Jakie analogie dostrzegamy w postaci kordiana i saddama husajna

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.08.2024 o 22:04

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.08.2024 o 21:15

"Jakie analogie dostrzegamy w postaci Kordiana i Saddama Husajna"

I. Wstęp

Analizowanie związków pomiędzy postacią fikcyjną a rzeczywistą może wydawać się na pierwszy rzut oka nieco dziwaczne. W tym przypadku postaram się porównać Kordiana, bohatera dramatu Juliusza Słowackiego, z Saddamem Husajnem, rzeczywistą postacią, która odgrywała kluczową rolę w historii współczesnego Iraku. Obie postaci, mimo że należą do zupełnie różnych światów - literackiego i historycznego, a także różnych epok - XIX i XX/XXI wieku, posiadają pewne cechy i przechodzą przez doświadczenia, które można ze sobą zestawić.

2. Twierdzenia otwierające dyskusję

Kordian i Saddam Husajn to postaci, które na pierwszy rzut oka zdają się nie mieć wiele wspólnego. Kordian jest młodym polskim idealistą, romantykiem, którego pragnienie wyzwolenia ojczyzny prowadzi do rozważań o zamordowaniu cara. Saddam Husajn, polityk z potężnymi ambicjami, za sprawą brutalnych metod osiąga szczyty władzy w Iraku. Mimo pozornych różnic, kiedy spojrzymy głębiej na ich motywacje, sposób myślenia oraz skutki ich działań, możemy zauważyć zaskakujące podobieństwa.

3. Zapowiedź argumentów

W niniejszej pracy przeanalizuję analogie pomiędzy Kordianem i Saddamem Husajnem w trzech aspektach: ich ideałów i dążeń, psychiki i zmian moralnych oraz konsekwencji ich działań. Omówienie tych punktów pozwoli na ukazanie wspólnych elementów, które łączą te postaci mimo dzielących ich różnic.

II. Porównanie Analogii

- Kordian: - Kordian, jako postać typowo romantyczna, wierzy w wyzwolenie narodu spod jarzma carskiego despotyzmu. Jest symbolicznie przedstawiony jako młody idealista, który pragnie urzeczywistnić swoje szlachetne marzenia i poświęcić się dla ojczyzny. To patriotyczne powołanie jest podstawą jego życia, co ukazuje głęboko zakorzenione wartości romantyczne i patriotyczne. - Słowacki przestawia Kordiana jako osobę pełną wątpliwości, ale dążącą do przełamania własnych słabości i realizacji wyznaczonych celów. Moment, w którym Kordian rozważa zamordowanie cara, jest nie tylko wyrazem jego desperacji, ale także silnej determinacji w walce o wolność i sprawiedliwość.

- Saddam Husajn: - Saddam Husajn, mimo że historia oceniła go surowo za jego brutalne rządy, zaczynał swoją polityczną karierę jako działacz partii Baas, której celem było wprowadzenie socjalnych reform oraz poprawa warunków życia w Iraku. Jako młody człowiek o wysokich ambicjach politycznych, korzystał z retoryki mającej na celu jednoczenie narodu i przekształcanie go w nowoczesne państwo. - Jego wczesna działalność polityczna była obrazem idealizmu, aspirtającego do stworzenia lepszej, sprawiedliwszej rzeczywistości. W tym sensie, podobnie jak Kordian, Husajn miał początkowo pewne wizje i dążenia, które były kierowane dobrem ogółu.

2. Zmiany psychiczne i moralne

- Kordian: - Kordian przechodzi przez wewnętrzne rozważania nad sensem mordu i etycznymi konsekwencjami takiego czynu. Jego psychika jest pełna skrajnych emocji – od desperacji przez nadzieję po strach. Walka z samym sobą, wewnętrzne konflikty i moralne skrupuły towarzyszą mu przez cały czas, co czyni go postacią głęboko ludzką i złożoną. - Jego wahania ukazują walkę między młodzieńczym idealizmem a rzeczywistością polityczną, w której moralne konsekwencje stawiają pod znakiem zapytania słuszność jego dążeń.

