Wierność sobie i jej znaczenie w życiu człowieka. Analiza literacka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.08.2024 o 11:13

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.07.2024 o 0:04

Wierność sobie to temat, który od dawna inspiruje literaturę i sztukę. Czym jest wierność sobie? To niezachwiana lojalność wobec własnych przekonań, wartości i idei, niezależnie od nacisków zewnętrznych. Wierność sobie to również umiejętność podejmowania wyborów zgodnie z własnym sumieniem i poczuciem moralności, nawet gdy wiążą się one z trudnościami czy poczuciem odosobnienia. W pracy tej odwołam się do kilku dzieł literackich, wskazując, jak ich bohaterowie ukazują znaczenie wierności sobie w życiu człowieka.

Pierwszym utworem, na którym się skoncentruję, będzie „Lalka” Bolesława Prusa. Jest to powieść, która obrazuje społeczeństwo polskie w drugiej połowie XIX wieku, a jej głównym bohaterem jest Stanisław Wokulski. Wokulski jest człowiekiem pełnym ambicji, marzeń i wewnętrznych konfliktów, co czyni go idealnym przykładem osoby zmagającej się z kwestią wierności sobie.

Wokulski, początkowo pochłonięty karierą i dążeniem do bogactwa, zakochuje się bez pamięci w Izabeli Łęckiej. Miłość do Izabeli staje się dla niego motorem do działania, lecz równocześnie zaczyna go wyniszczać wewnętrznie. Wokulski często staje przed dylematem, czy pozostać wiernym swoim uczuciom i próbować zdobyć serce Izabeli, czy też skupić się na bardziej realistycznych celach zawodowych i naukowych. Jego upór i lojalność wobec własnych uczuć ostatecznie prowadzą go do tragicznych konsekwencji. W drodze po marzenia zaniedbuje siebie, swoje potrzeby i ambicje. Na końcu powieści Wokulski zdaje sobie sprawę, że jego wierność wobec idealizowanego obrazu miłości była jedynie ułudą, a prawdziwa wierność powinna dotyczyć jego prawdziwych wartości i marzeń. Jego wewnętrzna przemiana uczy nas, że wierność sobie nie zawsze jest zgodna z tym, czego pragniemy, lecz przede wszystkim z tym, kim naprawdę jesteśmy.

Drugim utworem, do którego się odwołam, jest wiersz Zbigniewa Herberta „Przesłanie Pana Cogito”. Herbert nawołuje w nim do postawy niezłomności i wierności sobie, nawet w obliczu trudności i przeciwności losu. Poeta używa postaci Pana Cogito jako reprezentanta każdego z nas, symbolizującego człowieka myślącego i analizującego rzeczywistość. Przesłanie wiersza jest proste, ale głębokie: „Bądź odważny, gdy rozum zawodzi, bądź odważny, w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy”.

Herbert podkreśla, że wierność sobie wymaga odwagi, nie tylko w działaniu, ale również w myśleniu. Pan Cogito staje się wzorem do naśladowania, ponieważ nie boi się przeciwstawić normom społecznym i stereotypom, nie ugina się przed naciskami zewnętrznymi. Wierność sobie oznacza tutaj również zdolność do krytycznego myślenia i nieulegania presji. To postawa, która wymaga bycia wiernym prawdzie, szacunku dla własnych przekonań i wartości, nawet jeśli oznacza to bycie odrzuconym przez społeczeństwo.

Przykładem z kontekstów historycznych i filozoficznych, który może dobrze ilustrować ten temat, jest postać Sokratesa. Grecki filozof został skazany na śmierć za swoje przekonania i nauki, które rzekomo demoralizowały młodzież ateńską. Sokrates mógł uniknąć wyroku, uciekając z Aten, jednak zdecydował się pozostać wiernym swoim przekonaniom i poddać się wyrokowi. W rozmowie z uczniami, tuż przed wymierzeniem kary, tłumaczył, że ucieczka byłaby sprzeniewierzeniem się jego wartościom. Sokrates wierzył, że życie w zgodzie z własnym sumieniem i wartościami jest ważniejsze od samego przetrwania.

Wnioskując, wierność sobie to fundamentalna wartość, która pozwala człowiekowi zachować integralność i autentyczność. Jest to postawa, która wymaga odwagi, niezłomności i wewnętrznej siły. Zarówno w „Lalce” Bolesława Prusa, w „Przesłaniu Pana Cogito” Zbigniewa Herberta, jak i w postaci Sokratesa widzimy, jak istotne jest pozostawanie wiernym własnym przekonaniom i wartościom, niezależnie od okoliczności. Taka wierność może prowadzić do trudnych wyborów, ale pozwala na zachowanie własnej tożsamości i wewnętrznego spokoju.