Oskar i pani Róża

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.02.2026 o 16:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 5.02.2026 o 9:45

„Oskar i pani Róża” Érica-Emmanuela Schmitta to poruszająca powieść, która łączy w sobie elementy refleksji filozoficznej, umiejętności radzenia sobie z trudnościami życiowymi oraz wrażliwości na kruchość ludzkiego życia. Historia opowiada o dziesięcioletnim chłopcu Oskarze, który choruje na białaczkę. Jego dni są policzone, a on sam doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Mimo swojego młodego wieku, Oskar jest zmuszony stawić czoła trudnym pytaniom o życie, śmierć i sens istnienia.

Narratorem tej niezwykłej opowieści jest sam Oskar, który spisuje swoje myśli i przeżycia w listach do Boga. Listy te są formą modlitwy, ale także próbą zrozumienia otaczającej go rzeczywistości. To dzięki nim czytelnik poznaje jego uczucia, myśli i obawy. Oprócz Oskara niezwykle istotną postacią w powieści jest pani Róża – wolontariuszka, która odwiedza chłopca w szpitalu. Nie tylko udziela mu wsparcia, ale także staje się jego przyjaciółką, powierniczką i przewodniczką po trudnych zagadnieniach życia i śmierci.

Pani Róża pomaga Oskarowi na różne sposoby. Dzięki niej chłopiec ma okazję spojrzeć na swoje życie z nowej perspektywy. Pani Róża opowiada mu o zapaśnikach z przeszłości, co jest dla niego formą oderwania się od szpitalnej codzienności. Kobieta proponuje też chłopcu pewną grę – każdy dzień, który mu pozostał, ma symbolizować dziesięć lat życia. To symboliczne podejście pozwala Oskarowi „doświadczyć” całego cyklu życia w ciągu dwunastu dni, które zostały mu do Bożego Narodzenia.

Poprzez tę metaforyczną grę, Oskar przechodzi przez wszystkie etapy życia – od dzieciństwa, przez młodość, dorosłość, aż do starości. Dzięki temu doświadcza różnych emocji i sytuacji życiowych, takich jak miłość, przyjaźń, kłótnie z rodzicami, a nawet małżeństwo. Gra pozwala mu także lepiej zrozumieć swoich rodziców, których zachowanie w obliczu jego choroby bywało dla niego niezrozumiałe.

Istotnym elementem powieści jest także motyw wiary. Listy do Boga, które Oskar pisze codziennie, są nie tyle świadectwem jego głębokiej religijności, ile potrzeby rozmowy, ktoś, kto go wysłucha i zrozumie. To staje się dla chłopca formą terapii, sposobem na wyrażenie swoich najgłębszych obaw, nadziei i wątpliwości. Pani Róża, mimo że sama nie jest osobą szczególnie wierzącą, wspiera go w tej praktyce, pokazując mu, że wiara może być źródłem siły i nadziei.

„Oskar i pani Róża” to opowieść głęboko refleksyjna, poruszająca fundamentalne pytania dotyczące ludzkiego istnienia. Pokazuje, jak ważne jest, by w obliczu cierpienia nie tracić ducha i otaczającej nas piękności życia. Jest też przypomnieniem o wartości empatii, zrozumienia i przyjaźni, które mogą być najlepszym lekarstwem na ból i samotność.

Warto również zastanowić się nad rolą, jaką odgrywa w powieści pani Róża. Jest ona uosobieniem mądrości życiowej i bezwarunkowej miłości. Jej przykład pokazuje, ile znaczy obecność drugiego człowieka w trudnych chwilach. To ona pozwala Oskarowi odnaleźć spokój i pogodzić się z nieuchronnością jego sytuacji. Jest świadoma, że nie może zmienić biegu wydarzeń, ale może sprawić, że ostatnie dni chłopca będą wyjątkowe.

Podsumowując, „Oskar i pani Róża” to książka, która wzrusza i skłania do głębszych refleksji nad sensem życia i śmierci. Przypomina, jak ważna jest obecność ludzi, którzy potrafią dzielić z nami radości i smutki, oraz jak wielkie znaczenie ma umiejętność znajdowania radości w najmniejszych rzeczach. To historia, która na długo pozostaje w pamięci, ucząc nas, jak cieszyć się każdym dniem i doceniać to, co naprawdę ważne.