- SAddam Husajn: - W przypadku Saddama Husajna obserwujemy stopniowy zanik moralnych skrupułów i narastającą brutalność. Jego kariera polityczna i działalność na czele reżimu są naznaczone przemocą i bezwzględnością. Reżim Husajna jest synonimem terroru, co w efekcie prowadzi do całkowitej dehumanizacji jego osoby. - Władza, jaką zdobywał i utrzymywał przez lata, była okupiona lękiem, cierpieniem i śmiercią tysięcy ludzi, co może być postrzegane jako całkowita utrata wartości etycznych i moralnych.

3. Konsekwencje działań i ich realizacja

- Kordian: - Planowanie zamachu na cara to moment kluczowy w życiu Kordian, ale ostatecznie nie decyduje się on na zamordowanie. Wahanie się w ostatniej chwili i ocalić, w jakimś sensie, własne człowieczeństwo. Rezygnacja z realizacji zamach wpływa na jego dalsze rozważania i życiowe decyzje. - Jego czynem nie jest akt brutalności, ale raczej moment refleksji nad moralnymi konsekwencjami, co pozwala mu uniknąć całkowitego zesztywnienia wewnętrznego człowieczeństwa.

- Saddam Husajn: - Saddam Husajn nie miał takich wątpliwości. Realizacja zamachu na przeciwników politycznych i dalsze brutalne działania były jego stałym modus operandi. Każda oznaka oporu była brutalnie tłumiona, a rządy terroru były codziennością. - Termin "nekrofilizm" używany przez Ericha Fromma w kontekście psychopatycznych cech u tyranów doskonale pasuje do postaci Saddama Husajna, który nie cofając się przed zabójstwem, wykazywał zamiłowanie do przemocy i władzy zdobywanej przez przemoc.

III. Wnioski i Refleksje

- Erich Fromm w swoich pracach zwraca uwagę na psychologiczne tło, które prowadzi do mordu. W przypadku zarówno Kordiana, jak i Saddama Husajna, ich rola jako zabójców może być analizowana przez pryzmat psychologicznych motywacji. - Chociaż Kordian ostatecznie nie popełnił morderstwa, jego wewnętrzne rozterki i hipotetyczna metamorfoza jeśli by to uczynił, mogłyby przypominać psychiczny upadek Saddama Husajna.

2. Porównania ostateczne

- Motywacja Kordiana, idealistyczna i patriotyczna, stoi w kontrze do ostatecznej demoralizacji Saddama Husajna, który zaczynając jako idealista przekształcił się w brutalnego despotę. - Różnice w punktach kulminacyjnych życia obu postaci ukazują, jak blisko idealistyczne cele mogą prowadzić do destrukcji, jeśli poddają się brutalnym metodom ich realizacji.

3. Podsumowanie rozważań

- Przeprowadzone porównanie Kordiana i Saddama Husajna ukazuje, że, pomimo różnych ścieżek, obie postaci mają pewne wspólne cechy – zwłaszcza jeśli chodzi o wewnętrzne motywacje i potencjalne konsekwencje ich działań. - Kordian, dzięki swojemu odrzuceniu aktów morderstwa, zachował swoje człowieczeństwo, podczas gdy Saddam Husajn w miarę trwania swoich rządów ulegał coraz większej demoralizacji.

IV. Zakończenie

- Każde morderstwo prowadzi do moralnej degeneracji, jednak punkt początkowy motywacji różni Kordiana od Saddama Husajna. Kordian nie poddał się chęci popełnienia mordu, co pozwoliło mu zachować swój moralny kompas, czego nie można powiedzieć o Saddamie Husajnie.

2. Uniwersalne przesłanie

- Moralne wątpliwości i refleksje nad konsekwencjami działań są kluczowymi aspektami, które pozwalają uniknąć zejścia na ścieżkę moralnej degrengolady.

3. Otwarta refleksja

- Warto zastanowić się nad wartościami, które powinniśmy pielęgnować, aby unikać przemocy i tyranii. Społeczna odpowiedzialność, moralne refleksje i zdolność do krytycznego myślenia mogą być kluczowymi elementami w budowaniu lepszej przyszłości.

---

Bibliografia