W dziełach literackich stawiane są wciąż na nowo te same pytania. Zastanów się nad tym twierdzeniem, opierając się przy tym o znane ci teksty literackie.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.08.2024 o 19:45

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 20.08.2024 o 18:48

I. Wstęp

2. Teza Te same fundamentalne pytania przewijają się przez dzieła literackie różnych epok, udzielane na nie odpowiedzi zmieniają się w zależności od kontekstu historycznego, kulturowego i indywidualnych przekonań autorów.

II. Rozwinięcie

2. Biblia jako źródło odpowiedzi

Księga Rodzaju W Księdze Rodzaju, pierwszej księdze Biblii, stawiane są fundamentalne pytania o początek istnienia człowieka i świata. Opis stworzenia świata przez Boga przedstawia Boga jako wszechmocnego stwórcę. W Księdze Rodzaju czytamy historię Adama i Ewy, która pokazuje człowieka jako istotę ciekawą, ale jednocześnie skłonną do grzechu. Upadek człowieka i jego konsekwencje przedstawiają nie tylko pytania o naturę człowieka, ale również odpowiedzi dotyczące jego słabości i konieczności moralnego wyboru.

Moralność i życie po śmierci Biblia wielokrotnie wraca do pytań o moralność i życie po śmierci. Przez cały czas trwania Biblii, od Księgi Rodzaju po Apokalipsę, pytania te są badane i analizowane, dostarczając różnorodnych odpowiedzi w zależności od kontekstu i czasów, w których były pisane.

3. Mitologia grecka

Chaos jako początek Mitologia grecka również zwraca uwagę na pytania początków istnienia. Zaczyna się od chaosu, z którego wyłania się pierwsza para bogów – Uranos i Gaja. Z ich krwi rodzą się Erynie, co pokazuje przemoc i skomplikowane relacje w pierwotnym wszechświecie. Pytania o początki świata nabierają tutaj bardziej metaforycznego i wielowarstwowego charakteru.

Powstanie człowieka Prometeusz, który tworzy człowieka z gliny, dodaje do tych pytań elementy poświęcenia i ofiary. Mit o czterech wiekach ludzkości – od złotego wieku do obecnej ery – eksploruje ewolucję ludzkiej natury i moralności, rzucając światło na to, jak dawni Grecy pojmowali rozwój świata i ludzkości.

4. Literatura filozoficzna i moralistyczna

„Świat Zofii” Josteina Gaardnera „Świat Zofii” przez pryzmat filozofii przedstawia poszukiwanie odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące ludzkiej egzystencji. Główna bohaterka, Zofia, w czasie podróży filozoficznej stara się zrozumieć, kim jest i jaki jest sens jej życia. Gaarder porusza kwestie epistemologii, ontologii i etyki, prowadząc czytelnika przez labirynt przemyśleń różnych filozofów od starożytności po współczesność.

5. Pytania o szczęście

Święty Franciszek z Asyżu Święty Franciszek z Asyżu w swojej teologii i praktyce życia codziennego zastanawiał się nad istotą szczęścia, które dla niego było harmonijnym współistnieniem z boskim stworzeniem. Franciszek ukazuje szczęście jako osiągane przez życie w zgodzie z naturą i rezygnując z materialnych dóbr. Jego przykład inspiruje do przemyśleń nad tym, czy prawdziwe szczęście można znaleźć w prostocie życia i miłości do bliźniego.

„Alchemik” Paulo Coelho Paulo Coelho w „Alchemiku” przedstawia różnorodne podejścia do szczęścia, które przejawiają się w życiu różnych bohaterów. Santiago, główny bohater, wyrusza w podróż, poszukując swojego osobistego skarbu, co staje się metaforą poszukiwań szczęścia. Podczas swej drogi spotyka osoby reprezentujące różnorodne filozofie życia, od sprzedawcy kryształów po Anglika, każda z postaci przedstawia odmienną wizję szczęścia, pokazując jak różnorodne mogą być odpowiedzi na to fundamentalne pytanie.

6. Problem miłości

„Dzieje Tristana i Izoldy” „Dzieje Tristana i Izoldy” to jeden z najbardziej znanych romansów średniowiecznych, który porusza problem miłości obdarzonej i nieodwzajemnionej. Napoje miłosne, które spożywają główni bohaterowie, symbolizują nie tylko miłość, ale również fatalizm i nieuchronność uczuć, które kierują ich losami. Tragiczna miłość, która napędza działania i decyzje bohaterów, ukazuje, jak silnym i destrukcyjnym uczuciem może być miłość.

„Giaur” George’a Byrona „Giaur” George'a Byrona również eksploruje problem miłości, która staje się jedynym sensem życia głównego bohatera. Zdrada i zemsta prowadzą bohatera do cierpienia i wewnętrznej pustki, pokazując, że miłość może być nie tylko źródłem szczęścia, ale również destrukcji.

7. Przemijalność i nietrwałość rzeczy

„Księga Koheleta” „Księga Koheleta” przedstawia refleksje nad marnością życia i jego przemijalnością. Autor pyta: „Co za pożytek ma człowiek z całej swej pracy, którą się trudzi pod słońcem?”, co pokazuje, że pytania o sens i trwałość ludzkich wysiłków są wieczne i niezmienne. Kohelet podkreśla, że wszystko jest marnością i ułudą, co skłania do przemyśleń nad istotą i celem naszego życia.

„Krótkość żywota” Daniela Naborowskiego Daniel Naborowski w „Krótkości żywota” wyraża refleksje nad efemerycznością życia ludzkiego. Porównując życie do cienia czy chwilowego błysku, podkreśla ulotność i kruchość istnienia, co jest uniwersalnym pytaniem poruszanym przez literaturę na przestrzeni wieków.

„Muzeum” Wisławy Szymborskiej Wisława Szymborska w wierszu „Muzeum” opisuje relację między trwałością materialnych osiągnięć człowieka a jego przemijalnością. Poetka zwraca uwagę na to, że choć dzieła jakie tworzymy mogą przetrwać wieki, sama egzystencja człowieka jest krótkotrwała. To połączenie trwałości i przemijalności pytania o sens życia i pozostawienia po sobie śladu są centralnymi tematami jej poezji.

III. Zakończenie

2. Wnioski Pytania te są dla człowieka nieustająco ważne i aktualne, ponieważ pozwalają nam zrozumieć siebie i naszą rolę w świecie. Niezależnie od tego, jak zmienią się warunki życia i rozwój nauki, do takich pytań zawsze będziemy wracać, dążąc do głębszego zrozumienia własnego istnienia.

3. Cytat końcowy lub refleksja Warto zakończyć inspirującym cytatem z „Księgi Koheleta”: „Marność nad marnościami, powiada Kohelet, marność nad marnościami, wszystko marność” – cytat ten podsumowuje nieustanne poszukiwania człowieka w literaturze, przypominając o ulotności ludzkiego życia i ważności refleksji nad nim.