Sprawa polska na Konferencji Wielkiej Trójki.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.08.2024 o 13:24

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 12.08.2024 o 22:47

Podczas II wojny światowej losy Polski były jednym z kluczowych tematów omawianych na konferencjach wielkiej trójki, czyli przywódców trzech największych mocarstw alianckich: Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Związku Radzieckiego. Trzy najważniejsze konferencje, na których omawiano sprawy polskie, to konferencja w Teheranie (1943), Jałcie (1945) oraz w Poczdamie (1945). Każda z tych konferencji miała ogromny wpływ na sytuację Polski zarówno w czasie wojny, jak i po jej zakończeniu.

Konferencja w Teheranie, która odbyła się w dniach 28 listopada - 1 grudnia 1943 roku, była pierwszym spotkaniem trzech przywódców: Franklina D. Roosevelta, Winstona Churchilla oraz Józefa Stalina. Sprawa polska była jednym z kluczowych tematów, a głównym punktem spornym była kwestia granic po wojnie. Związek Radziecki, który był wówczas sojusznikiem aliantów w walce z Niemcami, domagał się uznania granicy ustalonej na mocy paktu Ribbentrop-Mołotow z 1939 roku. Chodziło o linię Curzona, która oddawała znaczną część wschodnich terytoriów Polski w ręce Związku Radzieckiego.

Churchill i Roosevelt, chociaż niechętnie, ostatecznie zgodzili się na stanowisko Stalina, widząc w nim kluczowego sojusznika w walce z III Rzeszą. Jednak zgoda ta była warunkowana rekompensatą dla Polski w postaci terenów na zachodzie – kosztem Niemiec. Decyzja ta była trudna dla Brytyjczyków, ponieważ Wielka Brytania była związana sojuszem z polskim rządem na uchodźstwie, którego członkowie nie akceptowali tych ustaleń.

Kolejna ważna konferencja miała miejsce w Jałcie, na Krymie, w dniach 4-11 lutego 1945 roku. Spotkanie to odbyło się z udziałem tych samych przywódców co wcześniej. W Jałcie ponownie podjęto kwestię granic Polski, tym razem jednak z większym naciskiem na przyszłość polityczną kraju. Podjęto decyzję o przesunięciu granicy Polski na zachód, co oznaczało utratę Kresów Wschodnich na rzecz Związku Radzieckiego, jednak Polska miała otrzymać w zamian ziemie zachodnie i północne, w tym część Prus Wschodnich i Dolny Śląsk.

Ponadto, postanowiono o ustanowieniu „Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej”, który miał być kompromisem między komunistami, popieranymi przez ZSRR, a przedstawicielami polskiego rządu na uchodźstwie, popieranymi przez Wielką Brytanię i Stany Zjednoczone. Rząd ten miał być odpowiedzialny za przeprowadzenie wolnych wyborów w Polsce, co miało zagwarantować demokratyczną przyszłość kraju. Niestety, w praktyce dominacja komunistów, wspieranych przez Armię Czerwoną, sprawiła, że wybory te były dalekie od uczciwości.

Ostatnia z najważniejszych konferencji wielkiej trójki odbyła się w Poczdamie, w dniach 17 lipca - 2 sierpnia 1945 roku. W konferencji tej uczestniczyli nowi liderzy Aliantów: Harry S. Truman, nowy prezydent Stanów Zjednoczonych, Clement Attlee, nowy premier Wielkiej Brytanii, oraz Józef Stalin. W Poczdamie kontynuowano ustalenia dotyczące powojennych losów Europy, w tym Polski. Potwierdzono wcześniej uzgodnione granice i zdecydowano o przesiedleniu ludności niemieckiej z terenów, które miały przypaść Polsce.

Ustalenia te miały katastrofalne skutki dla Polski. Stracona Kresy Wschodnie, które były integralną częścią państwa polskiego od wieków, na rzecz Związku Radzieckiego. Choć Polska zyskała nowe terytoria na zachodzie, w tym dostęp do Bałtyku i port w Szczecinie, były to ziemie zdewastowane wojną i wymagające ogromnych nakładów na odbudowę. Co więcej, Polska znalazła się w strefie wpływów Związku Radzieckiego, co oznaczało narzucenie systemu komunistycznego i wieloletnią zależność od Moskwy. Pomimo przeprowadzenia wyborów w 1947 roku, były one zmanipulowane przez komunistów, a Polska stała się de facto państwem satelickim ZSRR.

Podsumowując, konferencje wielkiej trójki miały ogromny wpływ na losy Polski po II wojnie światowej. Decyzje podjęte w Teheranie, Jałcie i Poczdamie doprowadziły do znaczących zmian terytorialnych i politycznych, które zaważyły na losach kraju na długie lata. Polskie nadzieje na pełną suwerenność i niepodległość zostały zniweczone przez kompromisy mocarstw oraz dominację Związku Radzieckiego w tej części Europy.