Czynniki, które wpłynęły na życie Zenona Ziembiewicza
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.08.2024 o 6:29
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 28.08.2024 o 6:08
Streszczenie:
Zenon Ziembiewicz, bohater powieści "Granica", zmaga się z moralnymi dylematami i wpływem środowiska, co prowadzi do tragicznych wyborów. ?
Zenon Ziembiewicz jest jednym z tych bohaterów literackich, których życie i decyzje wywołują silne emocje i kontrowersje. Zofia Nałkowska, autorka powieści "Granica", przedstawia nam postać człowieka, którego trudna przeszłość, niejednoznaczne postawy i wybory życiowe składają się na pełen napięć dramat wewnętrzny. Opisywana rzeczywistość Zenona to nie tylko romantyczne uniesienia czy polityczne intrygi, ale przede wszystkim niełatwo identyfikowalne czynniki wpływające na jego losy. Przeanalizujmy te elementy przez pryzmat teorii determinizmu Hipolita Taine’a, który zakłada, że na jednostkę wpływają trzy główne determinujące czynniki: rasa, środowisko i moment dziejowy.
Determinanty wpływające na zachowanie Zenona
Pierwsza z determinant, czyli rasa w ujęciu Taine’a, odnosi się w przypadku Zenona do dziedzicznych dyspozycji, wynikających z jego pochodzenia. Zenon Ziembiewicz urodził się w rodzinie drobnoszlacheckiej, w majątku Boleborza. Jego ojciec, Walerian Ziembiewicz, był człowiekiem o wątpliwych moralnie cechach - przystępował do nierządu i alkoholizmu, nieudolności, jak i służalczości wobec hrabiostwa Tczewskich, które ten majątek dzierżawiło. Żeniąc się z Żanci Ziembiewiczową, Walerian stworzył związek oparty na cichej akceptacji jego przewinień przez żonę. Żancia była osobą pokorną i wybaczającą, niezliczone razy zamykając oczy na niewierność męża. To połączenie silnych, lecz destrukcyjnych postaw ojca z uległością i cichością matki odcisnęło swoje piętno na młodym Zenonie. Te rodzinne napięcia i niejasne moralne standardy wpłynęły na jego przyszłe wybory i zachowania.Środowisko, w którym dorastał Zenon, również miało ogromny wpływ na jego osobowość. Wychowywany w atmosferze tolerancji wobec niewierności i alkoholizmu, Zenon nauczył się, że można unikać odpowiedzialności za swoje czyny, przynajmniej na powierzchni. Obrazy te przeniknęły do jego dorosłego życia, powodując konieczność ustawicznego balansowania na krawędzi pomiędzy moralnością a konformizmem.
Cechy charakteru Zenona jako „rasa” w ujęciu Taine’a
Pod względem charakterologicznym, Zenon Ziembiewicz odznaczał się wieloma cechami negatywnymi, które stały się podstawą jego tragicznych decyzji. Jego romans ze służącą Justyną Bogutówną jest jednym z kluczowych momentów w powieści. Zenon wciągnął Justynę w relację, która skończyła się jej ciążą. W obawie przed skandalem i odpowiedzialnością, Zenon nakazał jej dokonanie aborcji, co było dowodem jego nieetycznego postępowania i zadbania wyłącznie o własne interesy. Jego oszukiwanie narzeczonej Elżbiety Bieckiej i prowadzenie podwójnego życia świadczyło o moralnym zepsuciu oraz chęci uniknięcia konfrontacji z prawdą.Jednakże, w zenonowym charakterze nie brakowało również pozytywnych cech. Przez pewien czas Zenon wykazywał współczucie wobec Justyny, szczególnie po śmierci jej matki, starając się zapewnić jej pracę i tym samym zadośćuczynić za wyrządzone cierpienia. Mimo że te gesty nie były w stanie całkowicie odkupić jego win, ukazywały jego zdolność do empatii i chęć pomocy innym, przynajmniej na powierzchownym poziomie.
