferę i konkretne wskazówki, dzięki którym praca z tekstem staje się praktycznym narzędziem, a nie tylko zbiorem reguł. Moi uczniowie doceniają spokojne tempo pracy, uporządkowane notatki i strategie, które przekładają się na lepsze wyniki.
Wypracowanie jest bardzo kompleksowe i dogłębnie analizuje różnorodne portrety kobiet w literaturze.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się