Moment dziejowy w życiu Zenona Ziembiewicza to przede wszystkim czas, gdy staje się on pionkiem w większej grze politycznej i społecznej. Nie mogąc uwolnić się od wpływów starosty Czechlińskiego, który był dla niego swego rodzaju mentorem, Zenon powtarza schematy postępowania swojego ojca. Był obciążony długami i zależnościami, które skierowały jego kroki na drogę kariery politycznej. Jako prezydent miasta poddawany był manipulacjom ze strony członków partii, a nasuwające się oskarżenia o rozkazy strzelania do protestujących robotników prowadziły ostatecznie do jego upadku politycznego.
Analiza kluczowych czynników
Próbując obiektywnie ocenić postać Zenona Ziembiewicza, można stwierdzić, że jego cechy charakteru oraz cechy dziedziczne odgrywały istotną rolę w podejmowanych przez niego decyzjach. W ujęciu teorii determinizmu, Zenon był ofiarą swojego dziedzictwa oraz wzorców wyniesionych z domu rodzinnego. W środowisku, w jakim się wychowywał, pomimo jego ambicji do wzrastania ponad to, co reprezentowali rodzice, stalowe zasady moralne były często pomijane.Równie istotnym czynnikiem było środowisko, które miało kluczowe znaczenie w kształtowaniu jego charakteru. Wzory osobowe wyniesione z domu wpływały na jego zachowanie wobec innych ludzi, jak również na sposób, w jaki podchodził do kwestii etycznych i moralnych. Upadłe morale, jakimi był otoczony od najmłodszych lat, wciąż odciskały swoje piętno na jego decyzjach i wyborach.
Nie mniej ważnym elementem była epoka, w której przyszło mu żyć. Moment dziejowy kształtował rzeczywistość, w której Zenon musiał sobie radzić, pełną politycznych intryg i manipulacji. Wielokrotnie zmuszany był do podejmowania trudnych decyzji, które wydawały się nieuniknione w kontekście ówczesnych realiów społeczno-politycznych.
Wnioski
Trudność w jednoznacznej ocenie Zenona Ziembiewicza wynika z jego złożoności jako postaci literackiej. Był on osobą, na którą wpływały liczne i różnorodne czynniki - dziedziczone cechy charakteru, wzory wyniesione z domu, jednocześnie osaczające środowisko oraz wyzwania i ograniczenia czasów, w których żył. Jego postawy nie były jednoznacznie złe czy dobre; stanowiły raczej amalgamat jego doświadczeń, dziedzictwa rodzinnego oraz kondycji społeczno-politycznej epoki, w której przyszło mu działać.Najsilniejszym impulsem, który ukształtował Zenona, było jego środowisko pochodzenia. Obrazy i doświadczenia z dzieciństwa stworzyły fundamenty jego przyszłych działań i wyborów, a wzory osobowe, jakie znał z rodziny, odcisnęły na nim swoje piętno. W ten sposób jego moralne i etyczne dylematy, nieudolność w radzeniu sobie z własnymi słabościami oraz wybory życiowe ukazują, jak skomplikowane i niejednoznaczne mogą być ludzkie postawy i decyzje.
Podsumowując, analiza życia Zenona Ziembiewicza poprzez pryzmat teorii determinizmu Taine’a ukazuje, jak ważne są dziedziczne dyspozycje, środowisko społeczne oraz moment dziejowy w kształtowaniu losów jednostki. Zenon pokazuje, że nie zawsze jesteśmy w pełni świadomi wpływu tych czynników, ani nie zawsze w pełni odpowiedzialni za swoje czyny, co czyni naszą ocenę etyczną człowieka jeszcze bardziej skomplikowaną i podatną na różnorodność interpretacji.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.08.2024 o 6:29
O nauczycielu: Nauczyciel - Marcin T.
Od 13 lat pracuję w liceum i przygotowuję do matury, a młodszych uczniów — do egzaminu ósmoklasisty. Uczę planowania, selekcji przykładów i konsekwentnego stylu, który zdobywa punkty. Na lekcjach jest rzeczowo i spokojnie, pracujemy na konkretnych kryteriach. Uczniowie cenią przewidywalność, porządek i poczucie kontroli nad tekstem.
Doskonała analiza postaci Zenona Ziembiewicza z uwzględnieniem teorii determinizmu Taine’a.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się